EUROPESE RAAD
ZITTING VAN 9 - 10 DECEMBER 1994 TE ESSEN
CONCLUSIES VAN HET VOORZITTERSCHAP

BIJLAGEN

st12x18I. Lijst van prioritaire vervoer- en energieprojecten
st12x18 II. Verslag van de Groep Christophersen
st12x18 III. Financieringen van de Europese Investeringsbank voor de transeuropese netwerken
st12x18 IV.Verslag van de Raad aan de Europese Raad van Essen over de strategie ter voorbereiding van de toetreding van de geassocieerde LMOE's
st12x18 V. Verslag van de Raad aan de Europese Raad in Essen over het toekomstige Middellandse-Zeebeleid

Top of page

BIJLAGE I: Lijst van prioritaire vervoer- en energieprojecten

A. Vervoerprojecten

Reeds aangevangen of vóór eind 1996 aan te vangen werkzaamheden

1. Hogesnelheidstrein/gecombineerd vervoer Noord-Zuid I/A/D

Neurenberg - Erfurt - Halle/Leipzig - Berlijn

Brenner-as : Verona - München

2. Hogesnelheidstrein (Parijs -) Brussel - Keulen - Amsterdan - Londen

België : grens F/B - Brussel - Luik - grens B/D B

Brussel - grens B/NL

Verenigd Koninkrijk : Londen - toegang Kanaaltunnel UK

Nederland : grens B/NL - Rotterdam - Amsterdam NL

Duitsland : (Aken -) (1) Keulen - Rijn/Maingebied D

3. Hogesnelheidstrein Zuid

Madrid - Barcelona - Perpignan - Montpellier E/F

Madrid - Vitoria - Dax

4. Hogesnelheidstrein Oost

Parijs - Metz - Straatsburg - Appenweier (- Karlsruhe) F/D

met zijtakken Metz - Saarbrücken - Mannheim F/D

en Metz - Luxemburg F/L

5. Conventioneel spoor/Gecombineerd vervoer : Betuwelijn NL/D

Rotterdam - grens NL/D (- Rijn/Roergebied)

6. Hogesnelheidstrein/gecombineerd vervoer Frankrijk - Italië F/I

Lyon - Turijn

Turijn - Milaan - Venetië - Triëst

7. Autwegen Griekenland Pathe : Rio Antirio, Patras - Athene - EL

Thessaloniki - Prohamon (grens Griekenland/Bulgarije)

en Via Egnatia : Igoumenitsa - Thessaloniki - Alexandroupolis -

Ormenio (grens Griekenland/Bulgarije) - Kipi (grens Griekenland/Turkije)

8. Autoweg Lissabon - Valladolid P/E

9. Conventionele spoorverbinding Cork - Dublin - Belfast - IRL/UK

Larne - Stranraer

10. Vliegveld Malpensa (Milaan) I

11. Vaste spoor- en wegverbinding tussen Denemarken en Zweden

(vaste verbinding Øresund) DK/S

inclusief de toegangsroutes voor het weg-, spoor- en luchtvervoer

12. Noordse driehoek (spoor/wegen) FIN,S

13. Wegverbinding Ierland/ UK/(IRL)

Verenigd Koninkrijk/Benelux

14. Hoofdverbinding westkust (spoor) UK

B. ENERGIEPROJECTEN

(Projecten waarvoor de uitvoering op korte termijn, uiterlijk in 1997, kan beginnen en die op middellange termijn, uiterlijk in 1999, kunnen worden voltooid)

Projecten in de Europese Unie :

1. Italië-Griekenland koppeling elektriciteitsnetten (zeekabel)

2. Frankrijk-Italië koppeling elektriciteitsnetten

3. Frankrijk-Spanje koppeling elektriciteitsnetten

4. Spanje-Portugal koppeling elektriciteitsnetten

5. Denemarken koppeling van het Oost- en het

Westdeense elektriciteitsnet (zeekabel)

6. Griekenland aardgasnet

7. Portugal aardgasnet

8. Spanje-Portugal koppeling gasnetten

Projecten in samenwerking met naburige landen :

9. Algerije-Marokko-Europese Unie gaspijpleiding

10. Rusland-Wit-Rusland-Polen-Europese Uniegaspijpleiding

Top of page

BIJLAGE II: Verslag van de Groep Christophersen

BELANGRIJKSTE AANBEVELINGEN

De Groep van persoonlijke vertegenwoordigers van de Staatshoofden en Regeringsleiders nodigt de Europese Raad uit zijn goedkeuring te hechten aan de aanbevelingen die de Groep in haar verslag heeft opgenomen. Deze aanbevelingen kunnen als volgt worden samengevat :

De Europese Raad wordt verzocht :

a) het prioritaire karakter van de in bijlage 1, deel I, en bijlage 2, lijst A, genoemde projecten te bevestigen en :

  • de Raad en het Europees Parlement te verzoeken om bij het opstellen van de richtsnoeren waarin de projecten van gemeenschappelijk belang worden geïdentificeerd, deze prioritaire projecten daarin op te nemen ;
  • de Lid-Staten en de Gemeenschap te verzoeken om de nodige steun te verlenen aan deze projecten en deze zo spoedig mogelijk te implementeren ;

b) er bij het Europees Parlement en de Raad op aan te dringen de richtsnoeren en de bijbehorende financiële regelingen zo spoedig mogelijk goed te keure;

c) nota te nemen van de potentiële relevantie van een netwerkbenadering op specifieke gebieden van het milieubeleid en de Commissie, de Raad en de Lid-Staten te verzoeken de mogelijkheid te bestuderen om richtsnoeren op te stellen voor de infrastructuur voor een milieunetwerk en om de belemmeringen voor de totstandbrenging van infrastructuren op milieugebied te onderzoeken, en daarbij het gebruik van de bestaande financiële instrumenten ten behoeve van mogelijke toekomstige richtsnoeren en prioritaire projecten te benadrukken ;

d) te erkennen dat belemmeringen van bestuursrechtelijke en wettelijke aard belangrijke remmende factoren zijn bij de implementatie van prioritaire projecten, en de Lid-Staten en de Commissie te verzoeken alle nodige initiatieven te nemen om dergelijke belemmeringen weg te nemen ;

e) de doelstelling van een hechtere samenwerking met naburige landen met het oog op de verbinding van de transeuropese netwerken met netwerken buiten de Unie, met name in Midden- en Oost-Europa en het Middellandse-Zeegebied, te bevestigen ;

f) de doelstelling van het bevorderen van particuliere/openbare partnerschappen te bevestigen en de Lid-Staten, de Commissie, de EIB en het EIF te verzoeken hiertoe de nodige maatrgelen te treffen ;

g) te bevestigen dat - indien nodig - maatregelen zullen worden genomen ten einde te voorkomen dat prioritaire projecten op financiële of andersoortige belemmeringen stuiten die hun implementatie in gevaar brengt ;

h) te erkennen dat de specifieke benadering van de Groep Christophersen, die bestaat in het identificeren en het bespoedigen van geselecteerde prioritaire projecten, een extra waarde toevoegt aan de implementatie van transeuropese netwerken en dat deze inspanningen in de toekomst moeten worden voortgezet, met het oog daarop de door de Groep aanbevolen follow-up procedure goed te keuren, die behelst dat :

i) de Europese Raad doorlopend de nodige impulsen geeft voor de implementatie van prioritaire projecten op basis van een jaarlijks verslag dat door de Commissie overeenkomstig het door de Europese Raad in december 1993 goedgekeurde actieplan van het Witboek wordt ingediend bij de Europese Raad ;

ii) wanneer de verwezenlijking van afzonderlijke prioritaire projecten in gevaar komt, de Commissie dit ter kennis brengt van de Raad, die onverwijld de nodige maatregelen in overweging zal nemen, eventueel in samenwerking met de Commissie en de EIB ;

iii) de Lid-Staten en de Unie wordt verzocht de vorming van passende instrumenten ("projectinstanties") in overweging te nemen, die eventueel openstaan voor openbare en particuliere participanten, met het oog op de bevordering van prioritaire projecten ; de Commissie, de EIB en het EIF moeten de coördinatie tussen partijen die mogelijk belangstelling hebben voor prioritaire projecten actief ondersteunen, onder andere door middel van door de Commissie georganiseerde project seminars ; de Commissie onderzoekt hoe de vorming van voornoemde instrumenten in het kader van de communautaire wetgeving kan worden bevorderd ;

iv) de Commissie en de EIB, in overleg met de Lid-Staten, toezicht houden op de voortgang van de financiering van afzonderlijke prioritaire projecten ; wanneer blijkt dat meerdere prioritaire projecten worden geconfronteerd met financiële belemmeringen van algemene aard, nemen zij passende maatregelen in overweging.

Top of page

BIJLAGE III: Financieringen van de Europese Investeringsbank voor de transeuropese netwerken

De Raad verzoekt de Bank haar reeds vergevorderde activiteiten ter ondersteuning van de financiering van prioritaire projecten voort te zetten en in de toekomst, met inachtneming van haar normale controle- en leningscriteria, haar inspanningen ter zake nog te verhogen. Bij deze inspanningen zou er nauw contact dienen te zijn met de betrokken Lid-Staten en projectbeheerders, terwijl voor zover mogelijk ook de particuliere sector zou moeten worden betrokken bij de financiering van de projecten en het aanvaarden van risico.

Met het oog daarop richt de EIB een speciaal instrument op voor de financiering van infrastructuurprojecten van gemeenschappelijk belang voor de Gemeenschap, en met name voor die welke op de lijst van de prioritaire TEN-projecten voorkomen. Hierdoor zou het in het kader van de Edinburgh-faciliteit bereikte tempo van de EIB-financieringen worden gehandhaafd respectievelijk versterkt. Het speciale loket is bestemd voor projecten op het gebied van vervoer, telecommunicatie en energie in de openbare en de particuliere sector en voor in beide sectoren gemeenschappelijk uitgevoerde projecten, alsmede voor de financiering van maatregelen op het gebied van de milieubescherming bij projecten met een transeuropees karakter. Deze financieringen staan niet alleen ter beschikking in de Unie, maar ook in Midden- en Oost-Europa, Scandinavië, Het Middellandse-Zeegebied en de transalpine verbindingen.

Onder passende voorwaarden zouden de voornaamste kenmerken zijn :

a) voor zover er een gezonde financiële basis bestaat, beschikbaarstelling van langere looptijden en langere aflossingsvrije perioden om aldus de vereiste terugbetaling beter af te stemmen op de te verwachten cashflow van de projecten ;

b) beschikbaarstelling aan de banken van herfinancieringsfaciliteiten bij de aanvang van een project, zodat zij ervan verzekerd zijn dat hun leningen overeenkomstig de normale looptijden kunnen worden geherfinancierd ;

c) inschakeling van de EIB in een zo vroeg mogelijk stadium bij de besprekingen over de financiële en contractuele opzet van een project, in samenwerking met de Lid-Staten en de Commissie, zodat dank zij de betrokkenheid van de Bank en van het EIF gemakkelijker passende financiële regelingen kunnen worden opgesteld ;

d) verruiming van de normaliter gehanteerde criteria voor inschakeling van de Bank, om ervoor te zorgen dat infrastructuurprojecten op het gebied van vervoers-, energie- en telecommunicatienetwerken systematischer in aanmerking worden genomen, ongeacht of deze in of buiten de ondersteunde gebieden gesitueerd zijn.

De Bank zal haar Raad van Bewind regelmatig op de hoogte houden van de bereikte vooruitgang en haar Raad van Gouverneurs jaarlijks verslag uitbrengen.

Top of page

BIJLAGE IV: Verslag van de Raad aan de Europese Raad van Essen over de strategie ter voorbereiding van de toetreding van de geassocieerde LMOE's

I. Inleiding

In juni 1993 heeft de Europese Raad te Kopenhagen ermee ingestemd dat de geassocieerde landen in Midden- en Oost-Europa, zo zij dat wensen, lid worden van de Europese Unie. De toetreding zal plaatsvinden zodra een geassocieerd land in staat is om de verplichtingen van het lidmaatschap na te komen door te voldoen aan de vereiste economische en politieke voorwaarden, zoals die in de conclusies van die Raad worden genoemd. Ook het vermogen van de Unie om met behoud van de dynamiek van de Europese integratie en zonder tekort te doen aan haar interne samenhang en grondbeginselen nieuwe leden op te nemen is in het algemeen belang van zowel de Unie als de kandidaat-landen een belangrijk punt van overweging.

De geassocieerde landen hebben opvallende vorderingen gemaakt op de weg naar politieke en economische hervormingen. Het consequent zijn bij dat hervormingsproces is de sleutel tot een succesvolle integratie in de EU.

De geassocieerde landen moeten zich op het lidmaatschap voorbereiden en hun vermogen versterken om de verantwoordelijkheden van een Lid-Staat op zich te nemen. Aan de kant van de Europese Unie moeten de institutionele voorwaarden voor de goede werking van de Unie worden gecreëerd tijdens de Intergouvernementele Conferentie in 1996, die derhalve moet plaatsvinden voordat de toetredingsonderhandelingen beginnen. Voorts wil de Raad de beschikking krijgen over een grondige analyse van de Commissie over de effecten van de uitbreiding in het kader van het huidige beleid van de Unie en de ontwikkeling daarvan.

De Europese Raad van Korfoe heeft het Voorzitterschap en de Commissie gevraagd hem tegen zijn volgende vergadering verslag uit te brengen over het sinds de Europese Raad van Kopenhagen tot stand gekomen toenaderingsproces, en de ter voorbereiding van de toetreding te volgen strategie.

De voornaamste instrumenten van deze strategie bestaan al. Het gaat om de gestructureerde betrekkingen met de Instellingen van de Unie conform de conclusies van Kopenhagen en om de Europa-Overeenkomsten. Deze overeenkomsten scheppen een flexibel en dynamisch kader voor diverse vormen van samenwerking. Wanneer bij besluit van de Raad Europa-Overeenkomsten met nieuwe staten worden gesloten, zullen deze staten in die strategie worden opgenomen.

De hier voorgestelde strategie moet voor de geassocieerde landen een route uitzetten voor hun voorbereiding op de toetreding. Het voornaamste onderdeel van de strategie is dat zij geleidelijk op integratie in de interne markt van de Europese Unie voorbereid worden via een gefaseerde overname van het acquis van die interne markt. Deze strategie zal ondersteund worden met beleidsmatige bevordering van de integratie door infrastructuurontwikkeling, samenwerking in het kader van de transeuropese netwerken, stimulering van intraregionale samenwerking, samenwerking op milieugebied en in zaken van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, samenwerking in justitiële en binnenlandse zaken en op het gebied van cultuur, onderwijs en opleiding. Deze integratie zal geschraagd worden door het PHARE-programma van de Unie, dat op indicatieve basis zal uitgroeien tot een verbeterd financieel instrument op middellange termijn, met grotere mogelijkheden om infrastructuurontwikkeling en intraregionale samenwerking te bevorderen. Erkend wordt dat het communautaire acquis en het communautaire beleid zich zullen blijven ontwikkelen.

In politiek opzicht zal de strategie verwezenlijkt worden door de ontwikkeling van een gestructureerde relatie tussen de geassocieerde landen en de Unie. Dat zal een klimaat van wederzijds vertrouwen in de hand werken en de behandeling van aangelegenheden van gemeenschappelijk belang in een speciaal in het leven geroepen kader mogelijk maken.

Deze strategie zal met de volgende maatregelen uitgevoerd worden.

II. Gestructureerde relatie

Van centraal belang voor deze strategie is de vestiging van een "gestructureerde relatie" tussen de geassocieerde partnerlanden van Midden- en Oost-Europa en de Instellingen van de Europese Unie, zodat de geassocieerde landen een wezenlijke rol kunnen spelen bij besprekingen over aangelegenheden van gemeenschappelijk belang.

De totstandbrenging van een multilateraal kader voor intensivering van dialoog en overleg geschiedt conform de besluiten van de Raad van Kopenhagen, waarin sprake was van bijeenkomsten tussen de Raad van de Unie en de geassocieerde staten. Deze besluiten worden door deze strategie bekrachtigd.

De gestructureerde dialoog omvat communautaire sectoren, vooral die met een transeuropese dimensie (energie, milieu, vervoer, wetenschap en technologie, enz.), gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, alsmede justitie en binnenlandse zaken. De dialoog zal een praktische samenwerking tussen de regeringen van de Lid-Staten en van de geassocieerde landen helpen uitgroeien en dient ook op parlementair niveau tussen de deelnemende landen en het Europees Parlement tot stand te komen. Als deze samenwerking voor de regeringen en parlementen tot de normale gang van zaken gaat behoren, zal dat een belangrijk stuk voorbereiding op de toetreding betekenen.

Er is overeenstemming om - naast de bijeenkomsten van de verschillende Associatieraden in het kader van de Europa-Overeenkomsten - vanaf 1995 in beginsel de volgende bijeenkomsten met de geassocieerde partners over kwesties van gemeenschappelijk belang te houden :

- Staatshoofden en Regeringsleiders :

Jaarlijkse bijeenkomst in de marge van de Europese Raad

- Ministers van Buitenlandse Zaken :

Halfjaarlijkse bijeenkomsten om het gehele terrein van de betrekkingen met de geassocieerde landen te bespreken, met name de stand en de vorderingen van het integratieproces

- Bijeenkomsten van de Ministers bevoegd voor de ontwikkeling van de interne markt, met name de Ministers van Financiën, Economische Zaken en Landbouw :

Jaarlijkse bijeenkomst

- Ministers van vervoer, telecommunicatie, onderzoek en milieu :

Jaarlijkse bijeenkomst

- Binnenlandse Zaken en/of Justitie :

Halfjaarlijkse bijeenkomsten

- Cultuur, Onderwijs :

Jaarlijkse bijeenkomst.

In het algemeen moeten de bijeenkomsten plaatsvinden in samenhang met de overeenkomstige Raadszitting. Indien nodig kunnen extra bijeenkomsten van de Raad en de geassocieerde landen worden belegd.

In de eerste helft van elk kalenderjaar dient de Lid-Staat die het Voorzitterschap overneemt, in overleg met het volgende Voorzitterschap de bijeenkomsten met de geassocieerde landen voor dat jaar volgens bovenstaand programma vast te leggen en in zijn werkprogramma op te nemen.

Een zorgvuldige voorbereiding van deze bijeenkomsten met de geassocieerde landen is uiterst belangrijk. Het COREPER zal belast worden met de organisatie en zal ook moeten zorgen voor de horizontale samenhang van de gestructureerde dialoog. Voor wat betreft de voorbereiding van de vergaderingen van de Raad (Algemene Zaken) met de Ministers van Buitenlandse Zaken van de landen van Midden- en Oost-Europa, voor zover die betrekking hebben op alle betrekkingen tussen de EU en de landen van Midden- en Oost-Europa en in andere bijzondere omstandigheden waarover per geval moet worden beslist, zou eraan kunnen worden gedacht de voorbereidende contacten te laten plaatsvinden in de vorm van gezamenlijke vergaderingen te Brussel, met name op ambassadeursniveau.

III. Voorbereiding van de uitbreiding van de interne markt

Bij hun toetreding gaan de toetredende landen deel uitmaken van de interne markt. Derhalve dient de voorbereiding op de interne markt de kern te vormen van de pre-toetredingsstrategie. Deze moet de geassocieerde landen helpen bij het op zich nemen van de verplichtingen die het lidmaatschap van de Unie met zich meebrengt, alsook bij de ontwikkeling van hun vermogen om de concurrentiedruk en de marktkrachten binnen de Unie het hoofd te bieden. In de komende jaren zal de integratie in de interne markt met zich meebrengen dat een ingewikkeld proces van harmonisatie van de wetgevingen, normen en standaarden moet worden doorlopen. De vandaag aangenomen strategie is derhalve ontworpen voor de middellange termijn, doch gaat vergezeld van korte-termijnmaatregelen die onmiddellijk moeten ingaan.

Korte-termijnmaatregelen

a) Commerciële beschermingsinstrumenten

Onverminderd het standpunt van de Raad zal de Commissie bij de uitoefening van haar taken ten aanzien van anti-dumping- en vrijwaringsmaatregelen en in het kader van de individuele Europa-overeenkomsten, ieder geassocieerd land inlichtingen verstrekken voordat zij een procedure inleidt en zal zij in gevallen die zich daartoe lenen, duidelijk de voorkeur geven aan prijsverbintenissen boven rechten om anti-dumpinggevallen waarin inbreuken worden vastgesteld, af te sluiten.

b) De handel in textielprodukten

De EU zal de verdere toegang tot de markt van de Unie op textielgebied verbeteren door vrijstelling van rechten te verlenen voor produkten die betrokken zijn bij passief veredelingsverkeer dat valt onder Verordening nr. 636/82, zoals die tot dat doel zal zijn uitgebreid en gewijzigd.

c) Cumulatie van regels van oorsprong

De kern van de strategie met betrekking tot de cumulatie zal zijn gebaseerd op de versterking van de doeltreffendheid van de Europa-overeenkomsten. Doel is ervoor te zorgen dat de bestaande cumulatiebepalingen door de deelnemers aan het economische verkeer volledig kunnen worden benut. De bestaande diagonale cumulatie met de vier geassocieerde landen zal worden uitgebreid tot Roemenië en Bulgarije. De invoering van een dergelijk systeem kan alleen succes hebben wanneer de geassocieerde landen het eens worden over één systeem en onderling een overeenkomst sluiten. De structuur dient flexibel te zijn en moet de mogelijkheid bieden dat in de toekomst andere landen die geassocieerde landen worden, zoals de Baltische Staten en Slovenië, toetreden.

Daarnaast moet voor zover mogelijk gelijktijdig diagonale cumulatie worden ingevoerd tussen de EG/EVA-landen, die met betrekking tot de regels van oorsprong als één grondgebied worden behandeld, en de geassocieerde landen. Alle EG/LMOE/EVA-landen zouden dan betrokken zijn bij wat men zou kunnen noemen Europese cumulatie. Overwogen moet worden of het eventueel nodig is in alle overeenkomsten specifieke bepalingen op te nemen om ontduiking te voorkomen.

Alvorens in alle Europa-overeenkomsten volledige cumulatie wordt ingevoerd als derde fase ter afronding van dit proces, waarvan de moeilijkheden niet mogen worden onderschat, zal de Raad zijn besluit nemen op basis van een grondige evaluatie van de sectoriële en de regionale gevolgen van de invoering van volledige cumulatie voor de Europese industrie, rekening houdend met de gevolgen van de eerste twee fasen. Wanneer wij ons concentreren op de harmonisatie van de regels van oorsprong en de uitbreiding van de cumulatiemogelijkheden zou de doeltreffendheid van de Europa-overeenkomsten worden versterkt, de toegang tot de markt voor produkten van oorsprong worden verbeterd en de economische samenwerking in heel Europa worden gestimuleerd.

d) Afstemming Bulgarije/Roemenië

De tijdschema's met betrekking tot de rechten en tariefcontingenten voor industrieprodukten, textielprodukten, EGKS-produkten en verwerkte en niet-verwerkte landbouwprodukten voor Bulgarije en Roemenië worden afgestemd op die van de andere geassocieerde landen, in overeenstemming met de regelingen die door de Raad (Algemene Zaken) van 31 oktober zijn overeengekomen.

e) Aanpassing van de Associatie-overeenkomsten

De Associatie-overeenkomsten worden begin 1995 aangepast in verband met de uitbreiding van de Unie, zodat de traditionele handelsstromen niet worden verstoord, alsook in het licht van de afsluiting van de Uruguay-Ronde en ten einde de handel verder te ontwikkelen.

Maatregelen voor de middellange termijn

Interne markt

Om bij de toetreding aan de Interne Markt te kunnen deelnemen, moeten de geassocieerde landen hun wetgeving afstemmen op die van de Unie. Ter ondersteuning van dat proces zal de Commissie, na raadpleging van de geassocieerde landen, bij de Raad een Witboek over de Interne Markt indienen waarin in grote lijnen de maatregelen worden aangegeven die de geassocieerde landen moeten nemen.

Het Witboek bevat het relevante acquis in de verschillende sectoren, dat ertoe zal bijdragen dat wordt voldaan aan de voorwaarden voor de totstandbrenging van een eengemaakte markt.

Het meeste werk zal moeten worden verzet door de geassocieerde landen, die wetgevende en regelgevende systemen, normen en certificatiemethoden moeten invoeren die verenigbaar zijn met die van de EU.

De EU verbindt zich ertoe de geassocieerde landen in hun taak bij te staan. In het Witboek zullen concrete methoden voor samenwerking worden voorgesteld, waarbij een optimaal gebruik wordt gemaakt van de associatie-overeenkomsten. De Commissie zal de noodzakelijke organisatorische maatregelen treffen om de benodigde gespecialiseerde technische bijstand te verstrekken, de Lid-Staten waar mogelijk bij deze inspanningen te betrekken en voor de coördinatie zorg te dragen.

De inspanningen zullen zowel middelen als technische en juridische assistentie vereisen, die veelal via het PHARE-programma zullen worden verstrekt.

Het Witboek zal een belangrijke gids voor onze partners zijn bij hun voorbereiding op de toetreding en zal door de volgende vergadering van de Europese Raad in juni 1995 worden behandeld.

Concurrentiebeleid en de controle op staatssteun

In het kader van de toekomstige toetreding is de bevredigende tenuitvoerlegging van een concurrentiebeleid en de controle op staatssteun in de geassocieerde landen van bijzonder belang. De werkzaamheden op dit gebied bevinden zich in de meeste geassocieerde landen in een vergevorderd stadium wat de aanneming betreft van wetgeving inzake het concurrentiebeleid en de oprichting van bureaus voor de uitvoering van het concurrentiebeleid.

Op het gebied van de staatssteun zal de Commissie de geassocieerde landen bijstand verlenen bij de opstelling en vervolgens de bijwerking van een inventaris van hun staatssteun, die op dezelfde basis als in de Unie wordt opgesteld. De Commissie wordt verzocht jaarlijks verslag aan de Raad uit te brengen over deze inventarislijsten. Naast de soorten steun die in de Unie zijn toegestaan, kan de Commissie ook richtsnoeren verstrekken inzake de verenigbaarheid van steun ter bestrijding van de specifieke problemen van de geassocieerde landen zolang zij zich in het hervormingsproces bevinden. De Commissie zal een opleidingsprogramma opstellen met betrekking tot het concurrentiebeleid, waarbij gebruik zal worden gemaakt van de expertise en ervaring van de autoriteiten van de Commissie en de Lid-Staten op concurrentiegebied.

Elk geassocieerd land kan één enkele autoriteit de bevoegdheid geven toezicht en controle uit te oefenen op alle staatssteun. Doel is ervoor te zorgen dat de met de controle op de staatssteun belaste autoriteit zijn taak op onafhankelijke wijze, op basis van een transparante wetgeving en zo eenvormig mogelijk uitoefent.

Wanneer het concurrentiebeleid en de controle op de staatssteun, tezamen met de toepassing van die gedeelten van het Gemeenschapsrecht die betrekking hebben op de interne markt, op bevredigende wijze ten uitvoer worden gelegd en zo een garantie tegen oneerlijke concurrentie bieden die vergelijkbaar is met de binnen de interne markt bestaande garantie, zou de Unie bereid moeten zijn af te zien van het gebruik van commerciële beschermingsinstrumenten voor industrieprodukten.

IV. Landbouw

De landbouwsector en de daarmee verbonden levensmiddelenindustrie in de geassocieerde landen leveren een aanzienlijke bijdrage tot de economische ontwikkeling van deze landen. De Commissie zal derhalve de effecten van alle exportsubsidies op de landbouw in deze landen onderzoeken. Zij zal hierbij uitgaan van de respectieve prijsniveaus in de EU en in de geassocieerde landen en bij de vaststelling van restituties rekening houden met die verschillen. De Raad neemt nota van het Commissievoorstel om de associatie-overeenkomsten aan te passen in het licht van onder andere de resultaten van de Uruguay-Ronde en de uitbreiding van de Unie. Ten einde de periode tussen de toetreding op 1 januari 1995 en de formele aanneming van de associatie-overeenkomsten te overbruggen, moeten op een puur technische basis autonome maatregelen worden genomen om de traditionele handelsstromen niet te verstoren.

Bovendien wordt de Commissie verzocht om verslag uit te brengen over de redenen waarom slechts een paar van de door de Unie geopende tariefcontingenten volledig zijn gebruikt, en om in de eerste helft van 1995 aan te geven hoe het gebruik van de bestaande contingenten kan worden verbeterd.

Aangezien de landbouw een sleutelelement van deze strategie is, wordt de Commissie verzocht in de tweede helft van 1995 een studie in te dienen over alternatieve strategieën voor de ontwikkeling van betrekkingen op landbouwgebied tussen de EU en de geassocieerde landen met het oog op de toekomstige toetreding van deze landen.

V. Bevordering van de investeringen

Een snelle groei in de geassocieerde landen en voortzetting van de structurele hervorming in die landen zijn essentiële factoren voor het uiteindelijke welslagen van het proces van economische verandering in de geassocieerde landen. Hoewel de toenemende spaargelden de binnenlandse investeringen zullen financieren, is er ook behoefte aan meer buitenlandse investeringen. Daarom heeft de Europese Unie een programma aangenomen om de investeringen vanuit de Unie te stimuleren, waarbij zij evenwel erkent dat de grootste inspanning toch door de geassocieerde landen zelf geleverd zal moeten worden.

Overeenkomstig de afspraken van de Raad Algemene Zaken van 31 oktober zal dit programma omvatten : voortgezette steun voor organisaties voor de bevordering van investeringen, de instelling van een Adviserende Handelsraad, evenals voortgezette steun via PHARE aan initiatieven zoals de herstructurering en modernisering van de produktiecapaciteit en de ontwikkeling van kleine ondernemingen, en om infrastructuurinvesteringen te helpen financieren.

VI. Het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid

De gestructureerde relatie die het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid omvat, is van bijzonder belang om het wijdverbreide gevoel van onveiligheid in Midden- en Oost-Europa te overwinnen. Het kan de inspanningen in het kader van de West-Europese Unie, de NAVO en het Partnerschap voor de vrede, de Conferentie inzake Veiligheid en Samenwerking in Europa en het Stabiliteitspact versterken, om de veiligheid en de stabiliteit in geheel Europa te vergroten. De Unie en de geassocieerde landen hebben een gemeenschappelijk belang bij het voorkomen van conflicten over zaken zoals grenzen en grensgebieden, en zouden veelvuldig overleg moeten plegen over onderwerpen van wederzijds belang op het terrein van het buitenlands en veiligheidsbeleid.

Er is op dit samenwerkingsgebied reeds zeer veel bereikt. De multilaterale politieke dialoog met de geassocieerde landen is geïntensiveerd vanaf de conclusies van de Europese Raad van Kopenhagen in juni 1993 en is er nu op gericht de geassocieerde landen vertrouwd te maken met de procedures die in de EU worden gebruikt, terwijl hun tevens de gelegenheid wordt gegeven betrokken te worden bij maatregelen van de Unie.

De Raad Algemene Zaken heeft tijdens zijn zitting van 7 maart 1994 besloten niet alleen de dialoog op alle niveaus verder te intensiveren en te verbreden, maar ook de mogelijkheid voor de geassocieerde landen te openen om zich aan te sluiten bij bepaalde GBVB-activiteiten van de Unie : verklaringen, demarches en gemeenschappelijk optreden. Praktische richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging hiervan zijn in oktober 1994 in overleg met de geassocieerde landen opgesteld.

Dit proces kan worden uitgebouwd, en de samenwerking kan meer gericht en inhoudelijk worden gemaakt, door bij het begin van ieder Voorzitterschap prioritaire thema's te bepalen.

VII. Justitie en Binnenlandse Zaken

In de Verklaring van Berlijn die is goedgekeurd door de Ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken die hebben deelgenomen aan de Conferentie van Berlijn van 8 september 1994, wordt benadrukt dat in het vooruitzicht van de toetreding van de geassocieerde staten tot de EU de samenwerking bij de bestrijding van alle vormen van georganiseerde misdaad van bijzondere betekenis is. De EU overweegt conform de Verklaring van Berlijn een samenwerking met de geassocieerde staten aan te gaan op onder andere de volgende gebieden :

  • illegale handel in drugs
  • diefstal van en illegale handel in radioactieve en nucleaire stoffen
  • illegale immigratienetwerken
  • illegale handel in motorvoertuigen.

De EU zal bepalen op welke terreinen de samenwerking met de geassocieerde landen bijzonder dringend of veelbelovend is, hetzij vanuit hun standpunt, hetzij vanuit het standpunt van de Unie. Een veelomvattend maatregelenpakket met voorstellen over de wijze waarop de samenwerking op de individuele terreinen genoemd in de Verklaring van Berlijn moet worden uitgevoerd, zou onder Frans Voorzitterschap aan de Europese Raad moeten worden voorgelegd. Er moet ook een samenwerking komen op asiel- en immigratiegebied, in het bijzonder door het leggen van contacten tussen de geassocieerde landen en het CIBGA en het CIBGI (de "clearing houses" voor asiel en immigratie).

VIII. Milieu

Milieu-aangelegenheden zijn van levensbelang voor de geassocieerde landen en voor de Unie. Veel van deze problemen kunnen alleen op continentaal niveau worden opgelost en daarvoor is nauwe samenwerking vereist.

Daartoe onderstreept de EU het belang dat erin is gelegen om de doelstellingen te bereiken die zijn vastgelegd tijdens de bijeenkomst van de Raad (Milieu) met de Milieuministers van de geassocieerde landen op 5 oktober 1994 in Luxemburg.

De EU beklemtoont het belang van het "Milieu voor Europa-proces" en zal nauw samenwerken bij de voorbereiding van de conferentie die in 1995 in Sofia zal worden gehouden.

Binnen een adequaat kader moet een intensieve informatie-uitwisseling worden ingesteld over milieubeleid, strategieën voor duurzame ontwikkeling, het opnemen van milieu-eisen in andere beleidssectoren, de wetgeving op Unieniveau en op nationaal niveau en initiatieven in andere internationale fora. Geëvalueerd moet worden welke prioriteiten moeten worden gesteld voor een programma dat gericht is op de convergentie van milieubeleid en de aanpassing van de milieuwetgeving van de geassocieerde landen.

Als de geassocieerde landen nauw samenwerken met het Europees Milieu-agentschap, in overeenstemming met artikel 19 van de verordening over dit agentschap, en in de toekomst tot dat agentschap toetreden, zal dat bijdragen tot het bereiken van de in Luxemburg bepaalde doelstellingen.

Het is in het bijzonder belangrijk om het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering zo spoedig mogelijk te bekrachtigen en ten uitvoer te leggen, met name ten einde overeenkomstig dat Verdrag de CO2-emissies te stabiliseren, te beperken of te verminderen, en om nauw samen te werken ten einde de weg te banen voor een mogelijke uitbreiding van de verbintenissen die uit hoofde van de Overeenkomst zijn aangegaan tijdens de eerste Conferentie van de Partijen bij de Overeenkomst in 1995 in Berlijn.

Daarnaast onderstreept de EU hoe belangrijk het is om milieu-eisen te integreren in het nationale en het Europese transportbeleid, zulks in het licht van de aanbevelingen en doelen die de ministeriële bijeenkomst van 5 oktober in Luxemburg zijn gedaan, c.q. gesteld. De EU is het erover eens dat nauw moet worden samengewerkt in het kader van de lopende voorbereidingen voor de in 1996 te houden VN-ECE-Conferentie over vervoer en milieu, om daar een bevredigend resultaat te kunnen behalen in de zin van de conclusies van de ministeriële bijeenkomst van 5 oktober.

Met het PHARE-programma kan steun worden verleend om een bijdrage te leveren tot het bereiken van de doelstellingen die de Europese Unie en haar partners gezamenlijk hebben vastgesteld. De Europese Unie zal andere donors en de internationale financiële instellingen aanmoedigen om dit programma te ondersteunen en hun samenwerking te verbeteren ten einde synergetische effecten te bereiken.

IX. Vervoer/TEN

De integratie van de geassocieerde landen in de Transeuropese Netwerken is van centraal belang voor de versterking van hun economische en politieke banden met de Unie.

In het licht hiervan heeft de groep persoonlijke vertegenwoordigers van de staatshoofden en regeringsleiders voor de sectoren vervoer en energie zich gebogen over de kwestie van de uitbreiding van de TEN's tot aangrenzende staten, en daarbij rekening gehouden met de relevante richtsnoeren voor het communautaire grondgebied en de prioriteiten van de aangrenzende staten. Hun aanbeveling om de coördinatieprocedures te intensiveren is een belangrijke stap naar uitbreiding van de Transeuropese Netwerken over de Uniegrenzen heen.

Door de groep werden verdere werkzaamheden aan de volgende projecten aanbevolen :

  • Berlijn-Warschau-Minsk-Moskou (spoor en weg)
  • Dresden-Praag (spoor en weg)
  • Nürnberg-Praag (weg)
  • vaste oeververbinding over de Donau tussen Bulgarije en Roemenië (spoor en weg)
  • Helsinki-St. Petersburg-Moskou (spoor en weg)
  • Trieste-Ljubljana-Boedapest-Lvov-Kiev (spoor en weg)
  • Rusland-Wit-Rusland-Polen-EU (aardgasleiding)
  • telematicaplatform in de Oostzee en Baltisch ringnet (elektriciteit).

De Commissie en de Lid-Staten zullen in overeenstemming met de conclusies van de groep met aandacht blijven onderzoeken aan welke routes en projecten voorrang zal worden gegeven en hoe deze voltooid kunnen worden. Daartoe moeten de beschikbare financiële instrumenten zo efficiënt mogelijk worden benut. Dit geldt voor de leningen van de Europese Investeringsbank, het PHARE-programma en de grensoverschrijdende samenwerking in samenhang met het communautaire initiatief INTERREG II.

Bijzondere aandacht moet uitgaan naar het door de EIB aangekondigde speciale TEN-loket, dat ook van belang is voor projecten in de geassocieerde landen. Plannen op het gebied van vervoer, telecommunicatie en energie, alsmede transeuropese milieuprojecten, zouden onder deze faciliteit vallen.

X. Cultuur, onderwijs en opleiding

1. Algemeen

Het centrale doel, namelijk de samenwerking met de geassocieerde landen niet alleen in economisch en politiek opzicht, maar ook met betrekking tot onderwijs, jongeren en cultuur uit te breiden, wordt door de Lid-Staten van de Gemeenschap, het Europees Parlement en de Commissie gesteund. Hoewel van de Gemeenschap een passende bijdrage verwacht wordt, is het aan de Lid-Staten te besluiten om overeenkomstig hun doelstellingen en hun inzichten in de mogelijkheden daartoe, de banden met de geassocieerde landen verder aan te halen. Bij alle activiteiten moet ten volle rekening worden gehouden met de taalkundige en culturele verscheidenheid van de Unie.

2. Cultuur

De Commissie is verzocht een overzicht te maken van alle lopende en geplande programma's die de Gemeenschap, haar Lid-Staten, alsmede de internationale organisaties met de geassocieerde landen op cultureel gebied hebben opgezet, ten einde tot meer transparantie en coördinatie te komen.

De door de Commissie voorgestelde nieuwe culturele programma's die nog in behandeling zijn, zouden voor derde landen kunnen worden opengesteld en overeenkomstig het besluit van de Raad van 27 juli 1994 zouden de geassocieerde landen daaraan op passende wijze moeten kunnen deelnemen.

De Europa-overeenkomsten voorzien evenals de bilaterale overeenkomsten in een lange reeks van mogelijkheden om de culturele samenwerking te intensiveren, zoals instandhouding van het culturele en architectonische erfgoed, opleiding, vertaling van literaire werken, uitwisseling van niet-commerciële kunstwerken, filmproduktie, samenwerking in de audiovisuele sector en samenwerking om de sluikhandel in cultuurgoederen te verhinderen.

3. Onderwijs

De communautaire programma's Leonardo, Socrates en Jeugd voor Europa moeten op basis van het besluit van de Raad van 27 juli 1994 worden opengesteld voor de geassocieerde landen. Eveneens van belang is het TEMPUS-programma om de herstructurering van het hoger onderwijs en de beroepsopleiding te steunen.

Europese universitaire instellingen zouden de geassocieerde landen stap voor stap bij hun werk moeten betrekken, en er zou moeten worden overwogen de samenwerking met op Europa gerichte instellingen in de geassocieerde landen op te voeren.

Bilaterale samenwerking op bepaalde gebieden - bijvoorbeeld de structurele hervorming van de beroepsopleiding en de ontwikkeling van de nieuwe kwalificaties die voor de hervorming van het economische stelsel vereist zijn - is van bijzonder belang. Bovendien zouden bilaterale inspanningen ter bevordering van de uitwisseling van studenten en professoren en van de gezamenlijke ontwikkeling van studieprogramma's kunnen worden geïntensiveerd, evenals de totstandbrenging van partnerschappen tussen scholen en de bevordering van het onderwijs in Europese talen.

4. Opleiding van bestuursambtenaren

De opleidingsactiviteiten van de Commissie en relevante nationale inspanningen om diplomaten en andere regeringsambtenaren uit de geassocieerde landen de nodige politieke, juridische en aanverwante opleiding in Europese aangelegenheden te geven, zouden moeten worden geïntensiveerd en uitgebreid.

5. Informatie

Er bestaat in de Lid-Staten van de EU en in de geassocieerde landen behoefte aan meer kennis over elkaars samenleving. Daarom is een uitbreiding en intensivering van de informatieverstrekking noodzakelijk, evenals uiteraard een volledige eerbiediging van een vrije omroep, de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting.

XI. Financiële samenwerking

De voornaamste rol van de financiële bijstand van de EU in het kader van het PHARE-programma zal zijn :

  • de geassocieerde landen te helpen zich het "acquis communautaire" eigen te maken ;
  • de markthervormingen en de herstructurering op middellange termijn van hun economie en hun samenleving te voltooien om de voorwaarden voor een toekomstig lidmaatschap te scheppen.

PHARE moet passende financiële middelen toegewezen krijgen, rekening houdend met de herschikking van de prioriteiten krachtens deze strategie. Zowel in het algemeen als per land zal er een flexibele en indicatieve meerjarenplanning worden ingevoerd. De nadruk zal liggen op een algemeen kader voor de komende vijf jaar. De financiële vooruitzichten van Edinburgh, met inbegrip van de geplande stijgingspercentages en de verhogingen ten gevolge van de uitbreiding van de EU, blijven voor het PHARE-programma van toepassing.

De begrotingsramingen voor het PHARE-programma voor 1995 zullen ook voor de daaropvolgende jaren tot en met 1999 als minimumniveau dienen. Na de Europese Raad van Essen zal de Raad de stijgingspercentages - die hij in principe wenselijk acht - herzien. Dat zal de doeltreffendheid van het PHARE-programma verhogen om het tot toetreding leidende integratieproces te ondersteunen met inachtneming van de zienswijzen van de geassocieerde landen. Het PHARE-programma zal maatregelen ondersteunen ter bevordering van de aanpassing van wetten en normen en van het economische hervormingsproces en de ontwikkeling van een adequate infrastructuur. Om de infrastructuurontwikkeling te ondersteunen, zal de Europese Unie de in Kopenhagen overeengekomen beperking van de financiering door PHARE van 15 % optrekken tot 25 %.

De EIB wordt verzocht zijn leningstransacties binnen haar huidige plafond voor gegarandeerde leningen te ontwikkelen, met name op het gebied van infrastructuurinvesteringen, als een bijdrage tot de voorbereiding op de toetreding. Zij zou overal waar dat doenlijk is de mogelijkheden van nauwe samenwerking met PHARE en de internationale financiële instellingen moeten onderzoeken.

XII. Intraregionale samenwerking en bevordering van goed nabuurschap

Voor het welslagen van deze strategie is intraregionale samenwerking tussen de geassocieerde landen onderling en met hun onmiddellijke buurlanden van bijzonder belang. Het Stabiliteitspact legt de nadruk op deze aspecten vanuit een politiek en veiligheidsoogpunt, en er worden vele praktische voorbeelden van samenwerking tussen buurlanden gefinancierd uit het PHARE-programma. Zo'n samenwerking is ook van belang om de regionale economische ontwikkeling te bevorderen.

De EU moedigt de geassocieerde landen aan de bilaterale vrijhandelsbetrekkingen die zij elk met de Unie hebben, uit te breiden tot hun betrekkingen met elkaar. In dit verband wijzen de stappen om een Middeneuropese Vrijhandelszone tot stand te brengen in de goede richting.

Om de intraregionale samenwerking, die zal bijdragen tot de verwezenlijking van het Stabiliteitspact, verder te bevorderen, zal de EU :

  • een nieuw initiatief lanceren om de handel in de regio te bevorderen. Dit initiatief omvat : waar nodig, steun voor de invoering van moderne handelswetgeving ; overdracht van know-how van de Europese Unie op het gebied van exportbevordering en afzet ; steun voor de verbreiding van normen van de Europese Unie, en technische bijstand voor de ontwikkeling van exportverzekerings- en exportgarantiesystemen ;
  • een programma van regionale samenwerking en goed nabuurschap opstellen, overeenkomstig de door de Raad Algemene Zaken van 31 oktober overeengekomen regelingen, om meerjarige multilaterale samenwerking te bevorderen in grensregio's rond landgrenzen en zeegrenzen tussen EU-landen/LMOE's, LMOE's/LMOE's en LMOE's/GOS-landen, op gebieden zoals vervoer, nutsbedrijven, milieu, economische samenwerking, menselijke hulpbronnen en landbouw. Dit programma zal worden gebruikt voor de medefinanciering van maatregelen met Inter-Reg aan EU/LMOE-grenzen. In de toewijzing aan de in aanmerking komende landen zal naar behoren rekening worden gehouden met de noodzaak om de inspanningen die reeds voor aan de huidige Gemeenschap grenzende gebieden worden overwogen, niet te verlagen. In passende omstandigheden kunnen schenkingen uit dit fonds op een samenhangende en doeltreffende manier worden gecombineerd met middelen van de EIB, de EBRD en de Wereldbank om te komen tot aanzienlijke en gecoördineerde steun met snelle uitbetaling voor projecten op het gebied van regionale samenwerking en goed nabuurschap. De Raad verzoekt de Commissie tijdig voor de bijeenkomst in het kader van het Stabiliteitspact een verslag over deze kwestie in te dienen ;
  • een programma ontwikkelen om vertragingen aan de grenzen op te heffen.

Bij de vaststelling van deze strategie legt de Europese Unie er opnieuw de nadruk op dat de Unie toetreding van de geassocieerde landen nastreeft, hoewel zij de omvang onderkent van de inspanningen die vereist zijn voor de nodige aanpassingen aan de zich ontwikkelende beleidsmaatregelen van de Unie. Deze strategie heeft ten doel de betrokken landen te helpen deze uitdaging aan te kunnen en de uitgezette route naar de toetreding af te leggen.

Top of page

BIJLAGE V: Verslag van de Raad aan de Europese Raad in Essen over het toekomstige Middellandse-Zeebeleid

  1. De Raad heeft de mededeling aan de Raad en het Europees Parlement over de versterking van het Middellandse-Zeebeleid van de Europese Unie door de instelling van een Euro-Mediterraan partnerschap besproken ; de Europese Commissie had deze mededeling op verzoek van de Europese Raad van Korfoe op 25 oktober 1994 ingediend. De Raad heeft tijdens zijn zitting van 31 oktober 1994 met grote belangstelling nota genomen van de mededeling van de Commissie.
  2. De Raad schaart zich volledig achter de mening van de Europese Commissie dat het Middellandse-Zeegebied voor de Gemeenschap een strategisch belangrijk gebied is. Europa heeft het grootste belang bij vrede, stabiliteit en welvaart in deze regio.
  3. Daarom onderschrijft de Raad de algemene opzet en de doelstellingen van een Euro-Mediterraan partnerschap, gebaseerd op uitbreiding van de samenwerking op een breed scala aan terreinen, zoals dat in de mededeling van de Commissie is uitgewerkt. Dat partnerschap moet worden gefundeerd op de reeds nauwe betrekkingen met de landen in de regio en de structuren van het bestaande algemene Middellandse-Zeebeleid van de Europese Unie. Daarbij moet tevens rekening worden gehouden met de specifieke behoeften en mogelijkheden van elk van de betrokken landen (2) .
  4. De Raad steunt de oprichting van een Euro-Mediterraan gebied van politieke stabiliteit en veiligheid. De versterking van de politieke dialoog moet gebaseerd zijn op de eerbiediging van democratie, behoorlijk bestuur en mensenrechten.
  5. De Raad is het ermee eens dat een belangrijke factor voor een toekomstig Euro-Mediterraan partnerschap gelegen is in een proces van geleidelijke invoering van vrijhandel tussen de mediterrane landen onderling en tussen de regio als geheel en de Europese Unie, zoals door de Commissie in haar mededeling wordt voorgesteld. Bij het bevorderen van zo'n zone vervult regionale samenwerking een sleutelpositie.
  6. De Raad is het erover eens dat zo'n geleidelijke ontwikkeling steun moet blijven genieten in de vorm van aanzienlijke financiële bijstand.

De Raad zal dit onderwerp spoedig na de Europese Raad in Essen bespreken en hierbij rekening houden met de volgende elementen :

  • basis van deze werkzaamheden zijn de besluiten van de Europese Raad van Edinburgh inzake de eigen middelen, met inbegrip van de financiële vooruitzichten voor de categorie externe beleidsmaatregelen ;
  • in overeenstemming met de Europese Raad van Edinburgh en rekening houdend met de wisselende prioriteiten van de Gemeenschap, moet bij de geografische verdeling van de communautaire verbintenissen een billijk evenwicht bewaard worden ;
  • wat de toekomstige structuur van de financiële bijstand aan het Middellandse-Zeegebied betreft, is de Raad van mening dat deze kwestie door de Commissie verder moet worden uitgewerkt en grondig moet worden besproken binnen de Raad.

7. De Raad steunt de opvatting van de Commissie dat de Europese Unie de samenwerking moet gaan ontwikkelen op een aantal andere gebieden die samen met de mediterrane partners moeten worden vastgesteld. Daarbij kan worden gedacht aan : industriële en ontwikkelingssamenwerking, sociale en culturele samenwerking, energie, milieu, informatie- en communicatietechnologie, diensten, kapitaal, wetenschap en technologie, illegale drugshandel, illegale immigratie, toerisme, alsook vervoer en netwerken.

8. De Raad merkt op dat de bijstand van de Europese Unie aan de mediterrane regio niet kan dienen ter vervanging van grote inspanningen van de betrokken landen zelf om hun eigen situatie en hun economische en sociale ontwikkeling te verbeteren.

9. De Raad legt derhalve de volgende lijst van maatregelen ter goedkeuring voor aan de Europese Raad in Essen :

  • herhalen dat de Europese Unie bereid is om door de instelling van een Euro-Mediterraan partnerschap de mediterrane landen te steunen bij hun pogingen hun regio geleidelijk tot een gebied van vrede, stabiliteit en welvaart te maken, en om de handelsbetrekkingen tussen de partijen geleidelijk te versterken, onder andere op basis van de resultaten van de Uruguay-Ronde ;
  • tegen het eind van dit jaar de onderhandelingen met Marokko, Tunesië en Israël afronden, zoals door de Europese Raad in Korfoe is verzocht ;
  • in de nabije toekomst soortgelijke onderhandelingen openen met Egypte en andere in aanmerking komende mediterrane landen die dat wensen ;
  • economische steun aan Algerije blijven verlenen, zoals de Europese Raad te Korfoe voor ogen had, en tevens al degenen die geweld afwijzen, oproepen tot een dialoog ;
  • de Commissie en de Raad verzoeken de onder punt 6 vermelde uitgangspunten ten uitvoer te leggen ;
  • de onderhandelingen met Turkije over de voltooiing en de volledige invoering van de Douane-Unie spoedig afronden en de betrekkingen met die partner verstevigen ;
  • bevestigen dat Cyprus en Malta in de volgende fase van de uitbreiding van de Unie aan de beurt zullen zijn, en de Raad verzoeken begin 1995 nieuwe verslagen van de Commissie en een verslag van de Europese waarnemer voor Cyprus te bespreken.

10. De Raad beveelt de Europese Raad aan ermee in te stemmen dat de Europese Unie in de tweede helft van 1995 een Euro-Mediterrane Ministerconferentie bijeenroept waarvoor alle betrokken mediterrane landen worden uitgenodigd. Die conferentie, die een grondige voorbereiding in samenwerking met de betrokken landen vereist, moet de gelegenheid bieden om de toekomstige Euro-Mediterrane betrekkingen diepgaand door te spreken, waarbij alle relevante politieke, economische, sociale en culturele kwesties aan de orde komen.

De conferentie moet overeenstemming bereiken over een reeks economische en politieke richtsnoeren voor de Euro-Mediterrane samenwerking tot in de volgende eeuw. De conferentie zal een permanente, reguliere dialoog over alle onderwerpen van gemeenschappelijk belang tot stand brengen.

11. De Raad verzoekt de Commissie om begin 1995 precieze voorstellen voor de tenuitvoerlegging van alle aspecten van haar mededeling in te dienen teneinde de Raad in staat te stellen de nodige besluiten te nemen en de Conferentie voor te bereiden.

Top of page

NOTES

1. In aanleg, steun van de Gemeenschap reeds toegekend.

2. De betrokken landen zijn : Algerije, Cyprus, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Malta, Marokko, Syrië, Tunesië, Turkije en de Bezette Gebieden.


© Europees Parlement: 1998