Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2008/2156(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0420/2008

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0420/2008

Συζήτηση :

PV 17/11/2008 - 21
CRE 17/11/2008 - 21

Ψηφοφορία :

PV 18/11/2008 - 7.16
CRE 18/11/2008 - 7.16
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2008)0543

Κείμενα που εγκρίθηκαν
WORD 172k
Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2008 - Στρασβούργο Οριστική έκδοση
ΟΝΕ@10: επιτυχίες και προκλήσεις μετά από 10 έτη λειτουργίας της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης
P6_TA(2008)0543A6-0420/2008

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Νοεμβρίου 2008 σχετικά με την ΟΝΕ@10: Τα πρώτα δέκα έτη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και οι μελλοντικές προκλήσεις (2008/2156(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ,

–   έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής της 7ης Μαΐου 2008 για την ΟΝΕ@10: επιτυχίες και προκλήσεις μετά από δέκα έτη λειτουργίας της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (COM(2008)0238) (Ανακοίνωση σχετικά με την ΟΝΕ@10),

–   έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2008, σχετικά με τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ το 2008 (COM(2008)0387),

–   έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής της 29ης Οκτωβρίου 2008 "Από την χρηματοπιστωτική κρίση στην ανάκαμψη: ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο ανάληψης δράσης" (COM(2008)0706),

–   έχοντας υπόψη την οικονομική πρόβλεψη της Επιτροπής για το φθινόπωρο του 2008, της 3ης Νοεμβρίου 2008,

–   έχοντας υπόψη τη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 15 και 16 Οκτωβρίου 2008,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμα της 22ας Οκτωβρίου 2008 σχετικά με τη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 15 και 16 Οκτωβρίου 2008(1) ,

–   έχοντας υπόψη την έκτακτη σύνοδο κορυφής της Ευρωομάδας στις 12 Οκτωβρίου 2008 σχετικά με τις κυβερνητικές εγγυήσεις στη διατραπεζική δανειοδότηση,

–   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της συνεδρίασης του Συμβουλίου της 4ης Νοεμβρίου 2008,

–   έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα της άτυπης συνεδρίασης των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της 7ης Νοεμβρίου 2008,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 14ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με την ετήσια έκθεση 2006 για την ευρωζώνη(2) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 12ης Ιουλίου 2007 σχετικά με την ετήσια έκθεση 2007 για την ευρωζώνη(3) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 20ής Φεβρουαρίου 2008 σχετικά με τη συμβολή στο Εαρινό Συμβούλιο του 2008 όσον αφορά τη στρατηγική της Λισαβόνας(4) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 15ης Νοεμβρίου 2007 σχετικά με το ευρωπαϊκό συμφέρον: Επιτυχία στην εποχή της παγκοσμιοποίησης(5) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 15ης Φεβρουαρίου 2007 σχετικά με την κατάσταση της ευρωπαϊκής οικονομίας: προπαρασκευαστική έκθεση για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για το 2007(6) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 22ας Φεβρουαρίου 2005 σχετικά με τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ το 2004(7) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 26ης Απριλίου 2007 σχετικά με τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ το 2006(8) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 9ης Ιουλίου 2008 σχετικά με την ετήσια έκθεση της ΕΚΤ για το 2007(9) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 1ης Ιουνίου 2006 σχετικά με τη διεύρυνση της ευρωζώνης(10) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 20ής Ιουνίου 2007 σχετικά με τη βελτίωση της μεθόδου διαβούλευσης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε διαδικασίες διεύρυνσης της ζώνης του ευρώ(11) ,

–   έχοντας υπόψη το νομοθετικό ψήφισμά του της 17ης Ιουνίου 2008 σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 122 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος από τη Σλοβακία την 1η Ιανουαρίου 2009(12) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 14ης Μαρτίου 2006 σχετικά με τη στρατηγική επανεξέταση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου(13) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 5ης Ιουλίου 2005 σχετικά με την εφαρμογή της στρατηγικής πληροφόρησης και επικοινωνίας για το ευρώ και την Οικονομική και Νομισματική Ένωση(14) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 23ης Σεπτεμβρίου 2008 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου και τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια(15) ,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1997 για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών κατά το τρίτο στάδιο της ΟΝΕ και για τα άρθρα 109 και 109 Β της Συνθήκης ΕΚ(16) ,

–   έχοντας υπόψη τη συμβολή του Συμβουλίου (Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων ) της 12ης Φεβρουαρίου 2008 στα συμπεράσματα του εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,

–   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 7ης Οκτωβρίου 2008 σχετικά με μια συντονισμένη κοινοτική δράση για την οικονομική επιβράδυνση,

–   έχοντας υπόψη το Μνημόνιο Συμφωνίας της 1ης Ιουνίου 2008 για τη συνεργασία μεταξύ των χρηματοοικονομικών εποπτικών αρχών, των κεντρικών τραπεζών και των υπουργείων οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διασυνοριακή χρηματοοικονομική σταθερότητα,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 45 του Κανονισμού του,

–   έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου (A6-0420/2008),

Α.   λαμβάνοντας υπόψη ότι, την 1η Ιανουαρίου 1999, 11 κράτη μέλη - Βέλγιο, Γερμανία, Ιρλανδία, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Αυστρία, Πορτογαλία και Φινλανδία - υιοθέτησαν το ενιαίο νόμισμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Β.   λαμβάνοντας υπόψη ότι έκτοτε τέσσερα ακόμη κράτη μέλη προσχώρησαν στην ευρωζώνη: η Ελλάδα το 2001, η Σλοβενία το 2007 και η Κύπρος και η Μάλτα το 2008,

Γ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η ευρωζώνη αναμένεται να επεκταθεί περαιτέρω καθώς πολλά κράτη μέλη εκτός ευρωζώνης σήμερα προετοιμάζονται να ενταχθούν σε αυτή κάποια στιγμή στο μέλλον και λαμβάνοντας υπόψη ότι η ημερομηνία προσχώρησης της Σλοβακίας θα είναι η 1η Ιανουαρίου 2009,

Δ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η οικονομική και νομισματική ένωση (ΟΝΕ) είναι επιτυχής, από πολλές απόψεις, με το ενιαίο νόμισμα να αυξάνει την οικονομική σταθερότητα στα κράτη μέλη, ιδίως όσον αφορά την τρέχουσα χρηματοπιστωτική κρίση,

Ε.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η συμμετοχή στην ευρωζώνη συνεπάγεται αυξημένη οικονομική αλληλεξάρτηση μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών μελών και ως εκ τούτου προϋποθέτει στενότερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών και την ανάπτυξη ενός αποτελεσματικού ρόλου στην παγκόσμια οικονομική και δημοσιονομική διακυβέρνηση προκειμένου να αντληθούν πλήρως τα οφέλη του ενιαίου νομίσματος και να αντιμετωπισθούν οι μελλοντικές προκλήσεις, όπως ο εντονότερος ανταγωνισμός για φυσικούς πόρους, οι ανισορροπίες της παγκόσμιας οικονομίας, η αυξανόμενη οικονομική σημασία των αναδυομένων αγορών, η αλλαγή του κλίματος και η γήρανση του πληθυσμού της Ευρώπης,

ΣΤ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι ο μέσος πληθωρισμός τα πρώτα δέκα έτη της ευρωζώνης ανταποκρινόταν γενικότερα στον στόχο της ΕΚΤ για σταθερότητα των τιμών κοντά στο 2% αλλά χαμηλότερα από αυτό· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πληθωρισμός πρόσφατα αυξήθηκε λόγω των παγκόσμιων διαρθρωτικών αλλαγών, ιδιαίτερα λόγω της αύξησης των τιμών της ενέργειας και των τροφίμων, της χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, καθώς και της έλλειψης επαγρύπνησης από ορισμένες κεντρικές τράπεζες τρίτων χωρών,

Ζ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η ταχέως αυξανόμενη ζήτηση για ένα περιορισμένο δυναμικό ενέργειας και για άλλα αγαθά από αναδυόμενες οικονομίες έχει προοδευτικά οδηγήσει την προσφορά στα όρια των δυνατοτήτων της· λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι η ανοδική τάση των τιμών έχει επιδεινωθεί από το γεγονός ότι τα προϊόντα θεωρούνται ολοένα και περισσότερο ότι είναι χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία, στο βαθμό που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αποθηκευμένη αξία,

Η.   λαμβάνοντας υπόψη ότι επιδοκιμάζεται ο ανοιχτός χαρακτήρας της ευρωζώνης και αναγνωρίζεται ότι η τρέχουσα ανατίμηση του ευρώ έχει ενδεχομένως αρνητικές συνέπειες, δηλαδή επηρεάζει αρνητικά τις εξαγωγές και ευνοεί τις εισαγωγές στην εσωτερική αγορά, αλλά και θετικές συνέπειες, καθώς βοηθά την οικονομία της ΕΕ να αντιμετωπίσει τη δραματική άνοδο της τιμής του πετρελαίου και την τρέχουσα χρηματοπιστωτική κρίση,

Θ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι το παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον ευνόησε τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης κατά την πρώτη δεκαετία του ευρώ, με τη δημιουργία περίπου 16 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας - μη λαμβάνοντας υπόψη την ποιότητα των θέσεων εργασίας που έχουν δημιουργηθεί - και με το ποσοστό ανεργίας να υποχωρεί από το 9 % το 1999 σε 7,3% ή και περισσότερο το 2008, σύμφωνα με εκτιμήσεις,

Ι.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται σε φάση οικονομικής κάμψης, με ρυθμούς ανάπτυξης που μειώνονται από το 3,1% το 2006 σε αναθεωρημένη πρόβλεψη από 2 έως 1,4% το 2008 και 0,2% το 2009, ενώ η ανεργία και ο κοινωνικός αποκλεισμός θα αυξηθούν περαιτέρω,

ΙΑ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η οικονομική ανάπτυξη και η ανάπτυξη της παραγωγικότητας ήταν απογοητευτικές, με την αύξηση της παραγωγής ανά εργαζόμενο να υποδιπλασιάζεται από το 1,5 % την περίοδο 1989 έως 1998 στο 0,75 % την περίοδο 1999 έως 2008 σύμφωνα με εκτιμήσεις,

ΙΒ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι το ευρώ ταχύτατα καθιερώθηκε ως το δεύτερο σημαντικότερο νόμισμα σε διεθνές επίπεδο μαζί με το δολάριο ΗΠΑ και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως νόμισμα αναφοράς για πολλές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο· λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη ότι οι δυνατότητες του ευρώ έχουν ανεπαρκώς αξιοποιηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, επειδή η ευρωζώνη δεν έχει ούτε καταλλήλως καθορισμένη διεθνή στρατηγική ούτε αποτελεσματική διεθνή εκπροσώπηση,

Τα πρώτα δέκα έτη του ευρώ

1.   συμμερίζεται την άποψη ότι το ενιαίο νόμισμα έχει καταστεί σύμβολο της Ευρώπης και έδειξε ότι η Ευρώπη είναι σε θέση να λαμβάνει μακρόπνοες αποφάσεις για την εδραίωση ενός κοινού μέλλοντος με ευημερία·

2.   χαιρετίζει το γεγονός ότι το ευρώ επέφερε σταθερότητα και προώθησε την οικονομική ολοκλήρωση στην ευρωζώνη· χαιρετίζει τα σταθεροποιητικά αποτελέσματα του ευρώ στις παγκόσμιες χρηματαγορές, ειδικά σε εποχές κρίσεων· σημειώνει ότι οι εσωτερικές οικονομικές αποκλίσεις δεν μειώθηκαν ακόμη όπως αναμενόταν και η παραγωγικότητα δεν αυξήθηκε ικανοποιητικά σε όλα τα μέρη της ευρωζώνης·

3.   σημειώνει με ικανοποίηση ότι η δημιουργία και άλλων νομισματικών ενώσεων εξετάζεται σε άλλα μέρη του κόσμου·

4.   υπενθυμίζει, γεγονός το οποίο αποδεικνύουν πολυάριθμες μελέτες, τον ουσιαστικό δεσμό μεταξύ της νομισματικής πολιτικής και της εμπορικής πολιτικής σε παγκόσμιο επίπεδο, και υπογραμμίζει, σχετικώς, το θετικό ρόλο της σταθερότητας των συναλλαγματικών ισοτιμιών για τη βιώσιμη ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου·

5.   σημειώνει ότι η αυξανόμενη χρήση του ευρώ ως νομισματικής μονάδας του διεθνούς εμπορίου ωφελεί ιδίως τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, διότι μειώνει τους συναλλαγματικούς κινδύνους για τις επιχειρήσεις των κρατών αυτών και επομένως το κόστος του διεθνούς εμπορίου·

6.   υπενθυμίζει ότι, κατά την πρώτη δεκαετία της ΟΝΕ, το Κοινοβούλιο διαδραμάτισε ενεργό ρόλο, τόσο στον οικονομικό όσο και στον νομισματικό τομέα, και κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διασφάλιση της διαφάνειας και της δημοκρατικής λογοδοσίας·

7.   υπογραμμίζει ότι πρέπει να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες ώστε να αποκομισθούν όλα τα οφέλη της ΟΝΕ, επί παραδείγματι να καταστεί δυνατόν κράτη μέλη και περιφέρειες με χαμηλότερο ΑΕΠ του μέσου όρου να επιταχύνουν την οικονομική τους ανάπτυξη, και να ενισχυθεί η κατανόηση εκ μέρους των πολιτών για το ενιαίο νόμισμα και η δέσμευσή τους υπέρ αυτού·

8.   προτείνει τα ακόλουθα στοιχεία και συγκεκριμένα μέτρα για έναν επιθυμητό χάρτη πορείας για την ΟΝΕ:

Οικονομικές αποκλίσεις, διαρθρωτικές αλλαγές και δημόσια οικονομικά

9.   πιστεύει ότι οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις με μεγαλύτερη απλούστευση και συνοχή και πολλαπλή βάση υποστήριξης, που θα τυγχάνουν έγκαιρου συντονισμού βάσει των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών για την ανάπτυξη και την απασχόληση (ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές) και του μείγματος πολιτικής που προτείνει η στρατηγική της Λισαβόνας, θα μπορούσαν να μειώσουν τις οικονομικές αποκλίσεις και να αποτελέσουν μεγάλη βοήθεια για οικονομική ανάκαμψη από την τρέχουσα χρηματοπιστωτική κρίση· τονίζει δε την ανάγκη βελτίωσης και απλούστευσης των διαδικασιών και των μεθοδολογιών για την εξέταση και αξιολόγηση της εφαρμογής αυτών των κατευθυντήριων γραμμών στο τέλος κάθε έτους·

10.   αναγνωρίζει ότι, στην περίπτωση των εκσυγχρονιστικών προσπαθειών και των οικονομικών επιδόσεων, οι χώρες με τις περισσότερες επιτυχίες είναι αυτές που συνδυάζουν διορατικές και ισορροπημένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις με υψηλότερες του μέσου όρου επενδύσεις στην έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία, την εκπαίδευση, τη δια βίου μάθηση και τη μέριμνα παιδιών, καθώς και στην ανανέωση των αξιόπιστων κοινωνικών δικτύων· σημειώνει ότι, κυρίως, τα ίδια αυτά κράτη μέλη διαθέτουν διοίκηση που χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα αποδοτικότητας και διαφάνειας, με δημοσιονομικά πλεονάσματα, ποσοστά χρέους κάτω του μέσου όρου και αποτελεσματικές και στοχοθετημένες δαπάνες, εμφανίζοντας παράλληλα σημάδια συνεισφοράς της τεχνολογικής προόδου στον ρυθμό ανάπτυξης της χώρας, που είναι σχεδόν υπερδιπλάσιος του μέσου όρου της ΕΕ· επισημαίνει, επίσης, ότι αυτά τα κράτη μέλη - που συνιστούν "σημεία αναφοράς", λόγω των υψηλών ποσοστών απασχόλησης που εμφανίζουν, συμπεριλαμβανομένης της απασχόλησης μεταξύ των γυναικών και των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων, και της ιδιαίτερα υψηλής γεννητικότητας - είναι σε καλύτερη θέση να αντιμετωπίσουν μια γηράσκουσα κοινωνία και να διασφαλίσουν υψηλό επίπεδο ανταγωνιστικότητας·

11.   τονίζει την ανάγκη αμοιβαίας ενίσχυσης της σταθερότητας και των μακροοικονομικών πολιτικών που αποσκοπούν στην ανάπτυξη, με το να καταστούν η ισορροπημένη πολιτική και οι επενδύσεις ζήτημα κοινού ενδιαφέροντος· τονίζει την ανάγκη στενής παρακολούθησης των δημόσιων ισολογισμών μέσω της αποδοτικής διαχείρισης της φορολογικής πολιτικής και των δαπανών, καθώς και του αντικτύπου αυτών στη ζήτηση, και παράλληλα τονίζει την ανάγκη να συμφωνηθεί η δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος για διασυνοριακές επιχειρηματικές δραστηριότητες·

12.   σημειώνει ότι το αναθεωρημένο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης (ΣΣΑ) έχει αποδείξει την αξία του και ότι πρέπει να υπάρξει διεξοδική δημοσιονομική εξυγίανση, καθώς οι δημογραφικές μεταβολές και μια πιθανή μείωση της οικονομικής ανάπτυξης ενδέχεται να επιφέρουν δημοσιονομικά προβλήματα στα κράτη μέλη της ευρωζώνης, με αρνητικές επιπτώσεις στη σταθερότητα της ευρωζώνης στο σύνολό της· επικρίνει σε αυτό το πλαίσιο την απουσία πειθαρχίας για την καταπολέμηση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων σε εποχές οικονομικής ανάπτυξης και τονίζει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταβάλλουν αποτελεσματικότερες προσπάθειες για μία αντικυκλική δημοσιονομική πολιτική, ιδιαίτερα, για να είναι σε καλύτερη θέση να αποσοβήσουν εξωτερικούς κραδασμούς· υπογραμμίζει, επομένως, την ανάγκη μιας βραχυπρόθεσμης στρατηγικής με σκοπό τη μακροπρόθεσμη μείωση των εθνικών χρεών κατά 60 % κατά μέγιστο όριο·

13.   σημειώνει ότι τα κύρια στοιχεία του ΣΣΑ θα πρέπει να διατηρηθούν με συνέπεια και στο μέλλον, εφόσον τα όρια του 3% για το δημοσιονομικό έλλειμμα και του 60% για το δημόσιο χρέος προσδιορίσθηκαν βάσει των οικονομικών συνθηκών τη δεκαετία του 1990· είναι της γνώμης ότι το ΣΣΑ θα πρέπει να τηρείται αυστηρά από τα κράτη μέλη υπό την εποπτεία της Επιτροπής· είναι της γνώμης ότι αμφότερα τα ποσοστά θα πρέπει να θεωρηθούν ως ανώτατα όρια και, επομένως, να αποφευχθούν· σημειώνει ότι ο αποτελεσματικός συντονισμός της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής αποτελεί προϋπόθεση για την οικονομική επιτυχία της ΟΝΕ, αν και ένας τέτοιος συντονισμός οφείλει να τηρεί την αρχή της επικουρικότητας· καλεί την Επιτροπή να εξετάσει όλους τους δυνατούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να ενισχυθεί το προληπτικό σκέλος του ΣΣΑ· τονίζει ότι θα πρέπει να αξιοποιηθούν καλύτερα από την Επιτροπή τα υφιστάμενα εποπτικά μέσα και ότι θα πρέπει να ενισχυθεί η μεσοπρόθεσμη εξέταση των εθνικών προϋπολογισμών από την Ομάδα του ευρώ·

14.   στηρίζει την άποψη της Επιτροπής ότι το αναθεωρημένο ΣΣΑ παρέχει ένα σημαντικό πλαίσιο πολιτικής σε καιρούς εξαιρετικά έντονων οικονομικών συνθηκών, και τονίζει ότι η εφαρμογή του ΣΣΑ θα πρέπει να διασφαλίζει ότι κάθε επιδείνωση των δημοσίων οικονομικών συνοδεύεται από κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης, ενώ θα πρέπει να εγγυάται και την επαναφορά βιώσιμων θέσεων· πιστεύει, επιπλέον, ότι οι πολιτικές προϋπολογισμού θα πρέπει να βασίζονται πλήρως στο βαθμό ευελιξίας που επιτρέπει το αναθεωρημένο ΣΣΑ, και ζητεί από την Επιτροπή να δώσει σαφή κατευθυντήρια γραμμή στα κράτη μέλη για τον τρόπο εφαρμογής αυτής της ευελιξίας·

15.   θεωρεί ότι ένα αειφόρο και σταθερό μακροοικονομικό περιβάλλον απαιτεί βελτίωση της ποιότητας των δημόσιων οικονομικών, με περαιτέρω δημοσιονομική εξυγίανση, υψηλή αποδοτικότητα των δημοσίων δαπανών και αυξημένες επενδύσεις στους τομείς της παιδείας, του ανθρωπίνου κεφαλαίου, της έρευνας και ανάπτυξης και των υποδομών, πράγμα που είναι ωφέλιμο για την ανάπτυξη και θα μπορούσε να ενθαρρύνει την απασχόληση και να αντιμετωπίσει κοινωνικές ανησυχίες μείζονος σημασίας, όπως η κλιματική μεταβολή, σύμφωνα με τους στόχους του πακέτου για την κλιματική αλλαγή και την ενέργεια, και η οικονομική ανάκαμψη από την τρέχουσα χρηματοπιστωτική κρίση·

16.   πιστεύει ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να εστιάσουν στην αύξηση της παραγωγικότητας μέσω καλύτερου συνδυασμού της οικονομικής και της κοινωνικής πολιτικής, διασφαλίζοντας συγχρόνως καλό επίπεδο κοινωνικού διαλόγου, όπως ορίζεται στη στρατηγική της Λισαβόνας·

17.   σημειώνει ότι η πολιτική ανταγωνισμού οφείλει να είναι συμπληρωματική προς τις διαρθρωτικές πολιτικές και υποστηρίζει την αναδιάρθρωσης της οικονομίας·

18.   προειδοποιεί κατά της πολιτικής που για την επίτευξη της σταθερότητας των τιμών εστιάζεται βασικά στη συγκράτηση των μισθών· υπενθυμίζει, σε αυτό το πλαίσιο, ότι ο μεγαλύτερος ανταγωνισμός, ως αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης, έχει ήδη οδηγήσει σε πίεση των μισθών προς τα κάτω, ενώ ο εισαγόμενος πληθωρισμός που προκλήθηκε από την αύξηση της τιμής του πετρελαίου και άλλων βασικών προϊόντων έχει ήδη συμβάλει σε απώλεια της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών· επαναλαμβάνει την πεποίθησή του, για μία ακόμη φορά, ότι αυτό το θέμα θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ιδιαίτερα μέσω δικαιότερης διανομής του πλούτου·

19.   θεωρεί τη μισθολογική και τη φορολογική πολιτική αποτελεσματικά εργαλεία τόσο για τη σταθεροποίηση όσο και για την ανάπτυξη της οικονομίας· είναι της άποψης ότι θα πρέπει να διασφαλιστούν πραγματικές μισθολογικές αυξήσεις ανάλογες των επιπέδων παραγωγικότητας, και ότι θα πρέπει να γίνεται επιλεκτική χρήση του συντονισμού των φορολογικών πολιτικών για την επίτευξη οικονομικών στόχων· θεωρεί ότι η καταπολέμηση της φορολογικής απάτης, όσον αφορά τους άμεσους και τους έμμεσους φόρους, είναι ιδιαίτερα σημαντική και ότι θα πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες σε αυτή την κατεύθυνση· υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη ενίσχυσης μιας κουλτούρας ενθάρρυνσης και συμμετοχής στο πλαίσιο των εννοιών της εταιρικής διακυβέρνησης και της κοινωνικής ευθύνης των εταιρειών·

20.   τονίζει την ανάγκη η εσωτερική αγορά να διέπεται από δίκαιους κανόνες· θεωρεί, κατά συνέπεια, ότι ο αγώνας δρόμου για χαμηλότερους συντελεστές της φορολογίας των εταιρειών είναι αντιπαραγωγικός·

21.   ζητεί από τα κράτη μέλη στην ευρωζώνη να ενισχύσουν τον αποτελεσματικό συντονισμό των οικονομικών και δημοσιονομικών πολιτικών, ιδιαίτερα δε με τη χάραξη μιας συνεκτικής κοινής στρατηγικής εντός της Ομάδας του ευρώ· στηρίζει την πρόταση της Επιτροπής να ζητεί από τα κράτη μέλη μεσοπρόθεσμα προγράμματα-πλαίσιο για τις οικονομικές και δημοσιονομικές πολιτικές τους και να ελέγχει την εφαρμογή αυτών· υπογραμμίζει ότι κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη ανάληψης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και βελτίωσης της ανταγωνιστικότητάς του σε πλαίσιο συνεργασίας, ώστε να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη στο ευρώ και η αποδοχή αυτού·

22.   σημειώνει ότι τα διάφορα υποδείγματα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και οι διαφορετικοί βαθμοί διαφάνειας έχουν συμβάλει στη διαφοροποίηση των επιδόσεων των κρατών της ευρωζώνης· υποστηρίζει τα συμπεράσματα της Επιτροπής στην ανακοίνωσή της για την ΟΝΕ@10 σχετικά με την ανεπαρκή επιτάχυνση ορισμένων οικονομιών της ευρωζώνης και τις κλιμακούμενες διαφορές μεταξύ κρατών μελών της ευρωζώνης· ζητεί τακτική ανταλλαγή απόψεων και συνεργασία εντός της Ομάδας του ευρώ με κοινό στόχο την επιτάχυνση της διαδικασίας σύγκλισης·

23.   ζητεί από την Επιτροπή να αντιμετωπίζει με ενιαίο τρόπο τα κοινά κριτήρια κατά την αξιολόγηση των οικονομικών και δημοσιονομικών δεδομένων· παραπέμπει στην ευθύνη της Επιτροπής και των κρατών μελών για την αξιοπιστία των στατιστικών δεδομένων και ζητεί οι μελλοντικές αποφάσεις να λαμβάνονται μόνο εάν δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με την εγκυρότητα και την ακρίβεια των διαθέσιμων δεδομένων· ζητεί επίσης την επιλογή ανάληψης ερευνών, εάν υπάρχει διαχρονική διαφορά μεταξύ των προβλεφθέντων στοιχείων των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης και των στοιχείων τα οποία αναμένονται στην πράξη·

Νομισματική πολιτική

24.   υπενθυμίζει τη σαφή του δέσμευση για την ανεξαρτησία της ΕΚΤ·

25.   σημειώνει ότι οι τακτικές εκθέσεις της ΕΚΤ στο Κοινοβούλιο, και ιδιαίτερα στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων αυτού, συμβάλλουν στη διαφάνεια της νομισματικής πολιτικής και χαιρετίζει τη δυνατότητα των βουλευτών του ΕΚ να υποβάλλουν γραπτές ερωτήσεις στην ΕΚΤ επί ζητημάτων νομισματικής πολιτικής, ενισχύοντας έτσι την ευθύνη λογοδοσίας της ΕΚΤ έναντι των πολιτών της Ένωσης· υποστηρίζει το αίτημα για εντονότερο δημόσιο διάλογο περί μελλοντικών κοινών νομισματικών και συναλλαγματικών πολιτικών στην ευρωζώνη·

26.   θεωρεί ότι ο διάλογος περί νομισματικής πολιτικής μεταξύ Κοινοβουλίου και ΕΚΤ ήταν επιτυχής, και ότι θα πρέπει να αξιοποιηθεί για το μέλλον· αναμένει βελτίωση του διαλόγου επί νομισματικών θεμάτων σε διάφορα σημεία, όπως είναι ο συντονισμός των ημερομηνιών για τις τακτικές ακροάσεις του Προέδρου της ΕΚΤ με το χρονοδιάγραμμα της ΕΚΤ για τη λήψη αποφάσεων νομισματικής πολιτικής, ώστε να αναβαθμισθεί η ανάλυση των αποφάσεων, ενώ διατηρείται η δυνατότητα πρόσκλησης του Προέδρου της ΕΚΤ για τη συζήτηση τρεχόντων ζητημάτων όποτε αυτό είναι απαραίτητο·

27.   σημειώνει ότι πρωταρχικός στόχος της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ είναι η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και ότι η ΕΚΤ αποσκοπεί μεσοπρόθεσμα σε πληθωρισμό χαμηλότερο του 2 %, αλλά κοντά σε αυτό το ποσοστό· επισημαίνει ότι ο στόχος της σταθερότητας των τιμών μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικά μόνο αν οι βασικές αιτίες του πληθωρισμού αντιμετωπισθούν καταλλήλως· υπενθυμίζει ότι το άρθρο 105 της Συνθήκης ΕΚ αναθέτει και στην ΕΚΤ το καθήκον της στήριξης των γενικών οικονομικών πολιτικών της Κοινότητας·

28.   είναι της άποψης ότι η ΕΚΤ θα πρέπει να κινηθεί προς ένα άμεσο καθεστώς στόχευσης του πληθωρισμού, όπου η στόχευση μιας τιμής για τον πληθωρισμό συμπληρώνεται από σειρά επιτρεπομένων διακυμάνσεων γύρω από την εν λόγω συγκεκριμένη τιμή· καλεί την ΕΚΤ να δημοσιεύει τις προβλέψεις της σχετικά με τον πληθωρισμό· μια τέτοια κίνηση για ένα άμεσο καθεστώς στόχευσης του πληθωρισμού δεν αποκλείει την εστίαση στη δυναμική των συνολικών νομισματικών μεγεθών προκειμένου να αποφευχθούν νέες φούσκες περιουσιακών στοιχείων·

29.   εκτιμά ότι ο πληθωρισμός είναι μια παγκόσμια πραγματικότητα και ότι σε μια ανοικτή οικονομία δεν μπορεί να καταπολεμηθεί μόνο με τη νομισματική πολιτική της ΕΕ·

30.   τονίζει την προθυμία του να εξετάσει πιθανές βελτιώσεις στη διαδικασία διορισμού των μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΚΤ πριν από το 2010· θεωρεί σημαντικό ότι η ακαδημαϊκή και/η επαγγελματική πείρα και τα σχετικά προσόντα στους τομείς της οικονομικής, νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής θα πρέπει να διακρίνουν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ· εφιστά την προσοχή στις εκκλήσεις του για μια Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΚΤ αποτελούμενη από εννέα μέλη που θα έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα στον καθορισμό των επιτοκίων , αντικαθιστώντας το υφιστάμενο σύστημα και αποφεύγοντας την ακόμη πιο περίπλοκη λύση που αποφασίστηκε για το μέλλον· ζητεί να εγκριθεί η συναφής τροποποίηση της Συνθήκης·

Ενοποίηση και εποπτεία των χρηματοπιστωτικών αγορών

31.   πιστεύει ότι η χρηματοπιστωτική ενοποίηση θα πρέπει να συνεπάγεται μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα, μαζί με μεγαλύτερη σταθερότητα και ρευστότητα στην εσωτερική αγορά·

32.   σημειώνει ότι το κύριο χρηματοπιστωτικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται εκτός ευρωζώνης· υπενθυμίζει ωστόσο ότι η κοινοτική νομοθεσία καλύπτει όλα τα κράτη μέλη και τους παράγοντες της αγοράς που δραστηριοποιούνται στην εσωτερική αγορά· πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται επειγόντως να βελτιώσει την εποπτική δομή της, λαμβάνοντας υπόψη τον ειδικό ρόλο της ΕΚΤ·

33.   είναι της άποψης ότι πολλά ακόμη πρέπει να γίνουν στον τομέα του συμψηφισμού και διακανονισμού των διασυνοριακών συναλλαγών τίτλων αξιών, όπου μέχρι τούδε δεν υπάρχει πραγματική ολοκλήρωση·

34.   υπογραμμίζει ότι, όσον αφορά τις λιανικές υπηρεσίες, απαιτείται μεγαλύτερη ολοκλήρωση, η έλλειψη της οποίας λειτουργεί εις βάρος της προστασίας του καταναλωτή· πιστεύει ότι θα πρέπει να βελτιωθούν τα εξής: η κινητικότητα των πελατών, οι στοιχειώδεις γνώσεις των πολιτών για χρηματοοικονομικά θέματα, η πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και η συγκρισιμότητα των προϊόντων·

35.   κρίνει απαραίτητο μεσοπρόθεσμα να υπάρχει εξευρωπαϊσμός της χρηματοπιστωτικής εποπτικής διάρθρωσης, διαφάνεια της χρηματοπιστωτικής αγοράς, αποτελεσματικές διατάξεις περί ανταγωνισμού και οι κατάλληλοι κανονισμοί, προκειμένου να βελτιωθεί η διαχείριση κρίσεων και η συνεργασία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ), των εποπτικών αρχών, των κυβερνήσεων και των παραγόντων της αγοράς· είναι της άποψης ότι ένα ολοκληρωμένο, συνεπές και συνεκτικό πλαίσιο εποπτείας (που θα καλύπτει όλους τους χρηματοπιστωτικούς τομείς) -με διασφάλιση μιας ισορροπημένης προσέγγισης σε ότι αφορά τη ρύθμιση της διασυνοριακής εξάπλωσης του χρηματοπιστωτικού κινδύνου-, που θα βασίζεται στην εναρμονισμένη νομοθεσία θα μείωνε το κόστος συμμόρφωσης στην περίπτωση δραστηριοτήτων πολλαπλής δικαιοδοσίας· σημειώνει ότι θα πρέπει να αποφεύγεται η "επιχρύσωση" (η εποπτεία κάτω από τις ελάχιστες προδιαγραφές της κοινοτικής νομοθεσίας), καθώς και η καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας· ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις για τη βελτίωση της υφιστάμενης εποπτικής διάρθρωσης σύμφωνα με αυτές τις αρχές· είναι της άποψης ότι ο οιοσδήποτε εποπτικός ρόλος της ΕΚΤ θα πρέπει, μέσω του ΕΣΚΤ, να διευρυνθεί εκτός ορίων της ευρωζώνης·

36.   χαιρετίζει το μνημόνιο κατανόησης για τη συνεργασία μεταξύ των χρηματοοικονομικών εποπτικών αρχών, των κεντρικών τραπεζών και των υπουργείων οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διασυνοριακή χρηματοοικονομική σταθερότητα, όπως συμφωνήθηκε την άνοιξη του 2008· υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι αυτό το μνημόνιο κατανόησης αποτελεί ήπια νομοθεσία και επαφίεται στην προθυμία των κρατών μελών να συνεργαστούν μεταξύ τους· είναι της άποψης ότι μολονότι είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστούν εκ των προτέρων κανόνες για επιμερισμό των ευθυνών, πρέπει να συνεχιστούν οι προσπάθειες στον τομέα διαχείρισης των κρίσεων·

37.   τονίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως η μεγαλύτερη οικονομική ζώνη του κόσμου με τις μεγαλύτερες χρηματοοικονομικές αγορές, θα πρέπει να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο σε διεθνές επίπεδο όσον αφορά τη μεταρρύθμιση του κανονιστικού συστήματος για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες προς όφελος όλων των συμμετεχόντων χωρών και υπέρ της γενικότερης σταθερότητας· θεωρεί ότι η χρηματοοικονομική σταθερότητα θα πρέπει να καταστεί θεμελιώδης στόχος της οικονομικής πολιτικής σε ένα κόσμο ολοένα και περισσότερο ενοποιημένων χρηματοοικονομικών αγορών και χρηματοοικονομικού νεωτερισμού, πράγμα που, μερικές φορές, ενδέχεται να έχει αποσταθεροποιητικά αποτελέσματα στην πραγματική οικονομία και να συνεπάγεται συστημικούς κινδύνους· είναι πεπεισμένο ότι όλες οι φιλόδοξες αποφάσεις που λαμβάνονται σε επίπεδο ΕΕ θα ενθαρρύνουν και άλλες χώρες να ακολουθήσουν, και τονίζει εν προκειμένω την ευθύνη αντιμετώπισης παγκόσμιων ή "υπερπόντιων" προβλημάτων· είναι της άποψης ότι η πολιτική λογοδοσία των διεθνών κανονιστικών οργάνων πρέπει να εξεταστεί παράλληλα με το συναφές κανονιστικό έργο·

38.   ζητεί από την Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο δημιουργίας ευρωπαϊκών ομολόγων και χάραξης μακροπρόθεσμης στρατηγικής που θα επιτρέπει την έκδοση τέτοιων ομολόγων εντός ευρωζώνης, παράλληλα με τα εθνικά ομόλογα των κρατών μελών· επισημαίνει την ανάγκη αξιολόγησης των συνεπειών αυτών στις διεθνείς χρηματοοικονομικές αγορές και στην ΟΝΕ.

Διεύρυνση της ευρωζώνης

39.   ζητεί από όλα τα κράτη μέλη εκτός ευρωζώνης να τηρούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ και το αναθεωρημένο και γενικά ευέλικτο ΣΣΑ· θεωρεί ότι η Επιτροπή, πριν από κάθε ενδεχόμενη προσχώρηση στην ευρωζώνη, πρέπει να διασφαλίζει μια αυστηρή ερμηνεία του ΣΣΑ και τη χρήση κριτηρίων αποκλεισμού· σημειώνει ότι πρέπει να διασφαλίζεται η ισότιμη μεταχείριση των κρατών μελών στην ευρωζώνη και των κρατών μελών που επιθυμούν να ενταχθούν σε αυτή· σημειώνει, εν προκειμένω, ότι η μακροπρόθεσμη σταθερότητα της ευρωζώνης πρέπει να θεωρείται σκοπός κοινού ενδιαφέροντος και ότι η διεύρυνση και η σταθερότητα είναι αλληλένδετες έννοιες· κρίνει απαραίτητο τα κράτη μέλη της ευρωζώνης και τα κράτη μέλη που χαίρουν ειδικού καθεστώτος να ανταποκρίνονται αυστηρά στις υποχρεώσεις τους και να μην αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας για τους κοινούς στόχους της οικονομικής σταθερότητας, της ανεξαρτησίας της ΕΚΤ, της δημοσιονομικής πειθαρχίας ή της προαγωγής της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας·

40.   θεωρεί ότι τα κράτη μέλη εκτός της ευρωζώνης, τα οποία πληρούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ και δεν αποκλίνουν από τη Συνθήκη, οφείλουν να υιοθετήσουν το κοινό νόμισμα στην ταχύτερη δυνατή ευκαιρία·

41.   τονίζει ότι η συμμετοχή στην ευρωζώνη προϋποθέτει την πλήρη συμμόρφωση προς τα κριτήρια του Μάαστριχτ, όπως ορίζονται ση Συνθήκη και στο Πρωτόκολλο στο άρθρο 121 της Συνθήκης, δηλαδή: υψηλό βαθμό καταμετρημένης σταθερότητας των τιμών, καθώς και βιωσιμότητα μιας τέτοιας σταθερότητας των τιμών, δημόσια οικονομικά χωρίς υπερβολικό έλλειμμα, συμμετοχή στον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών II για τουλάχιστον δύο έτη, τήρηση των κανονικών περιθωρίων διακύμανσης, προσαρμογή των μακροπρόθεσμων επιτοκίων, συμβατότητα των νομικών κανόνων με τις διατάξεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ τις σχετικές με την ΟΝΕ και ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα·

42.   είναι της άποψης ότι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις όσον αφορά την ένταξη στην ευρωζώνη είναι να διασφαλισθεί η δυνατότητα αειφορίας των κριτηρίων του Μάαστριχτ· υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι συγχρόνως τα κριτήρια του Μάαστριχτ αποτελούν επίσης ένα πρώτο βήμα για τη διατήρηση των μεταρρυθμιστικών διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένων και άλλων δεσμεύσεων και προσπαθειών σχετικά με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τις επενδύσεις και τον οικονομικό συντονισμό·

43.   χαιρετίζει την εντονότερη και αποδοτική εποπτεία των κρατών μελών που συμμετέχουν στον ΜΣΙ II και επιθυμούν να ενταχθούν στην ευρωζώνη, καθώς και την οικονομική τους ανάπτυξη· σημειώνει ότι η επιτυχής συμμετοχή στον ΜΣΙ II πρέπει να εξακολουθεί να αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση και όχι μόνο δευτερεύουσα απαίτηση για συμμετοχή στην ευρωζώνη· είναι της άποψης ότι οι ίδιες απαιτήσεις προσχώρησης θα πρέπει να ισχύουν για όλα τα κράτη μέλη που εντάσσονται στην ευρωζώνη·

44.   θεωρεί ότι μια σταθερή και επιτυχής διεύρυνση της ευρωζώνης συνιστά μείζονα πρόκληση για τα επόμενα χρόνια και ότι τόσο οι διεθνείς προδιαγραφές της ΕΚΤ όσο και η διαδικασία λήψης αποφάσεών της θα πρέπει να προσαρμοστούν σ' αυτήν την αλλαγή και το κυλιόμενο μοντέλο θα πρέπει να λάβει υπόψη το οικονομικό βάρος κάθε μεμονωμένου κράτους μέλους·

45.   τονίζει, σε σχέση με τη διεύρυνση της ευρωζώνης, τη σκοπιμότητα μιας σύγκλισης υψηλού επιπέδου στην πραγματική οικονομία προκειμένου να περιορισθούν οι σχετικές εντάσεις, τόσο για την ευρωζώνη όσον και για τις χώρες που επιθυμούν να ενταχθούν· θεωρεί, σε αυτό το πλαίσιο, ότι θα πρέπει να παρασχεθούν διευκολύνσεις υπέρ αυτών των κρατών μελών που συμμετέχουν στην ευρωζώνη, εκεί όπου η ενιαία νομισματικά πολιτική έχει, ενδεχομένως, ένα ιδιαίτερο συσταλτικό αποτέλεσμα·

46.   υποστηρίζει ότι είναι σημαντικό, προς το συμφέρον των μελλοντικών διευρύνσεων, να θεσπισθούν στοχευμένες παρεμβάσεις για τη στήριξη κρατών μελών που δεν ανήκουν στην ευρωζώνη και τα οποία πλήττονται ιδιαίτερα από την τρέχουσα χρηματοπιστωτική κρίση·

Επικοινωνία

47.   τονίζει ότι μολονότι μέχρι τούδε έχει διατηρηθεί υψηλός βαθμός ισορροπίας των τιμών στην ευρωζώνη, ο "αντιληπτός πληθωρισμός" ουσιαστικά διαφέρει από τον χαμηλότερο πραγματικό πληθωρισμό στα κράτη μέλη τα τελευταία δέκα έτη· ζητεί, ως εκ τούτου, καλύτερη ενημέρωση και διευκρίνιση των δεδομένων για τους πολίτες σχετικά με την αναγκαιότητα και τη λειτουργία της ΟΝΕ, ιδιαίτερα όσον αφορά τη σταθερότητα των τιμών, τις διεθνείς χρηματοοικονομικές αγορές και τα πλεονεκτήματα της σταθερότητας εντός της ευρωζώνης στις διεθνείς χρηματοοικονομικές κρίσεις·

48.   θεωρεί ότι το ενιαίο νόμισμα παραμένει επικοινωνιακή προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση· πιστεύει ότι τα οφέλη του ευρώ και της ΟΝΕ - σταθερότητα των τιμών, χαμηλά επιτόκια των ενυπόθηκων δανείων, ευκολότερες μετακινήσεις, προστασία από διακυμάνσεις των τιμών συναλλάγματος και από εξωτερικές διαταραχές - θα πρέπει να συνεχίσουν να προβάλλονται και να εξηγούνται στο κοινό με κάθε λεπτομέρεια· πιστεύει ότι ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στην πληροφόρηση και ενημέρωση των ευρωπαίων πολιτών, των καταναλωτών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), που δεν έχουν επαρκή δυνατότητα άμεσης προσαρμογής στις νέες εξελίξεις και προκλήσεις για το ευρώ·

49.   καλεί την ΕΚΤ, στην ετήσια έκθεσή της, ή σε ειδική έκθεση, να προβαίνει σε ετήσια ποσοτική ανάλυση των ωφελειών που το ευρώ έχει αποφέρει στους απλούς πολίτες, με συγκεκριμένα παραδείγματα για το πώς η χρήση του ευρώ έχει θετικά αποτελέσματα στην καθημερινότητά τους·

50.   θεωρεί ότι η επικοινωνία είναι ύψιστης σημασίας για την προετοιμασία της εισαγωγής του ευρώ στα κράτη μέλη που σχεδιάζουν να ενταχθούν στην ευρωζώνη· σημειώνει ότι η επικοινωνία σχετικά με τη διεύρυνση της ευρωζώνης είναι εξίσου σημαντική για τα κράτη μέλη ήδη εντός ευρωζώνης·

51.   θεωρεί ότι η Επιτροπή πρέπει να συγκεντρώσει τις προσπάθειές της για να βοηθήσει τα νέα κράτη μέλη να προετοιμάσουν τους πολίτες τους για την υιοθέτηση του ευρώ, αναλαμβάνοντας μια έντονη ενημερωτική εκστρατεία, εποπτεύοντας την εφαρμογή της εκεί όπου μια τέτοια εκστρατεία διεξάγεται ήδη και υποβάλλοντας τακτικά εκθέσεις για τις καλύτερες πρακτικές σχετικά με την εφαρμογή των Εθνικών Σχεδίων Δράσης για έγκριση του ευρώ· θεωρεί επίσης ότι οι καλύτερες πρακτικές και η τεχνογνωσία που έχει αποκτηθεί από προηγούμενες μεταβάσεις θα είναι πιθανώς χρήσιμη για την μετάβαση στο ευρώ των νέων κρατών μελών και για την επικείμενη διεύρυνση και προετοιμασία των νέων υποψηφίων χωρών·

Ο διεθνής ρόλος του ευρώ και η εξωτερική εκπροσώπηση

52.   χαιρετίζει την ταχεία ανάδειξη του ευρώ στο δεύτερο σημαντικότερο νόμισμα συναλλαγματικών διαθεσίμων και νόμισμα συναλλαγών μετά το δολάριο ΗΠΑ, με μερίδιο 25 % των παγκόσμιων συναλλαγματικών αποθεμάτων· σημειώνει ότι, ιδιαίτερα στις χώρες που γειτνιάζουν με την ευρωζώνη, το ευρώ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως χρηματοδοτικό νόμισμα και ότι οι αντίστοιχες συναλλαγματικές ισοτιμίες συνδέονται με το ευρώ· επικροτεί ρητώς την άποψη της ΕΚΤ ότι η εισαγωγή του ευρώ είναι το τελευταίο βήμα προς μια διαρθρωμένη πορεία σύγκλισης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ότι κατά συνέπεια η εισαγωγή του ευρώ είναι δυνατή μόνο στο πλαίσιο της Συνθήκης·

53.   είναι της άποψης ότι η ατζέντα της πολιτικής για την ΟΝΕ την προσεχή δεκαετία θα χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από τις προκλήσεις των αναδυομένων ασιατικών οικονομιών και από την τρέχουσα παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση· εκφράζει τη λύπη του που, παρά τον αυξανόμενο ρόλο του ευρώ σε παγκόσμιο επίπεδο, οι προσπάθειες για βελτίωση της εξωτερικής εκπροσώπησης της ευρωζώνης σε χρηματοοικονομικά και νομισματικά θέματα δεν έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο· τονίζει ότι η ευρωζώνη πρέπει να οικοδομήσει μια διεθνή στρατηγική ανάλογη με τη διεθνή διακεκριμένη θέση του νομίσματός της·

54.   υπενθυμίζει ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για την ευρωζώνη να ευθυγραμμίσει την επιρροή της με την οικονομική της σημασία είναι να αναπτύξει κοινές θέσεις και να παγιώσει την εκπροσώπησή της, αποκτώντας τελικά τη δική της θέση στα οικεία διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και φόρα· προτρέπει τα κράτη μέλη ευρωζώνης, μεταξύ άλλων, να εκφράζονται με ενιαία φωνή για τη συναλλαγματική πολιτική·

55.   τονίζει ότι το ευρώ χρησιμοποιείται ως εθνικό νόμισμα εκτός της ευρωζώνης· θεωρεί ότι οι συνέπειες μιας τέτοιας χρήσης θα πρέπει να αναλυθούν·

56.   επισημαίνει ότι ο σημαντικός ρόλος του ευρώ στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές συνοδεύεται από υποχρεώσεις, και ότι οι επιπτώσεις της νομισματικής και αναπτυξιακής πολιτικής στην ευρωζώνη έχουν διεθνή αντίκτυπο· τονίζει την ολοένα και μεγαλύτερη σημασία του ευρώ στο διεθνές εμπόριο και στις διεθνείς υπηρεσίες, ως κινητήριο δύναμη της ενσωμάτωσης των χρηματοπιστωτικών αγορών και ως βάση για την αύξηση των άμεσων επενδύσεων και τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις επιχειρήσεων, καθώς μειώνεται σημαντικά το κόστος των συναλλαγών· ζητεί την εκπόνηση μελέτης σχετικά με τις παγκόσμιες ανισορροπίες και τον ρόλο του ευρώ, καθώς και πιθανά σενάρια προσαρμογής, ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα η Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση σημαντικών εξωτερικών κραδασμών·

57.   προτείνει ισχυρότερη συνεργασία και αυξημένο διεθνή διάλογο μεταξύ των αρμοδίων αρχών των σημαντικότερων "νομισματικών μπλοκ", για τη βελτίωση της διαχείρισης διεθνών κρίσεων και την αντιμετώπιση των συνεπειών στην πραγματική οικονομία· υπενθυμίζει την επιτυχή κοινή διαχείριση της κρίσης κατά την έναρξη της πρόσφατης "κρίσης των επισφαλών δανείων" στις ΗΠΑ, καθώς και της κρίσης που ξέσπασε αμέσως μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, γεγονός που συνέβαλε στο να αποτραπεί η ακαριαία κατάρρευση του αμερικανικού δολαρίου·

58.   υποστηρίζει την πρόθεση της Επιτροπής να ενισχύσει την επιρροή της ΟΝΕ στους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς με μια κοινή θέση της ΕΕ που θα εκπροσωπείται από επιλεγμένους εκπροσώπους, όπως είναι ο Πρόεδρος της Ομάδας του ευρώ, η Επιτροπή και ο Πρόεδρος της ΕΚΤ· επισημαίνει ότι η προηγούμενη πρακτική ήδη επιτρέπει στον Πρόεδρο της Ομάδας του ευρώ, στην Επιτροπή και στον Πρόεδρο της ΕΚΤ να συμμετέχουν με καθεστώς παρατηρητή στους σημαντικότερους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς· ζητεί, ωστόσο, καλύτερο συντονισμό των ευρωπαϊκών θέσεων, προκειμένου η κοινή ευρωπαϊκή νομισματική πολιτική να εκπροσωπείται από τους νόμιμους εκπροσώπους της στο μέλλον· προσδοκά την έκφραση μιας θέσης της ευρωζώνης επί των συναλλαγματικών πολιτικών των βασικών της εταίρων· καλεί τον πρόεδρο της Ομάδας του ευρώ να εκπροσωπήσει την ευρωζώνη στο φόρουμ για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα· προτείνει την τροποποίηση του νομοθετικού καθεστώτος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) έτσι ώστε να επιτραπεί η εκπροσώπηση των οικονομικών "μπλοκ" και οργανισμών·

59.   τονίζει ότι, σε ό,τι αφορά τη μεταρρύθμιση των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται κοινή προσέγγιση η οποία θα λάβει υπόψη τις προκλήσεις της παγκόσμιας οικονομίας, συμπεριλαμβανομένης της ανάδυσης των νέων οικονομικών δυνάμεων·

60.   εκφράζει τη λύπη του διότι η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της σχετικά με την ΟΝΕ@10, δεν προέβη σε λεπτομερέστερη και ακριβέστερη ανάλυση του διεθνούς ρόλου του ευρώ· καλεί την Επιτροπή να εκπονήσει μια εμπεριστατωμένη έκθεση σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινής νομισματικής πολιτικής και σχετικά με τις επιπτώσεις αυτής στις οικονομικές και εμπορικές επιδόσεις της ευρωζώνης·

61.   υπογραμμίζει ότι ορισμένοι εταίροι της ΕΕ εφαρμόζουν νομισματικές πολιτικές που στοχεύουν στην υποτίμηση του νομίσματός τους και ότι η πρακτική αυτή θίγει κατά τρόπο αθέμιτο τις εμπορικές συναλλαγές και θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μη δασμολογικός φραγμός στο διεθνές εμπόριο·

Οικονομικοί μηχανισμοί και διακυβέρνηση της ΟΝΕ

62.   θεωρεί ότι όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη - το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, η Επιτροπή, η Ομάδα του ευρώ, και οι κοινωνικοί εταίροι σε επίπεδο ΕΕ και σε εθνικό επίπεδο - θα πρέπει να συνεργαστούν για την ενίσχυση της μελλοντικής λειτουργίας της ΟΝΕ αναφορικά με την οικονομική διακυβέρνηση βάσει των ακόλουθων προτάσεων:

   α) ως ουσιαστικό συστατικό στοιχείο της στρατηγικής της Λισαβόνας και ως κεντρικός οικονομικός μηχανισμός, οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει, αποσκοπώντας σε μια ισορροπημένη "προσέγγιση μείγματος πολιτικών", να επιδιώκουν αμοιβαία ενθαρρυντικές μεταρρυθμίσεις στους τομείς της απασχόλησης, του περιβάλλοντος και της κοινωνικής ασφάλισης·
   β) οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να θέσουν ένα ευρύ πλαίσιο για στενότερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών προκειμένου να ευθυγραμμιστούν τα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα (NRP), λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη την οικονομική ποικιλομορφία και τις διαφορετικές εθνικές παραδόσεις. Θα πρέπει να θεσπιστούν διαβουλεύσεις με τα εθνικά κοινοβούλια όσον αφορά τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης και τα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα·
   γ) να θεσπισθεί ισχυρότερη σύνδεση μεταξύ των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών, ιδιαίτερα των Γενικών Προσανατολισμών Οικονομικής Πολιτικής (ΓΠΟΠ) και των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης. Τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης και τα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα θα μπορούσαν να υποβάλλονται ταυτόχρονα (σε ετήσια βάση στις αρχές του φθινοπώρου) μετά από συζήτηση στο εκάστοτε εθνικό κοινοβούλιο. Οι ΠΟΓΠ θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν κοινούς δημοσιονομικούς στόχους σύμφωνα προς το προληπτικό σκέλος των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης·
   δ) οι κυβερνήσεις των κρατών μελών, όταν αποφασίζουν επί των εθνικών προϋπολογισμών, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές και τις συστάσεις ανά χώρα, καθώς και τη γενικότερη δημοσιονομική κατάσταση στην ευρωζώνη. Τα διαφορετικά εθνικά δημοσιονομικά χρονοδιαγράμματα και οι κύριες υποθέσεις που χρησιμοποιούνται στις βασικές προβλέψεις θα πρέπει να εναρμονιστούν ώστε να αποφευχθούν οι αποκλίσεις λόγω της χρήσης διαφορετικών μακροοικονομικών προβλέψεων (παγκόσμια ανάπτυξη, ανάπτυξη της ΕΕ, τιμή του βαρελιού πετρελαίου, επιτόκια) και άλλων παραμέτρων· καλεί την Επιτροπή, τη Eurostat και τα κράτη μέλη να εργασθούν για την εξεύρεση εργαλείων που θα βελτιώσουν τη συγκρισιμότητα των εθνικών προϋπολογισμών ως προς τις διάφορες κατηγορίες δαπανών·
   ε) όποτε είναι δυνατόν, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται πιο επίσημες συστάσεις προς τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, όπως είναι η θέσπιση στόχων για μεσοπρόθεσμες δαπάνες, συγκεκριμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις, ποιότητα των δημόσιων οικονομικών. Όλες οι δεσμεύσεις, οι στόχοι και τα πρότυπα σύγκρισης θα πρέπει να ενσωματωθούν πλήρως στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές και στα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα προκειμένου να βελτιωθεί η συνοχή και η αποδοτικότητα της οικονομικής διακυβέρνησης·
   στ) στο πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης θα πρέπει να ενταχθεί, εν ευθέτω χρόνω, και μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για μείωση του εθνικού χρέους κάτω από ένα μέγιστο όριο 60% του ΑΕΠ, εφόσον κάτι τέτοιο θα μείωνε το κόστος της εξυπηρέτησης του χρέους και θα περιόριζε το κόστος κεφαλαίου για τη διενέργεια ιδιωτικών επενδύσεων·
   ζ) θα πρέπει να θεσπιστεί ένα δεσμευτικό πλαίσιο για τα κράτη μέλη της ευρωζώνης για διαβουλεύσεις μεταξύ τους και με την Επιτροπή πριν από τη λήψη σημαντικών αποφάσεων οικονομικής πολιτικής, όπως είναι τα μέτρα για την αντιμετώπιση της αύξησης των τιμών των τροφίμων και της ενέργειας·
   η) ο οικονομικός συντονισμός θα πρέπει να λαμβάνει τη μορφή ολοκληρωμένης "ευρωπαϊκής οικονομικής στρατηγικής και στρατηγικής για την απασχόληση" βάσει υφισταμένων μέσων οικονομικής πολιτικής - ιδιαίτερα δε της στρατηγικής της Λισαβόνας, των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών, της στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη και των προγραμμάτων σύγκλισης και σταθερότητας· καλεί τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, με επικεφαλής τον πρόεδρο της Ομάδας του ευρώ, να στηρίζουν την οικονομική δραστηριότητα με συνέπεια, την ίδια στιγμή και προς την ίδια κατεύθυνση·
   θ) η ευρωπαϊκή οικονομική στρατηγική και η στρατηγική για την απασχόληση - που αναφέρεται στο στοιχείο η) - πρέπει να προβεί σε αναδιοργάνωση των δυνατοτήτων των νέων και οικολογικών τεχνολογιών ως ακρογωνιαίο λίθο της οικονομικής ανάπτυξης σε συνδυασμό με μείγμα μακροοικονομικών πολιτικών·
   ι) η χρηματοδότηση των καινοτόμων επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των ΜΜΕ, θα πρέπει να διευκολυνθεί με τη θέσπιση, μεταξύ άλλων, ενός "Ευρωπαϊκού Ταμείου Ευφυούς Ανάπτυξης" από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων·
   ια) η ετήσια έκθεση για την ευρωζώνη πρέπει να παρέχει ένα πιο πρακτικό φάσμα μέσων και αξιολογήσεων, ώστε να καταστεί εφικτός ένας διεξοδικότερος διάλογος μεταξύ των διαφόρων φορέων της ΕΕ που συμμετέχουν στην οικονομική διακυβέρνηση·
   ιβ) θα πρέπει να θεσπιστεί κώδικας δεοντολογίας μεταξύ του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, ο οποίος θα διασφαλίζει την ορθή συνεργασία και την πλήρη συμμετοχή των τριών συναφών θεσμικών οργάνων της ΕΕ στην περαιτέρω ορθή διαχείριση των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών ως καίριων οικονομικών μέσων·
  ιγ) η θεσμική ρύθμιση για τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών θα πρέπει να ενισχυθεί ως ακολούθως:
   - θα πρέπει να θεσπισθούν "σχηματισμοί της Ομάδας του ευρώ" στον τομέα της ανταγωνιστικότητας/βιομηχανίας, του περιβάλλοντος, της απασχόλησης και της εκπαίδευσης·
   - η Ομάδα του ευρώ θα πρέπει να αποκτήσει ισχυρότερο θεσμικό πλαίσιο και περισσότερους ανθρώπινους πόρους·
   - η εντολή του προέδρου της Ομάδας του ευρώ θα πρέπει να συνάδει με τους οικονομικούς κύκλους των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών·
   - η Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής, θα πρέπει να απορροφηθεί από την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, έτσι ώστε να αποτελεί ένα ενιαίο και συνεκτικό προπαρασκευαστικό όργανο για το Συμβούλιο Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων, καθώς και για την Ομάδα του ευρώ·
   - σε έναν εκπρόσωπο του Κοινοβουλίου θα πρέπει να χορηγηθεί καθεστώς παρατηρητή στις άτυπες συνεδριάσεις της Ομάδας του ευρώ και του Συμβουλίου·
   - θα πρέπει να διοργανώνονται συναντήσεις μεταξύ της Τρόικας, του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής τέσσερις φορές ετησίως, και με την Ομάδα του ευρώ όταν κρίνεται απαραίτητο·
   ιδ) θα πρέπει να θεσπιστεί τακτικότερος και πιο διαρθρωμένος διάλογος επί μακροοικονομικών θεμάτων μεταξύ του Κοινοβουλίου, της Επιτροπής και της Ομάδας του ευρώ, παρόμοιος με τον διάλογο επί νομισματικών θεμάτων μεταξύ του Κοινοβουλίου και της ΕΚΤ, τουλάχιστον ανά τρίμηνο, προκειμένου τα υφιστάμενα πλαίσια να αποκτήσουν μεγαλύτερο βάθος και να συζητηθούν οι προκλήσεις της οικονομίας της ευρωζώνης· και
   ιε) θα πρέπει να θεσπισθεί ενεργός διάλογος μεταξύ του Κοινοβουλίου, της Ομάδας του ευρώ, της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με σκοπό τη διεξαγωγή συζητήσεων σχετικά με το κατάλληλο μείγμα πολιτικής·

63.   φρονεί ότι η ατζέντα πολιτικής της ΟΝΕ για την επόμενη δεκαετία θα χαρακτηρίζεται, ιδιαιτέρως, από τις προκλήσεις της πρόσφατης αναστάτωσης των χρηματοπιστωτικών αγορών και από τις συνέπειές της για την πραγματική οικονομία· σημειώνει ότι, στο πλαίσιο αυτό, θετικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι τα κράτη μέλη εντός της ευρωζώνης είναι καλύτερα εξοπλισμένα για να αντιμετωπίζουν σημαντικές αναταράξεις από ό,τι στο παρελθόν, χάρη στην κοινή νομισματική πολιτική και σε μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία έτη, με σκοπό την καταπολέμηση της οικονομικής επιβράδυνσης και του υψηλού πληθωρισμού· ωστόσο, ζητεί:

   α) συντονισμένη αντίδραση σε επίπεδο ΕΕ, που να βασίζεται σε κοινή αντίληψη των προβλημάτων και κοινών μέτρων που πρέπει να ακολουθήσουν, με ταυτόχρονη αποδοχή κάποιων εθνικών ιδιαιτεροτήτων συμπεριλαμβανομένου του συντονισμού των εθνικών μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων·
   β) φιλόδοξα και προσαρμοσμένα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα και δέσμευση για την εφαρμογή τους, συμπεριλαμβανομένης μιας αναθεώρησης των εθνικών προϋπολογισμών ώστε να αντιδράσουν στις πρόσφατες οικονομικές προβλέψεις, να αντιμετωπισθεί η οικονομική ύφεση και να τονωθεί η ανάπτυξη, ενώ θα πρέπει να καθιερωθεί και ένας σημαντικός διάλογος με τους κοινωνικούς εταίρους·
   γ) μέτρα στήριξης των ΜΜΕ, ιδίως προκειμένου να συμπληρωθούν τα πρόσφατα μέτρα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και να διασφαλισθεί η συνέχιση της παροχής πιστώσεων στις ΜΜΕ από το τραπεζικό σύστημα·
   δ) καθορισμός στοχευμένων μέτρων που να προστατεύουν τις ευάλωτες ομάδες από τις επιπτώσεις της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής κρίσης·
   ε) πλήρη και έγκαιρη εφαρμογή του χάρτη για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων follow up δράσεων και αποτελεσματικής εποπτείας σε ό,τι αφορά την συνεχιζόμενη χρηματοπιστωτική αναταραχή·
   στ) την αύξηση των ρυθμίσεων για την επίλυση κρίσεων, με βελτίωση των νομοθετικών κανόνων της ΕΕ για την εκκαθάριση επιχειρήσεων και με τη θέσπιση σαφώς καθορισμένων και ομοφώνως αποδεκτών ρυθμίσεων για τον επιμερισμό του οικονομικού φόρτου μεταξύ των οικείων κρατών μελών σε περιπτώσεις αφερεγγυότητας εντός διασυνοριακών χρηματοοικονομικών ομάδων·
   ζ) ολοκλήρωση των εργαλείων που χρησιμοποιούνται για τη χάραξη της νομισματικής πολιτικής μέσω λεπτομερούς ανάλυσης των παραγόντων που επηρεάζουν τη σταθερότητα και τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος (μεταξύ άλλων, σε ό,τι αφορά τη μεταφορά της νομισματικής πολιτικής, την ανάπτυξη των πιστώσεων και των χρηματοπιστωτικών στοιχείων ενεργητικού, τα χαρακτηριστικά νέων προϊόντων και τη συγκέντρωση κινδύνων και ρευστότητας)·
   η) μία προορατική ευρωπαϊκή αντίδραση στο πλαίσιο διεθνών φόρουμ, κυρίως του Φόρουμ για τη Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα (FSF) και του ΔΝΤ, καθώς και αύξηση των διαδικασιών κοινής λήψης αποφάσεων·
   θ) τη διατύπωση ενιαίας στάσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο της G8 και τον προβληματισμό για τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως ενός αποδοτικότερου οργανισμού λήψης οικονομικών αποφάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, με ταυτόχρονη όμως προσαρμογή αυτού του ρόλου στις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης και μιας περισσότερο κυρίαρχης παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αγοράς·
   ι) καλύτερο και αποδοτικότερο συντονισμό μεταξύ του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) και των αποκαλουμένων οργανισμών του "Bretton Woods" (το ΔΝΤ και ο Όμιλος της Παγκόσμιας Τράπεζας) με σκοπό την καταπολέμηση της κερδοσκοπίας και την αντιμετώπιση των προκλήσεων που θέτει η σοβαρή κρίση·
   ια) ενόψει των σημερινών σοβαρών νομισματικών διαταραχών, τη διοργάνωση, υπό την αιγίδα του ΔΝΤ, μιας παγκόσμιας νομισματικής διάσκεψης με σκοπό παγκόσμιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα νομισματικά θέματα· επίσης, να εξετασθεί η σκοπιμότητα θέσπισης ενός μηχανισμού επίλυσης νομισματικών διαφορών στο πλαίσιο του ΔΝΤ·

o
o   o

64.   αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, στον Πρόεδρο της Ομάδας του ευρώ, καθώς και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.

(1) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P6_TA(2008)0506.
(2) ΕΕ C 314 E, 21.12.2006, σ. 125.
(3) ΕΕ C 175 E, 10.7.2008, σ. 569.
(4) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P6_TA(2008)0057.
(5) ΕΕ C 282 E, 6.11.2008, σ. 422.
(6) ΕΕ C 287 E, 29.11.2007, σ. 535.
(7) ΕΕ C 304 E, 1.12.2005, σ. 132.
(8) ΕΕ C 74 E, 20.3.2008, σ. 780.
(9) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P6_TA(2008)0357.
(10) ΕΕ C 298 E, 8.12.2006, σ. 249.
(11) ΕΕ C 146 E, 12.6.2008, σ. 251.
(12) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P6_TA(2008)0287.
(13) ΕΕ C 291 E, 30.11.2006, σ. 118.
(14) ΕΕ C 157 E, 6.7.2006, σ. 73.
(15) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P6_TA(2008)0425.
(16) ΕΕ C 35, 2.2.1998, σ. 1.

Τελευταία ενημέρωση: 27 Αυγούστου 2009Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου