EUROPESE RAAD VAN KEULEN
3 en 4 juni 1999

CONCLUSIES VAN HET VOORZITTERSCHAP

(BIJLAGEN)

[Top] [Next]

BIJLAGE I - RESOLUTIE VAN DE EUROPESE RAAD OVER HET EUROPEES WERKGELEGENHEIDSPACT

Nauwere samenwerking voor meer werkgelegenheid en economische hervormingen in Europa

DE EUROPESE RAAD, te Keulen bijeen op 3 en 4 juni 1999, verwijzend naar:

de conclusies van de Europese Raad van Wenen, inzonderheid die betreffende de opstelling van een Europees Werkgelegenheidspact,

de resolutie van de Europese Raad van Luxemburg betreffende de coördinatie van het economisch beleid in de derde fase van de EMU,

de resolutie van de Europese Raad van Amsterdam betreffende het stabiliteits- en groeipact en die over groei en werkgelegenheid,

de conclusies van de buitengewone bijeenkomst van de Europese Raad van Luxemburg over werk gelegenheid,

de conclusies van de Europese Raad van Cardiff betreffende economische hervormingen en gezonde overheidsfinanciën als basis voor groei, welvaart en werkgelegenheid,

instemmende met het verslag van het voorzitterschap over het Europees werkgelegenheidspact: nauwere samenwerking voor meer werkgelegenheid en economische hervormingen in Europa, van 31 mei 1999, met daarin het supplement "Jongeren en Europa: onze toekomst",

HEEFT DE VOLGENDE RESOLUTIE AANGENOMEN:

I. Meer werkgelegenheid als hoogste prioriteit

1. De Europese Raad beschouwt een hoog werkgelegenheidsniveau als sleutel tot meer econo misch welzijn, maatschappelijke rechtvaardigheid en samenhang. De strijd tegen de veel te hoge werkloosheid is daarom de belangrijkste doelstelling van ons economisch en sociaal beleid. Het bereiken van meer werkgelegenheid op de interne markt is afhankelijk van een verbetering van de onderliggende macro-economische voorwaarden, van de inzetbaarheid en kwalificaties van de arbeidskrachten, van goed functionerende arbeidsmarkten en van doeltreffende, concurre rende markten voor goederen, diensten en kapitaal op het niveau van de lidstaten en de Gemeenschap. De invoering van de euro heeft geleid tot een aanzienlijke verbetering van de voorwaarden voor meer groei en werkgelegenheid. Om dit potentieel volledig te kunnen benutten en een dynamischer groei en hogere werkgelegenheid te bereiken, met handhaving van de prijsstabiliteit, moet de strategie ter bevordering van investeringen en innovatie worden versterkt. Met het oog daarop verbindt de Europese Raad zich ertoe de inspanningen in de lidstaten te intensiveren en nauwer samen te werken binnen de Europese Unie. Dit zijn de doel stellingen van het Europese werkgelegenheidspact, dat volgens de Europese Raad de grondslag en het kader vormt van een volgehouden proces van meer groei en werkgelegenheid en dat strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, het voornaamste instrument voor de coördinatie van het economisch beleid in de Gemeenschap. Met deze beleidsaanpak levert de Unie tevens een positieve bijdrage aan de oplossing van de problemen van de wereldeconomie.

2. Bij de gecoördineerde werkgelegenheidsstrategie en de economische hervormingen wordt de macro-economische dialoog toegevoegd als de derde pijler van het Europese werkgelegen heidspact. Dit nieuwe element is bedoeld voor de verbetering van de voorwaarden voor een op samenwerking gebaseerde macro-economische beleidsmix gericht op groei en werkgelegenheid, met handhaving van de prijsstabiliteit. Met deze drie pijlers van het Europese werk gelegenheidspact, die elkaar onderling steunen en versterken, verankert de Unie haar beleid voor meer werkgelegenheid in een alomvattende strategie voor de versterking van een dynamische ontwikkeling van onze economieën.

3. In de globale richtsnoeren voor het economisch beleid worden de lidstaten en de Gemeenschap het jaarlijks eens over de hoofdlijnen van hun economisch beleid; in de werkgelegen heidsrichtsnoeren worden de lidstaten en de Gemeenschap het jaarlijks eens over de hoofdlijnen van de gecoördineerde werkgelegenheidsstrategie; in de verslagen van Cardiff over economische hervorming verwijzen de lidstaten en de Gemeenschap naar de economische hervormingen waarmee is begonnen en geven zij de richting van de toekomstige hervor mingsinspanningen aan. Deze ingeburgerde procedures bieden de juiste context waarin aan het Europese werkgelegenheidspact meer inhoud kan worden gegeven, die afgestemd is op voortdurend veranderende eisen.

II. Gecoördineerde werkgelegenheidsstrategie en economische hervormingen goed op gang

4. De Europese Raad bevestigt zijn gehechtheid aan de gecoördineerde werkgelegenheidsstrategie (proces van Luxemburg) en aan de economische hervormingen (proces van Cardiff). De verbetering van de inzetbaarheid, vooral voor diegenen die op de arbeidsmarkt een achterstand hebben, en de hulp aan werklozen om de kennis en vaardigheden op te doen die zij nodig hebben, de ontwikkeling van het ondernemerschap, de stimulering van het aan passingsvermogen van het bedrijfsleven en zijn werknemers en de verbetering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen vormen de kern van deze strategie. Structurele hervormingen van de arbeids-, de goederen- en de kapitaalmarkt acht de Europese Raad van essentieel belang om zeker te stellen dat het Europese bedrijfsleven met succes op de wereldmarkten kan concurreren en dat het groeipotentieel van de Europese economieën ten volle kan worden benut. In dit verband wijst de Europese Raad eveneens op het belang van een aanhoudende dialoog tussen Raad, Commissie en sociale partners over de gecoördineerde werkgelegen heidsstrategie in het Permanent Comité voor arbeidsmarktvraagstukken.

III. Macro-economische dialoog voor de bevordering van groei en werkgelegenheid

5. Om een sterke groei van de werkgelegenheid te bewerkstelligen, met handhaving van de prijsstabiliteit, moeten het belastingbeleid, het monetair beleid en de loonontwikkelingen positief op elkaar inwerken. De Europese Raad doet een beroep op al diegenen die beslissen over of invloed hebben op het economische en het werkgelegenheidsbeleid om bij te dragen tot meer werkgelegenheid op basis van sterke, niet-inflatoire groei, tegelijkertijd met inachtneming van hun onafhankelijkheid en autonomie op hun eigen verantwoordelijkheidsgebieden. In een macro-economische dialoog op basis van wederzijds vertrouwen, moeten op passende wijze gegevens en opvattingen worden uitgewisseld over de vraag hoe het macro-economisch beleid moet worden geconstrueerd ten einde het groei- en werkgelegenheidspotentieel te verhogen en ten volle te benutten.

6. De Europese Raad acht het noodzakelijk om naast het proces van Luxemburg en dat van Cardiff een geregelde macro-economische dialoog op te zetten in het kader van de Raad ECOFIN, in samenwerking met de Raad Arbeid en Sociale Zaken, en met deelneming van vertegenwoordigers van beide Raadsformaties, de Commissie, de Europese Centrale Bank en de sociale partners. Deze dialoog zou moeten plaatsvinden en op technisch niveau worden voorbereid zoals beschreven in het verslag van het voorzitterschap over het Europees Werkgelegenheidspact.

7. De Europese Raad is ingenomen met de verklaring van de Europese sociale partners over het Europese werkgelegenheidspact en evenzeer met de bereidheid van de sociale partners en van de monetaire autoriteiten om aan de macro-economische dialoog deel te nemen.

VERSLAG AAN DE EUROPESE RAAD OVER HET EUROPEES WERKGELEGENHEIDSPACT

Nauwere samenwerking voor meer werkgelegenheid en economische hervormingen in Europa

I. Inleiding

Meer werkgelegenheid is Europa's hoogste prioriteit. Zonder een hoog werkgelegenheidsniveau is er uiteindelijk geen sociale rechtvaardigheid of samenhang. Om de werkgelegenheidssituatie in de Gemeenschap duurzaam te verbeteren moeten wij de voorwaarden scheppen voor een sterke, aanhoudende en niet-inflatoire groei. Als de groeibelemmeringen worden weggenomen, verdwijnen ook de belemmeringen voor de werkgelegenheid. De invoering van de euro biedt nieuwe kansen voor meer welvaart en groei. Die kansen moeten worden aangegrepen.

Met het proces van Luxemburg heeft de Europese Unie de bestrijding van de werkloosheid tot een gemeenschappelijke zaak gemaakt. Onze hernieuwde inspanningen beginnen vrucht af te werpen. De arbeidsmarktsituatie in de Europese Gemeenschap is sterk verbeterd dankzij een snellere groei in 1998 en de werkloosheid is teruggelopen. Het jaargemiddelde van de werkloosheid was echter nog steeds 10% van de beroepsbevolking. We mogen onze gezamenlijke inspanningen daarom niet laten verslappen; integendeel, wij moeten ze nog verhogen door een alomvattende aanpak die een sterke interne groei bevordert. Het doel van het Europees werkgelegenheidspact is de weg te effenen voor minder werkloosheid en een duurzame, banenscheppende groei door groeipercentages te realiseren die aanzienlijk hoger liggen dan de stijgingen van de productiviteit en het aanbod van arbeid.

Zoals de Europese Raad van Wenen heeft vastgesteld moet een beleid voor meer werkgelegenheid worden ingebed in een alomvattende aanpak, die naast een op groei en stabiliteit gericht macro-economisch beleid, ook de verdere ontwikkeling en toepassing van de werk gelegenheidsrichtsnoeren en van beslissende structurele hervormingen voor meer efficiëntie en een beter concurrentievermogen omvat. De Europese Raad van Keulen zou overeenstemming moeten bereiken over een strategie die aan deze doelstellingen beantwoordt en al degenen die bij het economisch beleid betrokken zijn tot deelneming aan het Europees werkgelegenheidspact moeten overtuigen.

II. Aanpak

Het Europees werkgelegenheidspact zou moeten bijdragen tot een hoog niveau van werkgelegenheid in heel Europa, met behoud van de prijsstabiliteit. Dit houdt een toetsing in van zowel de concepten als de afzonderlijke beleidsmaatregelen, om na te gaan of ze het scheppen van nieuwe banen bevorderen dan wel het concurrentievermogen van bestaande banen instandhouden. Bovendien moeten het nationale en het Europese werkgelegenheidsbeleid efficiënt op elkaar inspelen. Het scheppen van de voorwaarden voor meer werkgelegenheid en groei, dat in de eerste plaats een zaak van de lidstaten is, moet zijn gebaseerd op een Europese strategie voor structurele hervormingen en een evenwichtige macro-economische beleidscombinatie. Op die manier wordt optimaal gebruik gemaakt van het kader voor een krachtiger economische groei, dat met de Europese Economische en Monetaire Unie is geschapen. Dit moet in aanmerking worden genomen bij de vaststelling en toepassing van beleidsinitiatieven en maatregelen van de Gemeenschap. In het bijzonder moet de steun via de structuurfondsen en het cohesiefonds, welke in het kader van Agenda 2000 hervormd zijn, op het scheppen van werkgelegenheid worden gericht. De mededeling van de Commissie uit hoofde van artikel 127 van het EG-Verdrag, als gewijzigd bij het Verdrag van Amsterdam, bevat in dit opzicht gewichtige elementen. Het verslag van de Commissie "Europa als een economische entiteit", zou als belangrijk werkdocument eveneens kunnen bijdragen tot het Europees werkgelegenheidspact.

Het Europees werkgelegenheidspact moet rekening houden met drie doelstellingen om een sterke, niet inflatoire en banenscheppende groei te bevorderen:

  • een zo groot mogelijk synergisme tussen loonontwikkelingen, begrotingsbeleid en monetair beleid;
  • de verdere ontwikkeling en nog betere uitvoering van de gecoördineerde werkgelegen heidsstrategie in het kader van het proces van Luxemburg;
  • de versterking van de structurele hervormingen, teneinde het concurrentievermogen en de werking van de markten voor goederen, diensten en kapitaal te verbeteren in overeenstemming met het proces van Cardiff.

Elk van deze drie beleidsgebieden is van belang voor een samenhangende, duurzame en succesvolle werkgelegenheidsstrategie, waarbij wij moeten samenwerken met de sociale partners. De activiteitsterreinen vervolledigen en versterken elkaar, maar elk van de drie is even belangrijk:

Ten eerste moet een optimaal gebruik worden gemaakt van de bestaande productie- en werkgelegenheidsmogelijkheden. Tevens dient een hoog investeringsniveau te worden bereikt om via de uitbreiding van productiecapaciteiten duurzaam hogere groeipercentages en meer banen mogelijk te maken. Daartoe moet ten volle gebruik worden gemaakt van de werkgelegenheidsmogelijkheden die worden geboden door een grotere arbeidsparticipatie van vrouwen, door een betere inschakeling van laaggeschoolde werknemers en door een macro- en micro-economisch klimaat waarin extra investeringen in kapitaalgoederen en in menselijk kapitaal rendabel zijn.

Ten tweede moeten we samenwerken ter uitvoering van een adequaat arbeidsmarktbeleid en opleidingsbeleid, zodat het aanbod van arbeidskrachten zo nauw mogelijk aansluit op de vraag.

Ten derde dragen een hoog niveau van innovatie, onderzoek, opleiding en voortgezette opleiding, een moderne infrastructuur, structurele hervormingen en een gunstige economische omgeving voor innoverende bedrijven alle bij tot het bereiken van een hoog werkgelegenheidsniveau met een hoge toegevoegde waarde.

Het is derhalve nodig duurzaam de voorwaarden te scheppen voor een macro-economische beleidscombinatie die gericht is op groei en werkgelegenheid, met behoud van de prijsstabiliteit en, tegelijkertijd, innovatie en productiviteit te bevorderen door structurele hervormingen op de markten voor goederen, diensten en arbeid door te voeren.

In het bijzonder door de invoering van één munt en een uniform monetair beleid zijn er nieuwe vormen van wisselwerking tussen het nationale niveau en het EU-niveau ontstaan. Het Europees werkgelegenheidspact heeft ten doel om te bereiken dat op die niveaus consequent wordt samengewerkt, voor méér werkgelegenheid en met behoud van de stabiliteit, alsmede om de coöperatieve macro-economische beleidscombinatie met inbegrip van een macro-economische dialoog (proces van Keulen), de gecoördineerde werkgelegenheidsstrategie en de economische hervormingen (processen van Luxemburg en Cardiff) aan elkaar te koppelen. Tegelijkertijd heeft Europa door de invoering van een gemeenschappelijke munt meer gewicht en verantwoordelijkheid gekregen in de wereldeconomie. Europa moet blijven streven naar een open handels- en financieel systeem en moet competitief blijven op internationaal niveau.

Voor de uitvoering van het Europees werkgelegenheidspact moeten de benodigde instrumenten en procedures op grote schaal worden toegepast. Op die manier kan ervoor worden gezorgd dat de inspanningen op nationaal en Europees niveau nauw verweven zijn en ook harmonisch aansluiten op de behandeling van overeenkomstige vraagstukken in een breder, internationaal verband. Met de processen van Luxemburg en van Cardiff zijn al waardevolle ervaringen opgedaan. Deze processen moeten worden voortgezet en versterkt om de structurele belemmeringen voor groei en werkgelegenheid in de gehele Gemeenschap uit de weg te ruimen.

Het is echter even belangrijk dat de voorwaarden voor een soepele wisselwerking van de macro-economische instrumenten verbeterd worden door meer uitwisseling van informatie en opvattingen tussen degenen die bij het economisch beleid betrokken zijn. In dit verband moet er, in het belang van meer groei en werkgelegenheid in Europa, een intensievere samenwerking tot stand worden gebracht

  • zonder de onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank of van de Nationale Banken in gevaar te brengen
  • zonder de autonome rol van de sociale partners bij collectieve arbeidsonderhandelingen in het geding te brengen,
  • rekening houdende met de verschillende loonvormingsstelsels, waarvoor de verantwoordelijkheid op verschillende niveaus ligt,
  • onder naleving van het stabiliteits- en groeipact,
  • en met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel.

III. Afzonderlijke beleidsgebieden

1. Coöperatieve macro-economische beleidscombinatie - het proces van Keulen

Om met behoud van de prijsstabiliteit een sterke groei van de werkgelegenheid te bereiken, is een soepele wisselwerking van de macro-economische instrumenten van essentieel belang. Zo'n beleidscombinatie is een belangrijk fundament voor banenscheppende investeringen. De macro-economische beleidsgebieden staan qua besluitvorming los van elkaar, maar zij beïnvloeden elkaar wel.

Voor een doeltreffende en evenwichtige beleidscombinatie is het van belang dat de verschillende gebieden als volgt georganiseerd worden:

Het begrotingsbeleid moet de doelstellingen van het stabiliteits- en groeipact in acht nemen, hetgeen inhoudt dat de begrotingen op middellange termijn een duurzaam evenwicht of overschot moeten vertonen. Daarnaast moeten de overheidsbegrotingen geherstructureerd worden ten gunste van investeringen en om in te spelen op komende uitdagingen, zoals de vergrijzing van de bevolking. Tegelijkertijd mag niet voorbijgegaan worden aan de macro-economische ontwikkelingen.

De lonen moeten een stabiele koers volgen, met loonontwikkelingen die de doelstellingen inzake prijsstabiliteit en het scheppen van werkgelegenheid in acht nemen.

De voornaamste prioriteit van het monetair beleid is de instandhouding van de prijsstabiliteit. Met het oog daarop is het van wezenlijk belang dat het monetaire beleid ondersteund wordt door begrotingsbeleid en loonvormingsbeleid van het bovenbeschreven type. Onverminderd het doel van prijsstabiliteit moet het monetair beleid het algemene economische beleid in de Gemeenschap ondersteunen teneinde bij te dragen tot een duurzame, niet-inflatoire groei en een hoog niveau van werkgelegenheid.

De globale richtsnoeren voor het economisch beleid vormen het centrale instrument voor de coördinatie van het economisch beleid in de EU. De richtsnoeren kunnen een goed kader bieden om aan te geven hoe de wisselwerking tussen de macro-economische beleidsmakers in Europa verbeterd kan worden om bij te dragen tot groei en werkgelegenheid. In de euro-zone draagt de dialoog in de Euro-11- Groep eveneens bij tot het ontstaan van een evenwichtige beleidscombinatie. In een ruimer internationaal kader kunnen vraagstukken op het gebied van een consequente werkgelegenheidsstrategie en de wereldwijde economische samenhang daarvan onder meer in de Groep van zeven (G 7) en op de economische topontmoetingen worden besproken.

Een succesvolle uitvoering van een consequente beleidscombinatie kan bevorderd worden door een vruchtbare macro-economische dialoog tussen de sociale partners, de beleidsmakers op begrotings- en werkgelegenheidsgebied en die op monetair gebied, zulks binnen de bestaande instellingen. Tijdens die dialoog zouden de uitgangspositie en de vooruitzichten voor de toekomst kunnen worden besproken aan de hand van statistische gegevens en analyses, en ideeën kunnen worden uitgewisseld over de manier waarop volgens de betrokkenen, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan hun respectieve verantwoordelijkheden en hun onafhankelijkheid, een beleidscombinatie tot stand kan komen die, met behoud van de prijsstabiliteit, bevorderlijk is voor groei en werkgelegenheid. Centraal in het Europese werkgelegenheidspact staat de wens om een dergelijke macro-economische dialoog op een stevige leest te schoeien en doeltreffend te maken. In die zin moet het Europees werk gelegenheidspact worden opgevat als een voortdurend proces.

Voor de uitvoering van de macro-economische dialoog, zie punt IV.

2. Gecoördineerde werkgelegenheidsstrategie van het proces van Luxemburg

De coördinatie van het werkgelegenheidsbeleid in het kader van de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de nationale actieprogramma's, met inbegrip van ondersteunende en aanvullende maatregelen op het gebied van beroepsopleiding, vormt een belangrijke bijdrage tot meer werkgelegenheid. Verbetering van de inzetbaarheid, ontwikkeling van het ondernemerschap, stimulering van het aanpassingsvermogen van het bedrijfsleven en zijn werknemers en verbetering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen vormen samen de vier pijlers van deze strategie.

Preventieve strategieën, in tegenstelling tot louter passieve maatregelen, verbeteren de werking van de arbeidsmarkten en de inzetbaarheid van de beroepsbevolking. Als onderdeel van het Europese werkgelegenheidspact zou het daarom nodig zijn het levenslange leerproces uit te breiden door middel van de voortdurende ontwikkeling van kwalificaties en bekwaamheden in het beroepsleven, de investeringen in de kwalificaties van arbeidskrachten te bevorderen, onder andere met behulp van het Europees Sociaal Fonds, en een bijdrage te leveren aan de preventie en vermindering van de jeugdwerkloosheid. De snelle ontwikkeling van de informatiemaatschappij en de aanhoudende groei van de dienstensector noodzaken tot bijzondere inspanningen om de beroepskwalificaties van arbeidskrachten te verbeteren. Aan de opleiding van laaggeschoolde groepen moet bijzondere aandacht worden geschonken.

Bij de toepassing van de werkgelegenheidsrichtsnoeren, de indiening van de nationale actieprogramma's en de toetsing daarvan in het gezamenlijke werkgelegenheidsrapport, zal aan het bepalen en uitwisselen van beste praktijken nog meer gewicht worden toegekend. Waar nodig kunnen aanvullende controleerbare kwantitatieve doelstellingen op nationaal niveau worden opgenomen in de nationale actieprogramma's. Voor een zinvolle beoordeling moeten tevens geschikte indicatoren worden vastgesteld. Elke mogelijke bron van nieuwe werkgelegenheid door vooruitgang op het gebied van arbeidsorganisatie of kortere werktijden moet in het kader van de gecoördineerde werkgelegenheidsstrategie worden bestudeerd.

Van speciaal belang voor een coherente werkgelegenheidsstrategie is de toetsing van het belastingstelsel en van het socialezekerheidsstelsel, teneinde de lasten op arbeid te verlichten. Enerzijds is het daarbij van belang na te gaan hoe de lasten op met name laaggeschoolde en slecht betaalde arbeid beperkt kunnen worden. Anderzijds dient de pensioenvoorziening, wegens de toenemende vergrijzing van de bevolking, te stoelen op een basis die gekenmerkt wordt door verantwoordelijkheid jegens de toekomstige generaties.

De werkloosheid onder de jeugd is met ca. 20% tweemaal zo hoog als de algemene werkloosheid. Extra inspanningen om de jeugdwerkloosheid terug te dringen zijn noodzakelijk. Derhalve heeft het Duitse voorzitterschap het memorandum "Jeugd in Europa - Onze toekomst" voorgesteld om de werkgelegenheidskansen van jongeren in Europa te verbeteren. Dit memorandum moet bijdragen tot het identificeren van beproefde methoden en het verbeteren van het aanbod van grensoverschrijdende opleidingsprogramma's, praktische beroepsopleiding en de vooropleiding daarvoor, en de grensoverschrijdende maatregelen voor arbeids- en opleidingsbemiddeling intensiveren. De jongeren zouden zich beter moeten kunnen voorbereiden op de in toenemende mate geïntegreerde Europese arbeidsmarkt. Er moet ook worden onderzocht hoe de ontwikkeling van nieuwe diensten en nieuwe banen, speciaal voor jongeren, kan worden bevorderd.

In het kader van het Europees werkgelegenheidspact moet het accent voorts komen te liggen op maatregelen waarmee langdurige werkloosheid wordt tegengegaan en soepeler regelingen worden ingesteld voor de arbeidsparticipatie van oudere werknemers. Dat betekent ook dat de informatie- en arbeidsbemiddelingsactiviteiten van alle arbeidsbureaus moeten worden verbeterd.

De actieve en preventieve bevordering van werkgelegenheid geldt ook voor gehandicapten. De Raad heeft in een resolutie geconstateerd dat de Commissie voornemens is om in het kader van een samenhangend, alomvattend beleid een voorstel voor een rechtsinstrument in te dienen met betrekking tot gelijke werkgelegenheidskansen voor gehandicapten.

Voor een verbetering van de werkgelegenheidstendensen in Europa is het van belang te komen tot een evenwichtig samengaan van het concurrentievermogen, de flexibiliteit op de arbeidsmarkt en de sociale bescherming van de werknemers. Daartoe is het wenselijk een basispakket sociale minimumnormen verder te ontwikkelen, overeenkomstig de bepalingen van het EG-Verdrag met betrekking tot de verbetering van de leef- en arbeidsomstandigheden.

De sociale partners hebben met hun akkoorden over ouderschapsverlof, deeltijdwerk en, tenslotte, arbeidsovereenkomsten voor een bepaalde duur bijdragen geleverd die door de Raad via richtlijnen reeds in de praktijk zijn gebracht of zullen worden gebracht. De sociale partners zouden op die weg moeten voortgaan en daarbij ten volle rekening houden met het effect van de nieuwe verordeningen inzake het scheppen van arbeidsplaatsen en werkgelegenheid.

De sociale partners op Europees en nationaal niveau spelen een belangrijke rol bij het voortdurend ontwikkelen en toepassen van de werkgelegenheidsrichtsnoeren. Het omgevormde Permanent Comité Arbeidsmarktvraagstukken is een geschikt forum voor samenwerking tussen de Raad, de Commissie en de sociale partners. Evenals de Raad Arbeid en Sociale Zaken dient ook het Comité voor de werkgelegenheid en de arbeidsmarkt nauw samen te werken met de sociale partners.

3. Economische hervormingen - het proces van Cardiff

Voor een blijvende toename van de werkgelegenheid is een proces van duurzame groei vereist. Om het groeipotentieel ten volle te benutten moeten de verbeterde macro-economische dialoog en de in het kader van het Luxemburgproces ingezette gecoördineerde werkgelegenheidsstrategie aangevuld worden met economische hervormingen van het type dat in het Cardiffproces is gelanceerd. Deze hervormingen zijn gericht op een verbetering van het concurrentievermogen en de werking van de markten voor goederen, diensten en kapitaal. Ze zijn neergelegd in de nationale structuurhervormingsrapporten en zijn het onderwerp van de Commissierapporten Cardiff I en Cardiff II, die gebaseerd zijn op bijdragen van de lidstaten alsmede op uitvoerige besprekingen in het Comité voor economische politiek en in de horizontale groep interne markt. Het gaat om de verdere ontwikkeling en verdieping van de geïntegreerde Europese markt en de wijze waarop structurele hervormingen de werkgelegenheid en de groei zoveel mogelijk kunnen bevorderen.

De Raad (Interne Markt) heeft in zijn conclusies van 25 februari 1999 opgemerkt dat concrete maatregelen vereist zijn om het concurrentieklimaat in Europa verder te verbeteren, resterende handelsbelemmeringen tussen de lidstaten te elimineren, de prestaties van de dienstensector, met inbegrip van het toerisme, te verbeteren en de economische omgeving voor het midden- en kleinbedrijf meer toe te spitsen op groei en werkgelegenheid. Van bijzonder belang daarvoor zijn efficiënte markten voor goederen en diensten, goed functionerende kapitaalmarkten en een voldoende aanvoer van risicokapitaal, een efficiënt mededingingsbeleid en een verdere vermindering van overheidssteun die leidt tot ongewenste concurrentieverstoring.

Er moet een intensief gebruik worden gemaakt van de structuurhervormingsrapporten in het proces van Cardiff om beproefde methoden te identificeren en toe te passen wanneer dat mogelijk is en kans op succes biedt. Voorts moet op nationaal en Europees niveau met krachtige hand in overbodige regelgeving worden gesnoeid om de last op arbeidsintensieve kleine ondernemingen te verlichten en het opstarten van bedrijven te vergemakkelijken.

In Europa moet de opkomst van de informatiemaatschappij actief worden bevorderd. Dit vergt bijvoorbeeld een groter gebruik van computers op scholen en een snellere verspreiding van informatietechnologieën bij kleine ondernemingen. Onverminderd het subsidiariteitsbeginsel dient een Europees initiatief voor de informatiemaatschappij te bewerkstelligen dat de op dat gebied bestaande werkgelegenheidsmogelijkheden zo volledig mogelijk worden benut. De ontwikkeling van de elektronische handel mag niet worden gehinderd door onnodige bureaucratische voorschriften. Nationale inspanningen om de mogelijkheden van de informatie- en de communicatietechnologie te benutten, moeten worden opgevoerd, in het bijzonder door een verbetering van de opleidingsmogelijkheden, vanaf basiskennis tot levenslang leren.

De Europese infrastructuur moet verder verbeterd worden door de transeuropese netwerken - in het bijzonder de prioritaire vervoersprojecten en de ontwikkeling van projecten in de telecommunicatie- en informatietechnologie, teneinde innovatie en mededinging te verbeteren - en via de steun van de Europese Investeringsbank. Voorts moet het innovatiepotentieel voor een verbetering van het vermogen om te reageren op industriële transformatieprocessen worden versterkt door het onderzoek te intensiveren.

IV.Concretisering van de macro-economische dialoog - het proces van Keulen

Het Europese werkgelegenheidspact voegt de macro-economische beleidsmix, de gecoördineerde werkgelegenheidsstrategie van het proces van Luxemburg en de economische hervormingen van het proces van Cardiff samen tot een economisch beleidsdrieluik.

Zowel het proces van Luxemburg als dat van Cardiff vinden net als de opstelling van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid plaats in het kader van gevestigde instellingen en op basis van gevestigde procedures. In dat kader kunnen ook nieuwe prioriteiten worden gesteld voor het Europese werkgelegenheidspact.

Daarentegen is voor een betere wisselwerking tussen loonontwikkelingen, fiscaal beleid en monetair beleid in het belang van groei en werkgelegenheid een macro-economische dialoog vereist om onze inspanningen binnen het gevestigde institutionele kader op te voeren. Twee taken springen in het oog:

Ten eerste moeten wij de macro-economische ontwikkelingen en perspectieven grondig analyseren, zodat de dialoog op basis van alomvattende informatie zo efficiënt mogelijk kan verlopen.

Ten tweede moeten wij een geschikt forum vinden waarin de sociale partners, vertegenwoordigers van de Raad en monetaire beleidsmakers, met de deelneming van de Commissie en zonder aantasting van hun respectieve verantwoordelijkheden en hun onafhankelijkheid, ideeën kunnen uitwisselen over de wijze waarop naar hun mening een beleidsmix kan worden bereikt die, met behoud van de prijsstabiliteit, bevorderlijk is voor groei en werkgelegenheid.

Een benadering in twee fasen wordt voor de macro-economische dialoog gehanteerd, waarbij het aantal deelnemers zodanig moet worden vastgesteld dat de verschillende fora efficiënt kunnen functioneren:

De huidige ontwikkelingen en de uitgangsvoorwaarden voor een soepel functionerende beleidscombinatie zullen eerst op technisch niveau worden besproken. Daartoe zal in het kader van het van het Comité economisch beleid, in samenwerking met het Comité voor de werkgelegenheid en de arbeidsmarkt, een werkgroep worden opgericht, waaraan wordt deelgenomen door vertegenwoordigers van beide Comités (ook van de Europese Centrale Bank), van de Commissie en van de macro-economische groep van de sociale dialoog. Teneinde de vergaderingen op politiek niveau naar behoren voor te bereiden, dient de eerste vergadering plaats te vinden vóórdat de Commissie haar aanbeveling over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid aanneemt en de tweede nadat de Commissie haar najaarsvooruitzichten en haar economisch jaarverslag heeft gepresenteerd.

Op basis hiervan zal een vertrouwenwekkende en een vertrouwelijke uitwisseling van ideeën tussen beleidsmakers op politiek niveau kunnen plaatsvinden. Daartoe zullen tweemaal per jaar vergaderingen plaatsvinden in het kader van de Raad Ecofin, in samenwerking met de Raad Arbeid en Sociale Zaken, waaraan wordt deelgenomen door vertegenwoordigers van de Raad in beide samenstellingen, van de Commissie, de Europese Centrale Bank en de sociale partners. De eerste vergadering dient plaats te vinden vóór de opstelling door de Raad Ecofin van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, en de tweede vóór de aanneming door de Europese Raad van de conclusies over de werkgelegenheidsrichtsnoeren, bijvoorbeeld ter gelegenheid van de Jumboraad.

[Top] [Previous] [Next]

BIJLAGE II - GEMEENSCHAPPELIJKE STRATEGIE VAN DE EUROPESE UNIE TEN AANZIEN VAN RUSLAND
van 4 juni 1999

DE EUROPESE RAAD,

gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name op artikel 13,

overwegende dat op 1 december 1997 een Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking (OPS) tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds, en de Russische Federatie anderzijds, in werking is getreden;

HEEFT DE VOLGENDE GEMEENSCHAPPELIJKE STRATEGIE AANGENOMEN:

DEEL I

VISIE VAN DE EU OP HAAR PARTNERSCHAP MET RUSLAND

Een stabiel, democratisch en welvarend Rusland, dat stevig is verankerd in een verenigd Europa zonder nieuwe scheidingslijnen, is van wezenlijk belang voor een duurzame vrede op het continent. De problemen waar het gehele continent mee te kampen heeft, kunnen alleen worden opgelost door een steeds nauwere samenwerking tussen Rusland en de Europese Unie. De Europese Unie verheugt zich erover dat Rusland weer zijn rechtmatige plaats in de Europese familie inneemt, in een geest van vriendschap, samenwerking en billijke afweging van belangen, en op de grondslag van de gedeelde waarden die besloten liggen in het gemeenschappelijk erfgoed van de Europese beschaving.

De Europese Unie heeft duidelijke strategische doeleinden:

  • een stabiele, open en pluralistische democratie in Rusland, die wordt beheerst door de begin selen van de rechtsstaat en de basis vormt voor een welvarende markteconomie die gelijkelijk ten goede komt aan alle burgers van Rusland en de Europese Unie;
  • behoud van de stabiliteit in Europa, bevordering van de veiligheid in de wereld en aanpak van de gemeenschappelijke uitdagingen van het continent door een intensievere samenwerking met Rusland.

De Unie blijft vastbesloten met Rusland samen te werken op federaal, regionaal en lokaal niveau, om de politieke en economische veranderingen in Rusland met succes te ondersteunen. De Unie en haar lidstaten bieden aan om de verschillende ervaringen die zij hebben opgedaan met de opbouw van moderne politieke, economische, sociale en administratieve structuren, met Rusland te delen, zonder uit het oog te verliezen dat Rusland zelf de voornaamste verantwoordelijkheid voor zijn toekomst draagt.

Derhalve neemt de Europese Raad deze gemeenschappelijke strategie aan, om bij het aanbreken van de nieuwe eeuw het strategische partnerschap tussen Rusland en de Unie versterken. De Europese Raad erkent dat de toekomst van Rusland een essentiële factor in de toekomst van het continent vormt, en voor de Europese Unie van strategisch belang is. De aangeboden nauwere betrekkingen, gebaseerd op gemeenschappelijke democratische waarden, zullen Rusland helpen zijn Europese identiteit te bevestigen en alle volkeren op het continent nieuwe kansen geven. De uitbreiding van de Unie zal deze voordelen en kansen verder doen toenemen.

In deze gemeenschappelijke strategie worden de doelstellingen uiteengezet alsmede de middelen die de Unie zal gebruiken om dit partnerschap te ontwikkelen. De hoeksteen van de betrekkingen tussen de Unie en Rusland blijft de Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking (OPS), waarmee wordt beoogd Rusland in een groter samenwerkingsverband in Europa in te passen en de nodige voorwaarden te creëren voor de toekomstige instelling van een vrijhandelszone tussen de Europese Gemeenschap en Rusland. De Unie en haar lidstaten zullen hunnerzijds de coördinatie, samenhang en complementariteit van alle aspecten van hun beleid ten aanzien van Rusland verder ontwikkelen. De Europese Unie, de Gemeenschap en haar lidstaten zullen ook met en in regionale en andere organisaties alsmede met gelijkgestemde partners samenwerken om de doelstellingen van de ge meenschappelijke strategie te verwezenlijken. De standpunten die de lidstaten in alle relevante fora innemen, zullen met deze gemeenschappelijke strategie in overeenstemming zijn. De Europese Raad verzoekt Rusland om op basis van deze gemeenschappelijke strategie met de Unie samen te werken, hetgeen beide partijen tot voordeel zal strekken.

HOOFDDOELSTELLINGEN

De Europese Raad heeft de volgende hoofddoelstellingen geïdentificeerd:

1. Consolidering van de democratie, de rechtsstaat en de openbare instellingen in Rusland

De vorming van efficiënte, transparante overheidsinstellingen is een eerste vereiste voor ver trouwen en voor een breder draagvlak voor democratische beleidslijnen en de werking van de rechtsstaat. Zij vormt de noodzakelijke basis voor economische en sociale ontwikkeling. De situatie in Rusland houdt in dat er passende mechanismen en middelen moeten worden gebruikt om de efficiëntie en verantwoordelijkheid van genoemde instellingen te versterken.

De Unie wil Rusland steunen in zijn streven om zijn overheidsinstellingen, met name zijn in stanties van de uitvoerende, de wetgevende en de rechterlijke macht en zijn politie, overeen komstig de democratische beginselen te consolideren. Instellingen die van wezenlijk belang zijn voor de werking van de economie vormen het tweede aspect van deze doelstelling. De Euro pese Unie zal, voorzover dat in haar vermogen ligt, in het bijzonder belang hechten aan de regionale en lokale overheidsdiensten. De betrekkingen tussen centrale, regionale en lokale autoriteiten zijn een essentiële factor voor de toekomst van de Federatie.

Voor de consolidering van de democratie in Rusland is het onontbeerlijk dat er op alle gebieden een civiele samenleving ontstaat. De Europese Unie wil dat proces steunen, met name door rechtstreekse uitwisselingen tussen de actoren van de civiele samenleving van Rusland en de Unie te ontwikkelen.

2. Integratie van Rusland in een gemeenschappelijke Europese economische en sociale ruimte

De Unie en Rusland hebben er beide belang bij Rusland in staat te stellen zich in een gemeen schappelijke economische en sociale ruimte in Europa te integreren. De Unie is reeds de voornaamste handelspartner van Rusland, en Rusland voorziet zijnerzijds voor een aanzienlijk deel in de energievoorziening van de Unie. Europese ondernemingen hebben voorts grote investeringen in Rusland gedaan.

In de eerste plaats moet er een operationele markteconomie worden ingevoerd. De recente crisis heeft aangetoond hoe noodzakelijk het is dat die doelstelling krachtdadig nagestreefd wordt. De voornaamste inspanningen moeten uiteraard van Rusland komen, in het kader van een door het IMF goedgekeurd alomvattend en duurzaam economisch programma. Dit pro gramma moet onder meer betrekking hebben op bedrijfsherstructurering, overheidsfinanciën, het bankwezen en het bestuur van ondernemingen. De Unie is bereid in dat kader steun te verlenen.

De Unie beschouwt de rechtsstaat als een voorwaarde voor de ontwikkeling van een markt economie die alle burgers van Rusland kansen en voordelen biedt. De ontwikkeling en de toe komstige welvaart van Rusland zijn eerst en vooral afhankelijk van een gezond binnenlands beleid en economisch beheer. Hiervoor is de invoering van een billijk en transparant wet gevings- en regelgevingskader en de oprichting van de nodige instellingen van essentieel belang. Het aantrekken van binnen- en buitenlandse investeringen, dat aanzienlijk gestimuleerd zal worden indien Rusland toegang krijgt tot de internationale financiële markten, vormt een doorslaggevende factor voor zijn ontwikkeling. De Unie zal Rusland derhalve steunen bij het uitwerken en uitvoeren van economische beleidsmaatregelen ter versterking van het vertrouwen dat nodig is om de binnenlandse en buitenlandse investeringen te doen toenemen en om aan de eisen van de internationale geldschieters te voldoen.

De Unie zet zich in voor de integratie van Rusland in de Europese economie en de wereld economie. In dit kader zal de Unie Rusland steunen in zijn streven aan de eisen van het WTO-lidmaatschap te voldoen. Zij zal ook bestuderen hoe, behalve door toetreding tot de WTO, de nodige voorwaarden kunnen worden geschapen om in de toekomst een vrijhandels zone EU-Rusland tot stand te brengen. De geleidelijke onderlinge aanpassing van de wetgeving en de normen tussen Rusland en de Europese Unie, in overeenstemming met de OPS, zal de totstandbrenging van gemeenschappelijke economische ruimten vergemakkelijken.

Tenslotte moet bij de totstandbrenging van een markteconomie rekening worden gehouden met de sociale aspecten van de overgang en met de behoeften van de bevolking, vooral de armsten. De Unie is bereid deskundigheid te leveren en uitwisselingen op dit gebied op te voeren.

3. Samenwerking ter versterking van de stabiliteit en veiligheid in Europa en daarbuiten

Rusland en de Unie hebben strategische belangen bij en bijzondere verantwoordelijkheden voor de handhaving van de stabiliteit en de veiligheid in Europa en in andere delen van de wereld.

De Unie beschouwt Rusland als een partner van essentieel belang om die doelstelling te ver wezenlijken, en is vastbesloten samen te werken. Zij stelt voor dat het strategische partnerschap tot ontwikkeling komt in het kader van een permanente beleids- en veiligheidsdialoog met het oogmerk de belangen met elkaar te verenigen en gezamenlijk te reageren op sommige van de uitdagingen die zich op het gebied van de veiligheid op het Europese continent voordoen. Die dialoog zal een betere onderlinge afstemming mogelijk maken in alle relevante fora waartoe zowel Rusland als de lidstaten behoren, met name de VN en de OVSE.

4. Gemeenschappelijke uitdagingen op het Europese continent

De geografische nabijheid, alsmede de intensivering van de betrekkingen en de toename van de uitwisselingen tussen de Unie en Rusland, leiden tot een steeds sterkere interdependentie op een groot aantal gebieden. Alleen door gemeenschappelijk te reageren zullen er oplossingen kunnen worden gevonden voor de uitdagingen waarvoor beide partijen zich steeds vaker gemeenschappelijk gesteld zien.

De Unie en Rusland hebben een gemeenschappelijk belang bij een zodanige ontwikkeling van hun energiebeleid dat de exploitatie en het beheer van de hulpbronnen en de continuïteit van de voorziening in Rusland en in Europa gewaarborgd worden.

De nucleaire veiligheid is een onderwerp van essentieel belang. De Unie is bereid deskundigheid en steun op dat gebied te blijven verstrekken.

Het milieu is het gemeenschappelijk goed van de bevolking van Rusland en de Europese Unie. Een duurzaam gebruik van de natuurlijke hulpbronnen, het beheer van nucleair afval, en de bestrijding van vooral de grensoverschrijdende water- en luchtvervuiling, zijn in dit verband prioriteiten.

Rusland en de Unie hebben een gemeenschappelijk belang bij de intensivering van hun samenwerking in de strijd tegen gemeenschappelijke bedreigingen, zoals de georganiseerde criminaliteit, het witwassen van geld, mensenhandel en drugssmokkel. De strijd tegen illegale immigratie is ook een belangrijk punt van zorg. De Unie stelt voor om op deze gebieden een intensievere samenwerking tot stand te brengen door de nodige instrumenten en vormen van samenwerking tussen de bevoegde instanties te scheppen en door de uitwisseling van deskun digen te ontwikkelen. Zij is ook bereid haar deskundigheid aan te bieden, in het bijzonder voor de ontwikkeling van wetgeving en competente instellingen.

De regionale samenwerking, vooral in het kader van de bestaande regionale organisaties, is een nuttig kader voor het aangaan van een praktische samenwerking die een lokale reactie op deze uitdagingen mogelijk maakt.

INSTRUMENTEN EN MIDDELEN

1. Algemene bepalingen

Deze gemeenschappelijke strategie wordt uitgevoerd volgens de toepasselijke procedures van de Verdragen. De Europese Raad verzoekt de Raad en de Commissie overeenkomstig de in de artikelen 3 en 13 van het Verdrag betreffende de Europese Unie omschreven verantwoor delijkheden toe te zien op de eenheid, de samenhang en de doeltreffendheid van het optreden van de Unie ter uitvoering van deze gemeenschappelijke strategie.

De Europese Unie draagt bij tot de verwezenlijking van de genoemde doelstellingen van deze gemeenschappelijke strategie door gebruik te maken van alle ter zake dienende instrumenten en middelen waarover de Unie, de Gemeenschap en de lidstaten beschikken.

De secretaris-generaal van de Raad, de hoge vertegenwoordiger voor het GBVB, staat de Raad bij de uitvoering van deze gemeenschappelijke strategie bij in het kader van zijn verplichtingen uit hoofde van de Verdragen. De Commissie zal volledig bij de werkzaamheden worden betrokken overeenkomstig de artikelen 18 en 27 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

2. De Raad, de Commissie en de lidstaten

De Europese Raad verzoekt de Raad, de Commissie en de lidstaten

  • overeenkomstig hun bevoegdheden en vermogens de bestaande acties, programma's, instrumenten en beleidsmaatregelen te evalueren, teneinde ervoor te zorgen dat ze stroken met de onderhavige strategie en, waar inconsequenties bestaan, bij de eerste gelegenheid tot herziening de nodige aanpassingen aan te brengen;
  • volledig en passend gebruik te maken van de bestaande instrumenten en middelen, met name de OPS, en alle ter zake dienende instrumenten van de EU en de lidstaten en programma's van de lidstaten, en daartoe een indicatieve inventaris op te maken en bij te houden van de middelen van de Unie, de Gemeenschap en de lidstaten, met behulp waarvan deze gemeenschappelijke strategie zal worden uitgevoerd.

3. Coördinatie

De lidstaten leveren extra inspanningen om hun acties ten aanzien van Rusland te coördineren, onder meer bij regionale en internationale organisaties zoals de Raad van Europa, de VN, de OVSE en de internationale financiële instellingen; tevens wordt gezorgd voor coördinatie met de Gemeenschap waar deze bevoegd is.

De coördinatie tussen de lidstaten en de Commissie moet ook worden geconsolideerd, onder meer via geregeld overleg tussen hun respectieve vertegenwoordigers in Rusland.

De Raad, de Commissie en de lidstaten streven naar een effectievere samenwerking met regionale en internationale organisaties, en zullen met andere gelijkgestemde landen trachten de doelstellingen van de strategie te verwezenlijken.

De Europese Unie zal de kandidaat-lidstaten verzoeken zich bij de in het kader van deze gemeenschappelijke strategie genomen maatregelen aan te sluiten.

4. Uitvoering en herziening

De Europese Raad verzoekt de Raad om:

  • ervoor te zorgen dat elk aantredend voorzitterschap in het kader van zijn algemene pro gramma aan de Raad een werkplan voorlegt voor de uitvoering van deze gemeen schappelijke strategie, dat is gebaseerd op de actiegebieden van deel II en naar behoren rekening houdt met de specifieke initiatieven van deel III;
  • het optreden van de Unie uit hoofde van deze strategie te bezien en te evalueren, en minstens eenmaal per jaar verslag uit te brengen aan de Europese Raad over de vorderingen met de verwezenlijking van de doelstellingen;
  • de situatie in Rusland en de stand van de samenwerking van Rusland bij de uitvoering van deze strategie in het oog te houden, onder meer door middel van periodieke rapporten van de missiehoofden, en in zijn verslag aan de Europese Raad een oordeel daarover te geven;
  • indien nodig aanbevelingen aan de Europese Raad te doen voor wijzigingen in de delen II en III van deze strategie.

De Commissie zal, binnen het kader van haar bevoegdheden, een bijdrage leveren tot boven genoemde werkzaamheden.

5. Samenwerking met Rusland

De Europese Unie en haar lidstaten zullen nauw met Rusland samenwerken om deze gemeen schappelijke strategie uit te voeren, met name via de OPS en de instellingen daarvan.

6. Specifieke initiatieven

De Unie zal de specifieke initiatieven, vermeld in deel III van deze gemeenschappelijke strategie, die gebaseerd zijn op de in deel II omschreven actiegebieden, blijven nastreven. Deze initiatieven worden zo nodig aangepast en sluiten niet uit dat er mogelijkerwijs gedurende de looptijd van deze gemeenschappelijke strategie nieuwe initiatieven worden genomen. De Raad, de Commissie en de lidstaten zullen, overeenkomstig hun bevoegdheden en vermogens, de verwezenlijking van deze specifieke initiatieven steunen en nastreven.

DEEL II

ACTIEGEBIEDEN

De Europese Unie zal zich bij de uitvoering van deze gemeenschappelijke strategie concentreren op onderstaande actiegebieden:

1. Consolidering van de democratie, de rechtsstaat en de openbare instellingen in Rusland

Ter versterking van de democratie, de oprichting van instellingen en de rechtsstaat in Rusland, hetgeen een vereiste is voor de totstandkoming van een markteconomie, zal de Europese Unie zich beijveren om:

a) de rechtsstaat en overheidsinstellingen te versterken

  • door de noodzakelijke institutionele hervormingen in Rusland te steunen en te bevorderen met het oog op een modern en doeltreffend bestuur in de uitvoerende, de wetgevende en de rechterlijke macht op federaal, regionaal en plaatselijk niveau, in het bijzonder door verhoging van de capaciteit van een onafhankelijke rechterlijke macht, de overheid en verantwoording verschuldigde wetshandhavingsstructuren door bevordering van contacten tussen de justitiële autoriteiten en wetshandhavingsinstanties van de lidstaten van de Europese Unie en die van Rusland;
  • door opleidingsprogramma's voor jonge politici en ambtenaren te organiseren;
  • door, in antwoord op een verzoek van Rusland, na te gaan wat de reikwijdte kan zijn voor EU-acties, in samenwerking met internationale organisaties zoals de OVSE, ter ondersteuning van een doelmatige organisatie van vrije presidentsverkiezingen en verkiezingen voor de Doema in 1999 en 2000;
  • door steun te verlenen aan het streven van Rusland om zijn internationale ver plichtingen op het gebied van de mensenrechten, waaronder die ten aanzien van de Raad van Europa, de Verenigde Naties en de OVSE, na te komen, door gezamenlijke activiteiten van de Europese Unie en de Raad van Europa ten aanzien van Rusland op het gebied van de rechtsstaat en de mensenrechten te bevorderen, door bijstand te verlenen bij de bescherming van de mensenrechten, met inbegrip van de rechten van vrouwen, kinderen en minderheden, en door steun te verlenen aan programma's die afschaffing van de doodstraf bevorderen;

b) de burgermaatschappij te versterken

  • door de contacten tussen politici van de Europese Unie en Rusland te intensiveren, op federaal, regionaal en lokaal niveau, met ontmoetingen op alle niveaus;
  • door meer uitwisseling tussen Rusland en de Europese Unie op het gebied van cultuur en onderwijs te bevorderen en intensievere contacten tussen de samenlevingen te leggen, voortbouwend op Ruslands aloude traditionele bijdrage aan de opbouw van de Europese beschaving, waarbij in het bijzonder de beurzen en contactprogramma's voor studenten herzien en zo nodig uitgebreid moeten worden;
  • door onafhankelijke NGO's te steunen;
  • door met Rusland samen te werken om de hulpverlening aan vluchtelingen en ontheemden in Rusland op te voeren;
  • door bij te dragen tot de vrijheid van de media;
  • door gelijke kansen voor mannen en vrouwen te bevorderen.

2. Integratie van Rusland in een gemeenschappelijke economische en sociale ruimte

De Europese Unie zal:

a) het economisch hervormingsproces in Rusland consolideren

  • door het effect van economische beleidsadviezen te vergroten, onder meer via een dialoog op hoog niveau, om de ontwikkeling van een markteconomie te bevorderen, ten volle rekening houdend met de overgangsproblemen die structurele veranderingen met zich meebrengen;
  • door in de bevoegde instanties meer pogingen in het werk te stellen om het beleid van de Europese Unie in het kader van internationale financiële instellingen te coördineren;
  • door bijstand te verlenen bij de totstandbrenging en uitvoering van een transparant en stabiel wetgevings- en regelgevingskader in Rusland dat bestemd is om de economische bedrijvigheid alsmede binnenlandse en buitenlandse investeringen te bevorderen;
  • door te bevorderen dat het wetgevende en institutionele kader wordt geschapen dat noodzakelijk is voor een duurzaam fiscaal beleid (onder meer op het gebied van belastingheffing, boekhouding en uitgavenbeheersing);
  • door geloofwaardige hervormingen in de banksector met billijke voorwaarden voor buitenlandse banken en een efficiënte donorcoördinatie met de volledige deelneming van de Europese Unie te bevorderen;
  • door aanvullende structurele, economische en administratieve hervormingen aan te moedigen, waaronder een verdere privatisering, de herstructurering van het bedrijfsleven en de uitbouw van het Russische MKB;
  • door te helpen de Russische industrie, landbouw en energiesector concurrerender te maken;
  • door te helpen de grondslag te leggen voor een effectieve landhervorming in Rusland, waardoor particuliere eigendom mogelijk wordt, en daartoe technische bijstand te verlenen (onder meer door middel van een goed functionerend kadaster);

b) de integratie van Rusland in een bredere ruimte van economische samenwerking in Europa steunen

  • door de geleidelijke onderlinge aanpassing van de wetgeving te bevorderen, in het bijzonder op het gebied van douane, normen, certificering, mededingingsbeleid en milieu;
  • door de verdere integratie van Rusland in het multilaterale handelsstelsel aan te moedigen, en de inspanningen van Rusland om aan de voorwaarden voor toetreding tot de WTO te voldoen, inclusief hervormingen op wetgevend en institutioneel vlak, te steunen;
  • door na te gaan hoe de andere noodzakelijke voorwaarden, naast Ruslands toetreding tot de WTO, kunnen worden geschapen voor een toekomstige totstandbrenging van een vrijhandelszone EU-Rusland;
  • door Rusland aan te moedigen de belemmeringen voor handel en investeringen uit de weg te ruimen, in het bijzonder door verbetering te brengen in de grensformaliteiten en -voorzieningen, en de Russische verlangens inzake toegang tot de communautaire markt te bestuderen overeenkomstig de regelgeving en procedures van de Europese Unie;
  • door concreter te onderzoeken waar kan worden samengewerkt in sectoren waarin de Russen over een bewezen deskundigheid beschikken (b.v. wetenschap, lucht- en ruimtevaart, energie);
  • door partnerschappen te bevorderen, teneinde de ontwikkeling van de Russische cultuurindustrie ook op het gebied van het kunstbeheer te verbeteren;
  • door de bestaande Europese programma's voor de opleiding van Russische managers en ondernemers beter te coördineren en, waar nodig, uit te breiden;

c) de basis leggen voor een sociale markteconomie

  • door de sociale dialoog te stimuleren via het verlenen van steun bij de totstandkoming van moderne vakbonden en werkgeversorganisaties;
  • door aan te moedigen dat op grotere schaal de belangrijkste arbeidsnormen van de IAO worden toegepast;
  • door te streven naar de sociale bescherming van alle Russische burgers, in het bij zonder kwetsbare groepen, door de administratieve hervormingen van de Russische stelsels van sociale zekerheid en gezondheidszorg technisch te ondersteunen.

3. Samenwerking ter versterking van stabiliteit en veiligheid in Europa en daarbuiten

De Europese Unie wenst de samenwerking met Rusland te verdiepen en uit te breiden, en een gemeenschappelijk antwoord op de veiligheidsproblemen in Europa en daarbuiten te formuleren, door:

a) de politieke dialoog te versterken

  • door na te gaan hoe meer continuïteit kan worden gebracht in de bestaande politieke dialoog en hoe die dialoog meer slagkracht kan krijgen, onder meer door de belangrijke rol die de secretaris-generaal van de Raad als hoge vertegenwoordiger voor het GBVB zal spelen;
  • door met Rusland samen te werken teneinde gemeenschappelijke initiatieven te ontwikkelen op het gebied van het buitenlands beleid ter ondersteuning van gemeenschappelijke doelstellingen op dat gebied;

b) de plaats van Rusland in de Europese veiligheidsarchitectuur

  • door de samenwerking met Rusland in de nieuwe Europese veiligheidsarchitectuur verder te ontwikkelen in het kader van de OVSE, en in het bijzonder, in de aanloop naar de top van Istanboel;
  • door de samenwerking met Rusland bij het uitstippelen van de aspecten van het Europees Veiligheidshandvest voort te zetten;
  • door te overwegen om deelneming van Rusland gemakkelijker te maken in het geval dat de EU gebruik maakt van de WEU voor missies die binnen het bestek van de Petersberg-taken vallen;

c) Preventieve diplomatie

  • door de samenwerking EU-Rusland te versterken om bij te dragen tot conflict preventie, crisisbeheer en conflictoplossing, ook binnen de OVSE en de VN;
  • door wapenbeheersing en ontwapening alsmede toepassing van bestaande over eenkomsten te bevorderen, exportcontroles te versterken, de proliferatie van MVW terug te dringen, en nucleaire ontwapening en CW-vernietiging te steunen.

4. Gemeenschappelijke uitdagingen op het Europese vasteland

De Europese Unie zal in het bijzonder op de volgende gebieden met Rusland samenwerken:

a) energie en nucleaire veiligheid

  • door ervoor te zorgen dat Rusland zich meer inzet voor een hervorming van de energiesector, met inbegrip van nucleaire veiligheid en milieubescherming, bij voorbeeld door samen met Rusland te werken aan de verbetering van energie- efficiëntie en technische bijstand te verlenen op het gebied van energiebesparing in Rusland, door verbetering van de veiligheid van Russische kerncentrales, alsmede door samen te werken inzake aangelegenheden van nucleair afval en gebruikte splijtstof in Noordwest-Rusland;
  • door Rusland aan te moedigen zich in te zetten voor nucleaire veiligheid in het kader
  • van het Verdrag inzake nucleaire veiligheid, via de Overeenkomst inzake de rekening "nucleaire veiligheid" en in het kader van internationale initiatieven, alsmede door de regelgevende autoriteit voor nucleaire veiligheid in Rusland (GAN) te helpen ver sterken;
  • door de te stimuleren dat Rusland het Verdrag inzake het Energiehandvest ratificeert, en door verder te onderhandelen over een multilateraal transitokader dat de samenwerking tussen Rusland en zijn buurlanden inzake de toegang tot het Russische pijpleidingstelsel zal stimuleren.

b)milieu en gezondheid

  • door de veilige opslag van nucleair en chemisch afval en het veilige beheer van gebruikte splijtstof, met name in Noordwest-Rusland, aan te moedigen en te steunen;
  • door de integratie van milieu-overwegingen in de economische hervormingen te steunen en door bijstand te verlenen bij de totstandbrenging van werkzame systemen voor de bewaking en naleving van multilaterale milieuovereenkomsten, en Rusland te helpen de handhaving van de nationale milieuwetgeving te versterken;
  • door met name in gebieden die aan de zich uitbreidende Unie grenzen, met Rusland te werken aan de terugdringing van water- en luchtverontreiniging, de verbetering van de milieubescherming en de bevordering van een duurzaam gebruik van natuurlijke rijk dommen, in het bijzonder in de diverse fora voor regionale samenwerking;
  • door met Rusland samen te werken voor een betere preventie van infectieziekten, onder meer door het verlenen van bijstand bij inentingsprogramma's;
  • door tevens samen te werken voor betere fytosanitaire controles.

c) Bestrijding van georganiseerde criminaliteit, witwassen van geld, mensensmokkel en drugshandel; justitiële samenwerking

  • door de rechtsstaat te bevorderen en bijstand te verlenen bij de uitbouw van de rechtsorde, onder meer door Rusland aan te moedigen een aantal belangrijke verdragen, met name op het gebied van justitiële samenwerking in burgerlijke en strafzaken, te ondertekenen, te ratificeren en uit te voeren;
  • door, op basis van bestaande gemeenschappelijke standpunten, te streven naar een passende dialoog met Rusland in het kader van de in Wenen gevoerde onderhandelingen over de Overeenkomst van de Verenigde Naties ter bestrijding van grensoverschrijdende georganiseerde criminaliteit;
  • door de samenwerking en de uitwisseling van deskundigen tussen de lidstaten en Rusland in het kader van de bestrijding van georganiseerde criminaliteit te intensiveren, onder meer op het gebied van de behandeling en de sociale reïntegratie van drugsverslaafden, en op het gebied van drugspreventie. Dit zal geschieden in samenwerking met het Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving;
  • door studiebijeenkomsten te beleggen over de wijzen waarop en de methoden waarmee geld wordt witgewassen;
  • door de samenwerking tussen Europol en de bevoegde Russische autoriteiten verder te ontwikkelen, zoals bepaald in de Europol-overeenkomst, om beter de strijd te kunnen aanbinden tegen mensensmokkel, drugshandel en illegale immigratie;
  • door de samenwerking tussen de verbindingsfunctionarissen van de lidstaten in Moskou te intensiveren, binnen de grenzen van hun respectieve nationale wetgevingen;
  • door samenwerkingsmechanismen uit te werken voor de bestrijding van transnationale drugsdelicten, en door Rusland te betrekken bij het overleg van de Groep van Dublin;
  • door in samenwerking met Russische instanties voorlichtingscampagnes ter voorkoming van mensensmokkel te voeren;
  • door de samenwerking te verbeteren inzake de overname van eigen onderdanen, staatlozen en onderdanen van derde landen, en door eventueel een overnameovereenkomst te sluiten; door illegale migratie te bestrijden, mede door basis- en voortgezette opleidingscursussen te blijven geven aan het personeel van grenscontrole- en migratiediensten;
  • door intensivering van de dialoog met Rusland over de aanpassing van het Russische visum beleid aan dat van de Europese Unie, via de vaststelling van visumvoorschriften die aan de regelgeving van de Gemeenschap beantwoorden en het gebruik van moeilijk te vervalsen reisdocumenten;
  • door samenwerking met Rusland, teneinde dit land ertoe te bewegen om sancties in te stellen tegen vervoerders die passagiers over de grens brengen welke niet over de vereiste documenten beschikken en om strafrechtelijke bepalingen ter bestrijding van illegale immigratie vast te stellen.

d) regionale en grensoverschrijdende samenwerking en infrastructuur

  • door effectiever met Rusland samen te werken in de verschillende fora voor regionale samenwerking (Raad van de Oostzeestaten, Economische samenwerking Zwarte Zee, Raad voor het Europees-Arctische Barentszeegebied), en door de grensoverschrijdende samenwerking met aan Rusland grenzende gebieden (inclusief Kaliningrad) te bevorderen, met name in het vooruitzicht van de uitbreiding van de Europese Unie en in het kader van de noordelijke dimensie;
  • door de samenwerking en de technische bijstand op het gebied van grensbeheer en douane te versterken;
  • door te onderzoeken welke mogelijkheden er zijn voor een verbinding van de Russische vervoerssystemen (weg en spoor) met de trans-Europese corridors, en door te streven naar een wederzijds bevredigende oplossing van vervoersproblemen.

DEEL III

SPECIFIEKE INITIATIEVEN

De volgende specifieke initiatieven zullen worden ontplooid, waarbij de mogelijkheid van nieuwe initiatieven niet wordt uitgesloten:

Dialoog over politieke en veiligheidsaangelegenheden

De Unie zal nagaan hoe er meer continuïteit, flexibiliteit en inhoud aan de door de OPS ingestelde politieke dialoog kan worden gegeven, en hoe de dialoog meer slagkracht en effectiviteit kan krijgen.

  • de Raad zal bestuderen of er een permanent mechanisme EU/Rusland kan worden ingesteld voor een dialoog over politieke en veiligheidsaangelegenheden, rekening houdend met de belangrijke rol die de secretaris-generaal van de Raad als hoge vertegenwoordiger voor het GBVB zal spelen. Een van de doelstellingen zou erin bestaan met Rusland te werken aan gezamenlijke initiatieven op het gebied van het buitenlands beleid ten aanzien van bepaalde derde landen en regio's, conflict preventie en crisisbeheersing, vooral in aan Rusland grenzende gebieden, de Balkan en het Midden-Oosten;
  • de Raad zal overwegen, naast de bestaande trojkabesprekingen met Rusland op het niveau van deskundigen een raadplegingsmechanisme te ontwikkelen, met mogelijke deelneming van derde landen, over aangelegenheden in verband met non-proliferatie, en zal daarnaast, mede door nauwere coördinatie dan wel gezamenlijke activiteiten met derde landen, de inspanningen opvoeren om Rusland te steunen bij de vernietiging van chemische wapens;
  • daarnaast zal de Raad onderzoeken of er ruimte is voor gemeenschappelijke optredens en gemeenschappelijke standpunten inzake het veilig beheer van biologische en chemische stoffen, alsmede splijtstoffen in Rusland die onder IAEA-controle staan en zijn aangemerkt als niet langer nodig voor militaire doeleinden, zulks met name op grond van internationale verdragen. Bijzondere aandacht zal uitgaan naar het Internationaal Centrum voor wetenschap en technologie in Moskou.

De werkzaamheden met het oog op deze maatregelen zullen eind 1999 beginnen.

Dialoog over economische vraagstukken

De macro-economische situatie in Rusland, de ervaringen met het smeden van Europese eenheid, de invoering van de euro en het uitbreidingsproces vergroten het belang van bijzonder overleg tussen de Unie en Rusland over economische aangelegenheden.

De Unie zal overwegen een specifieke dialoog EU/Rusland op hoog niveau in te stellen, teneinde de Russische regering te helpen in haar streven naar een duurzaam economisch herstel op basis van een door het IMF goedgekeurd alomvattend economisch programma dat tot een goed functionerende markt economie leidt. Daarnaast zal de Unie overwegen om de Russische regering, via de inschakeling van vooraanstaande deskundigen van de Europese Unie, economisch beleidsadvies op hoog niveau te verstrekken.

De lidstaten zullen, waar nodig, hun coördinatie in de relevante internationale organisaties en fora versterken.

De bevoegde instanties dienen in verband met deze voorstellen voor eind 1999 een gemeenschappelijk verslag van voorzitterschap en Commissie op te stellen.

Handel en investeringen

In het licht van de opening van een nieuwe WTO-onderhandelingsronde en het feit dat de Gemeenschap voorstellen heeft gedaan voor de aanpak die Rusland zou kunnen volgen met het oog op de voortzetting van de onderhandelingen over zijn toetreding tot die organisatie, bevestigt de Gemeenschap opnieuw haar bereidheid om haar huidige steun aan het streven van Rusland om zo spoedig mogelijk aan de voorwaarden inzake toetreding tot de WTO te voldoen, te handhaven en zo nodig op te voeren.

Daarnaast zal de Commissie manieren onderzoeken om in het kader van de OPS de investeringsdialoog met Rusland te versterken teneinde het handels- en investeringsklimaat in Rusland te verbeteren, en de handel en investeringen over en weer te vergemakkelijken; vóór eind 1999 zal de Commissie verslag uitbrengen aan de Raad.

Bestrijding van georganiseerde criminaliteit

De Europese Unie en Rusland hebben er groot belang bij tot duurzame, doeltreffende samenwerking te komen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken al was het maar als middel ter bevordering van eerbied voor mensenrechten en de rechtsstaat. In verband daarmee vormt de bestrijding van georganiseerde criminaliteit een voor de hand liggende prioriteit.

Daarom stelt de Europese Unie voor om met Rusland een gemeenschappelijk actieplan ter bestrijding van georganiseerde criminaliteit op te stellen dat onder meer zou bestaan uit acties tegen corruptie, het witwassen van geld, drugshandel, mensensmokkel en illegale immigratie. De Unie stelt voor dat genoemd plan onder andere de volgende gebieden bestrijkt:

  • bijstand bij de opleiding voor personeelsleden van de justitiële en wetshandhavingsautoriteiten, vooral wat betreft onderzoeks- en interventietechnieken;
  • uitwerken van het nodige wettelijke, institutionele en juridische kader voor de doeltreffende vervolging van georganiseerde misdaad, in het bijzonder op het gebied van witwassen van geld, illegale economische activiteit en mensensmokkel;
  • opzetten van doeltreffende samenwerkingsmechanismen ter bestrijding van grensoverschrijdende drugsmisdrijven; en
  • ontwikkeling van samenwerking tussen Europol en de bevoegde Russische instanties zoals bepaald in de Europol-Overeenkomst.

Door overleg met Rusland in het OPS kader en door een continue dialoog tussen de bevoegde Russische instanties en de in Moskou gestationeerde verbindingsfunctionarissen van de lidstaten zal het mogelijk zijn een nauwkeurige analyse te maken van wat Rusland op dit gebied nodig heeft. In dat verband zal de in december 1999 geplande EU-Ruslandconferentie over georganiseerde criminaliteit van bijzonder belang zijn. In de eerste helft van 2000 zal er een verslag aan de Raad worden voorgelegd.

Jumelageprogramma's

Het tweeledige doel van consolidatie van de Russische overheidsinstellingen en toenadering tussen de civiele samenleving in Rusland en die in de EU, houdt in dat op alle niveaus uitwisselingen tussen Rusland en de lidstaten worden ontwikkeld.

Daartoe wenst de Unie jumelageprogramma's met Rusland te ontwikkelen:

  • teneinde de instellingen te versterken: in regionale en lokale overheden;
  • teneinde de civiele samenleving in Rusland en de EU dichter bij elkaar te brengen: tussen beroepsorganisaties en vakverenigingen, universiteiten, NGO's en de media. De Commissie zal nagaan of daarvoor communautaire programma's (TACIS, TEMPUS en DEMOCRATIE) kunnen worden aangesproken. Ook de bilaterale instrumenten van de lidstaten zullen worden gebruikt. De lidstaten en de Commissie zullen hun programma's coördineren; in dat verband kunnen zij een beroep doen op het door de Unie opgezette opleidingsprogramma voor Russische leidinggevenden.
  • Aan de hand van een inventaris van de bestaande instrumenten (die moet worden opgemaakt door de Commissie samen met het secretariaat-generaal van de Raad) en een onderzoeksmissie in Rusland zal de Commissie de Raad vóór eind 1999 verslag uitbrengen, en vervolgens besluiten wat de mogelijkheden zijn en voorstellen voor eventuele actie.

Uitwisselingsprogramma's voor studenten en jonge wetenschappers

De Unie zal nagaan of het mogelijk is uitwisselingsprogramma's van de Europese Unie voor studenten (die een integrerend deel van hun studie uitmaken) en voor jonge wetenschappers die werkzaam zijn onder contracten van het Internationaal Centrum voor wetenschap en technologie, te ontwikkelen. Daar toe:

  • zal de Commissie worden verzocht een overzicht van de bestaande programma's van de EG en de lidstaten op te stellen;
  • zal de Commissie voorts worden verzocht in de eerste helft van 2000 verslag uit te brengen over de middelen om de complementariteit tussen de bestaande Europese programma's op dit gebied te verbeteren en over de mogelijkheden voor een verbeterd communautair uitwisselingsprogramma en de vormen die dit kan aannemen.

Instelling van een levensvatbaar stelsel voor gezondheids- en welzijnszorg

De lidstaten en de Commissie zullen de programma's toetsen die zij hebben opgezet ter aanmoediging van de Russische inspanningen om een levensvatbaar systeem van welzijnszorg en sociale bescherming op te zetten in het algemeen, en in het bijzonder ter ondersteuning van de hervorming van de stelsels van openbare gezondheidszorg in Rusland, en de coördinatie, de efficiëntie en de complementariteit van dergelijke programma's verbeteren; daartoe zal de Commissie uiterlijk in juni 2000 verslag uitbrengen.

Grensoverschrijdende en regionale samenwerking

De Unie zal steun verlenen aan de versterking van grensoverschrijdende en regionale samenwerking, en zal een inventaris opmaken van alle relevante instrumenten en acties van de EG en de lidstaten die erop zijn gericht de programma's van de Europese Unie meer af te stemmen op Russische regio's die van bijzonder belang zijn voor de Europese Unie. In dat verband zullen de Raad en de Commissie de voor bereidingen opvoeren voor de conferentie van Helsinki in november 1999 over de noordelijke dimensie van de Europese Unie.

DEEL IV

GELDIGHEIDSDUUR

Deze gemeenschappelijke strategie is van toepassing vanaf de datum van bekendmaking en geldt voor een eerste periode van vier jaar. Zij kan worden verlengd, getoetst en, voorzover nodig, aan gepast door de Europese Raad op aanbeveling van de Raad.

VERÖFFENTLICHUNG

BEKENDMAKING

Deze gemeenschappelijke strategie wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.

Gedaan te Keulen,

voor de Raad

de Voorzitter

Verklaring van de Europese Raad betreffende de gemeenschappelijke strategie ten aanzien van Rusland

De Raad besluit met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen, wanneer hij op basis van de gemeenschappelijke strategie gemeenschappelijke optredens, gemeenschappelijke standpunten of andere besluiten vaststelt die binnen de werkingssfeer van titel V van het Verdrag betreffende de Europese Unie vallen.

Voor de aanneming van buiten de werkingssfeer van titel V van het Verdrag betreffende de Europese Unie vallende besluiten blijven de passende besluitvormingsprocedures van toepassing waarin door de relevante Verdragsbepalingen, inclusief het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen en titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, wordt voorzien.

[Top] [Previous] [Next]

BIJLAGE III - VERKLARING VAN DE EUROPESE RAAD OVER DE VERSTERKING VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK EUROPEES BELEID INZAKE VEILIGHEID EN DEFENSIE

1. Wij, leden van de Europese Raad, zijn vastbesloten de Europese Unie ten volle haar rol op het internationale toneel te laten spelen. Daartoe zijn wij voornemens de Europese Unie toe te rusten met de nodige middelen en capaciteiten om haar verantwoordelijkheden voor een gemeenschappelijk Europees beleid op het gebied van defensie en veiligheid op zich te nemen. De werkzaamheden die op initiatief van het Duitse voorzitterschap zijn ondernomen en de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam maken het ons vandaag mogelijk een beslissende stap vooruit te zetten.

Bij het nastreven van de doelstellingen van ons gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en de ontwikkeling van een gemeenschappelijk defensiebeleid menen wij dat de Raad besluiten moet kunnen nemen over het hele gamma van taken op het gebied van conflictpreventie en crisisbeheersing als omschreven in het Verdrag betreffende de Europese Unie, de zogeheten "Petersbergtaken". Hiertoe moet de Unie in staat zijn met steun van geloofwaardige strijdkrachten zelfstandig op te treden, en moet zij de middelen hebben om te besluiten die strijdkrachten in te zetten en bereid zijn zulks te doen als reactie op internationale crisissen, onverminderd NAVO- acties. De EU zal daardoor beter kunnen bijdragen tot internationale vrede en veiligheid overeenkomstig de beginselen van het Handvest der Verenigde Naties.

2. Wij zijn ervan overtuigd dat de Europese Unie over de passende capaciteiten en instrumenten moet beschikken om haar taken op het gebied van conflictpreventie en crisisbeheersing volledig op zich te kunnen nemen. Wij verbinden ons er dan ook toe voort te gaan met de ontwikkeling van doeltreffender Europese militaire capaciteit op basis van de bestaande nationale, binationale en multinationale capaciteit, en onze eigen capaciteit voor dat doel te versterken. Hiertoe moet een continue defensie-inspanning worden geleverd, moeten de noodzakelijke aanpassingen worden uitgevoerd en moeten inzonderheid onze capaciteit inzake inlichtingendiensten, strategisch vervoer, bevelvoering en controle worden versterkt. Dit vergt tevens inspanningen om nationale en multinationale Europese strijdkrachten aan te passen, te oefenen en samen te brengen.

Wij erkennen voorts de noodzaak van voortdurende inspanningen met het oog op de versterking van de industriële en technologische defensiebasis, die wij competitief en dynamisch wensen. Wij zijn vastbesloten de herstructurering van de Europese defensie-industrie tussen de betrokken staten te bevorderen. Daarom zullen wij met de industrie werken aan een hechtere en doeltreffender samenwerking van de defensie-industrie. Wij zullen streven naar verdere vooruitgang in de harmonisatie van de militaire behoeften en de planning en aankoop van wapen, voorzover de lidstaten dat wenselijk achten.

3. Wij zijn ingenomen met de resultaten van de NAVO-top in Washington in die zin dat de NAVO haar steun heeft betuigd aan het door de EU in gang gezette proces en heeft bevestigd dat een effectievere rol voor de Europese Unie op het gebied van conflictpreventie en crisisbeheersing zal bijdragen tot de vitaliteit van een vernieuwd bondgenootschap. Bij de uitvoering van dit door de EU op gang gezette proces zullen wij zorgen voor de ontwikkeling van daadwerkelijke onderlinge raadpleging, samenwerking en transparantie tussen de Europese Unie en de NAVO.

Wij willen een effectief, door de EU geleid crisisbeheer ontwikkelen waarbij NAVO-leden zowel als neutrale en niet-gebonden leden van de EU volledig en op gelijke voet aan de operaties van de EU kunnen deelnemen.

Wij zullen regelingen treffen waardoor niet tot de EU behorende Europese bondgenoten en partners zo volledig mogelijk aan dit initiatief kunnen deelnemen.

4. Wij gaan dan ook over tot goedkeuring en aanneming van het verslag van het Duitse voor zitterschap, waarin de consensus tussen de lidstaten wordt weergegeven.

5. Wij zijn thans vastbesloten een nieuwe stap in de opbouw van de Europese Unie te zetten. Daarom dragen wij de Raad Algemene Zaken op te zorgen voor de voorwaarden en maatregelen die nodig zijn om deze doelstellingen te verwezenlijken, waaronder het bepalen van de wijze van integratie van de functies van de WEU die voor de Unie noodzakelijk zullen zijn om zich van haar nieuwe verantwoordelijkheden in het kader van de Petersbergtaken te kwijten. Het is in dat verband onze bedoeling voor het eind van het jaar 2000 de nodige besluiten aan te nemen. In dat geval zou de WEU als organisatie haar doel hebben bereikt. De verschillende status van de lidstaten met betrekking tot de collectieve defensiewaarborgen zal niet worden aangetast. Het Bondgenootschap blijft het fundament van de collectieve defensie van zijn lidstaten.

Wij verzoeken het Finse voorzitterschap dan ook het werk in de Raad Algemene Zaken voort te zetten op basis van deze verklaring en van het verslag van het voorzitterschap aan de Europese Raad van Keulen. Wij verwachten op de Europese Raad van Helsinki een voortgangsverslag van het Finse voorzitterschap.

Verslag van het voorzitterschap over de versterking van het gemeenschappelijk Europees beleid inzake veiligheid en defensie

1. Inleiding

Het Verdrag van Amsterdam, dat op 1 mei in werking is getreden, voorziet in de versterking van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid (GBVB) met inbegrip van de ontwikkeling van een gemeenschappelijk Europees defensiebeleid (GEDB), zoals bepaald in artikel 17 van het VEU. Het Verdrag voorziet tevens in de mogelijkheid de WEU in de EU te integreren, indien de Europese Raad daartoe besluit.

De Europese Raad van Wenen was verheugd over de nieuwe impuls die aan de discussie over een gemeenschappelijk Europees beleid inzake veiligheid en defensie is gegeven. Hij was van oordeel dat het GBVB met een geloofwaardig operationeel potentieel moet worden ondersteund, wil de Europese Unie in staat zijn om haar rol op het internationale toneel ten volle te spelen. Voorts verheugde hij zich over de Frans-Britse verklaring die op 4 december 1998 in Saint Malo is afgelegd. De Europese Raad verzocht het Duitse voorzitterschap om dit debat voort te zetten en kwam overeen het vraagstuk tijdens de Europese Raad van Keulen opnieuw te bespreken. Ter voorbereiding daarvan hebben de ministers van Buitenlandse Zaken zich over deze kwestie gebogen tijdens hun informele bijeenkomst in Reinhartshausen van 13 en 14 maart en in de Raad Algemene Zaken van 17 mei.

De NAVO-top in Washington was verheugd over de nieuwe impuls die door het Verdrag van Amsterdam aan de versterking van een gemeenschappelijk Europees beleid inzake veiligheid en defensie is gegeven, en bevestigde dat een krachtiger Europese rol mede zal bijdragen tot de vitaliteit van het Bondgenootschap in de 21e eeuw. Voorts onderstreepte de NAVO-top dat de ontwikkeling van een GBVB, zoals gevraagd in het Verdrag van Amsterdam, verenigbaar is met het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid dat in het kader van het Verdrag van Washington is ingesteld. Dit proces zal tot meer complementariteit, samenwerking en synergie leiden.

Ook in de ministerraad van de WEU op 10 en 11 mei is dit vraagstuk besproken op basis van het informele overleg dat tijdens de ministerraad te Rome op gang werd gebracht. De lidstaten zullen inspanningen leveren die in overeenstemming zijn met de conclusies van de lopende WEU- doorlichting van het Europese defensiepotentieel.

2. Grondbeginselen

Doel is het GBVB te versterken met de ontwikkeling van een gemeenschappelijk Europees beleid inzake veiligheid en defensie. Dit vereist een autonome operationele capaciteit die wordt ondersteund door geloofwaardige militaire middelen en passende besluitvormingsinstanties. Besluiten om op te treden zouden binnen het kader van het GBVB worden genomen volgens passende procedures, om recht te doen aan het specifieke karakter van besluiten op dit gebied. De Raad van de Europese Unie zou aldus besluiten kunnen nemen over het gehele scala van tot zijn beschikking staande politieke, economische en militaire instrumenten wanneer hij op crisissituaties reageert. De Europese Unie is gehouden tot handhaving van de vrede en versterking van de inter nationale veiligheid overeenkomstig de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties, alsmede de beginselen van de Slotakte van Helsinki en de doelstellingen van het Handvest van Parijs, zoals bepaald is in artikel 11 van het VEU.

Bij het Verdrag van Amsterdam worden de Petersbergtaken ("humanitaire en reddingsopdrachten, vredeshandhavingsopdrachten en opdrachten van strijdkrachten op het gebied van crisisbeheersing, met inbegrip van het tot stand brengen van vrede") in het Verdrag opgenomen.

Wij zouden ons er derhalve vooral voor moeten inzetten dat de Europese Unie over de nodige middelen (met inbegrip van militaire middelen) en passende structuren voor een efficiënte besluit vorming van de EU inzake crisisbeheersing in het kader van de Petersbergtaken, beschikt. Dit is het gebied waarop een bijzonder dringende behoefte bestaat aan Europese operationele capaciteit. De ontwikkeling van een militaire crisisbeheersingscapaciteit van de EU zal worden aangemerkt als een activiteit in het kader van het GBVB (titel V van het VEU) en als een onderdeel van de geleidelijke bepaling van een gemeenschappelijk defensiebeleid in overeenstemming met artikel 17 van het VEU.

Het Atlantisch Bondgenootschap blijft het fundament van de collectieve defensie van zijn leden. De verbintenissen krachtens artikel 5 van het Verdrag van Washington en artikel V van het Verdrag van Brussel zullen in elk geval voor alle lidstaten die partij zijn bij die Verdragen worden behouden. Het beleid van de Unie laat het specifieke karakter van het veiligheids- en defensiebeleid van bepaalde lidstaten onverlet.

3. Besluitvorming

Wat de EU-besluitvorming op het gebied van veiligheids- en defensiebeleid betreft, moeten de nodige regelingen worden getroffen met het oog op de politieke controle en de strategische leiding van de door de EU geleide Petersbergoperaties, zodat de EU daadwerkelijk tot dergelijke operaties kan besluiten en ze kan uitvoeren.

Voorts zal de EU behoefte hebben aan potentieel voor de analyse van situaties, bronnen van infor matie en middelen voor de desbetreffende strategische planning.

Hiervoor kan met name het volgende vereist zijn:

  • regelmatige (of ad hoc) vergaderingen van de Raad Algemene Zaken, indien nodig met inbe grip van de ministers van Defensie;
  • een permanent orgaan in Brussel (Comité voor politieke en veiligheidsvraagstukken) dat bestaat uit permanente vertegenwoordigers met politiek/militaire expertise;
  • een militair comité van de EU dat bestaat uit militaire vertegenwoordigers en dat aanbe velingen richt tot het Comité voor politieke en veiligheidsvraagstukken;
  • een militaire staf van de EU, met inbegrip van een Situatiecentrum;
  • andere hulpmiddelen, zoals een Satellietcentrum en een Instituut voor Veiligheidsstudies.

Mogelijk moeten er verdere institutionele vraagstukken worden bestudeerd.

Besluiten betreffende crisisbeheersingstaken, in het bijzonder besluiten met militaire defensiegevolgen zullen in overeenstemming met artikel 23 van het Verdrag betreffende de Europese Unie met eenparigheid van stemmen worden genomen. De lidstaten behouden in alle omstandigheden het recht te besluiten of en wanneer hun nationale strijdkrachten worden ingezet.

4. Uitvoering

Wat de militaire middelen betreft, dienen de lidstaten verdere militaire eenheden (waaronder een hoofdkwartier) te ontwikkelen, die ook geschikt zijn voor operaties in het kader van crisisbeheersing, en dat zonder onnodige doublures. Tot de belangrijkste kenmerken behoren: inzetbaarheid, duurzaamheid, interoperabiliteit, flexibiliteit en mobiliteit.

Voor de doeltreffende uitvoering van door de EU geleide operaties moet de Europese Unie naar gelang van de vereisten per geval beslissen of zij overgaat tot de uitvoering van:

  • een door de EU geleide operatie met gebruikmaking van NAVO-hulpbronnen en -middelen, of
  • een door de EU geleide operatie zonder gebruikmaking van NAVO-hulpbronnen en -middelen.

Voor door de EU geleide operaties zonder gebruikmaking van NAVO-hulpbronnen en -middelen zou de EU nationale of multinationale Europese middelen die door de lidstaten van tevoren zijn aangewezen, kunnen aanwenden. Daartoe zal gebruik moeten worden gemaakt van hetzij nationale commandostructuren met een multinationale vertegenwoordiging in het hoofdkwartier, hetzij bestaande commandostructuren in multinationale strijdkrachten. Verdere regelingen tot vergroting van de capaciteit van Europese multinationale en nationale strijdkrachten om op crisissituaties te reageren, zullen noodzakelijk zijn.

Bij door de EU geleide operaties met gebruikmaking van NAVO-hulpbronnen en -middelen, met inbegrip van Europese commandoregelingen, dient de nadruk vooral te liggen op de volgende aspecten:

  • de regelingen moeten worden uitgevoerd op basis van de besluiten van Berlijn van 1996 en de besluiten van de NAVO-top van Washington van april 1999;
  • de verdere regelingen, zoals bepaald tijdens de NAVO-top van Washington, dienen met name te omvatten:
    • gewaarborgde toegang tot NAVO-planningmiddelen die kunnen bijdragen tot de mili taire planning van door de EU geleide operaties;
    • veronderstelling dat de EU kan beschikken over van tevoren als zodanig aangewezen NAVO-middelen en gemeenschappelijke hulpbronnen voor gebruik in door de EU geleide operaties.

5. Wijze van deelneming en samenwerking

Voor de geslaagde totstandbrenging van een Europees beleid inzake veiligheid en defensie is met name het volgende vereist:

  • de mogelijkheid voor alle EU-lidstaten, inclusief de niet-leden van de NAVO, om vol waardig en op voet van gelijkheid deel te nemen aan operaties van de EU;
  • bevredigende regelingen voor Europese NAVO-leden die geen lidstaten van de EU zijn om hen zoveel mogelijk te betrekken bij door de EU geleide operaties, op basis van de regelingen voor raadpleging binnen de WEU;
  • regelingen om ervoor te zorgen dat alle deelnemers aan een door de EU geleide operatie gelijke rechten hebben wat het voeren van die operatie betreft, onverminderd de autonomie van de EU qua besluitvorming, met name het recht van de Raad om principe- en beleidskwesties te bespreken en daarover een besluit te nemen;
  • de noodzaak om doeltreffende wederzijdse raadpleging, samenwerking en transparantie tussen NAVO en EU te ontwikkelen;
  • de bestudering van de manieren waarop de geassocieerde partners van de WEU de mogelijk heid kan worden geboden om daarbij betrokken te worden.

[Top] [Previous] [Next]

BIJLAGE IV - BESLUIT VAN DE EUROPESE RAAD OVER DE OPSTELLING VAN EEN HANDVEST VOOR DE GRONDRECHTEN VAN DE EUROPESE UNIE

Het waarborgen van de grondrechten is een van de beginselen waarop de Europese Unie is gebaseerd, en een absolute voorwaarde voor haar legitimiteit. De verplichting voor de Unie om de fundamentele rechten te eerbiedigen, is een beginsel dat het Europees Hof van Justitie in zijn jurisprudentie bevestigd en nader uitgewerkt heeft. In de huidige ontwikkelingsfase van de Unie is het nodig een handvest van die rechten op te stellen, zodat de uitzonderlijke betekenis van de grondrechten en hun belang voor de burgers van de Unie zichtbaar gestalte krijgen. Het handvest moet de Unie tot leidraad dienen bij de uitvoering van haar taken en het de burgers gemakkelijker maken hun grondrechten voor de rechter af te dwingen.

Naar de mening van de Europese Raad moet dit handvest in het bijzonder de vrijheids- en gelijk heidsrechten alsmede het grondrecht van de eerlijke rechtsgang omvatten, zoals die worden gewaarborgd door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en zoals zij in de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten tot algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht zijn gesanctioneerd. Voorts moet dit handvest de grondrechten bevatten waar alleen de burgers van de Unie zich op kunnen beroepen. Bij de uitwerking van het handvest moet voorts rekening worden gehouden met de economische en sociale rechten, zoals neergelegd in het Europese sociale handvest en in het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werknemers (artikel 136 VEG), voorzover die niet alleen de basis vormen van doelstellingen voor het handelen van de Unie.

De Europese Raad is van mening dat het ontwerp van een dergelijk handvest voor de grondrechten van de Europese Unie en eventueel van de nodige aanvullende bepalingen voor het afdwingen van grondrechten moet worden opgesteld door een vergadering bestaande uit leden van het Europees Parlement en de wetgevende organen van de lidstaten, gevolmachtigden van de regeringen en ver tegenwoordigers van de Europese Commissie. Vertegenwoordigers van het Europees Hof van Justitie, het Comité van de Regio's en het Economisch en Sociaal Comité dienen als adviseur deel te nemen. Vertegenwoordigers van maatschappelijke groepen en deskundigen dienen te worden gehoord. Het secretariaat wordt gevoerd door het secretariaat-generaal van de Raad.

Dit forum moet tijdig vóór de Europese Raad in december in 2000 een ontwerp voorleggen. De Europese Raad zal het Europees Parlement en de Commissie voorstellen, samen met de Raad een op dit ontwerp gebaseerd handvest van de grondrechten van de Europese Unie plechtig af te kondigen. Daarna moet worden nagegaan of en in voorkomend geval hoe het handvest in de verdragen kan worden opgenomen. De Europese Raad draagt de Raad Algemene Zaken op, vóór de Europese Raad in Tampere de nodige stappen te ondernemen.

[Top] [Previous] [Next]

BIJLAGE V - VERKLARING VAN DE EUROPESE RAAD OVER KOSOVO

President Ahtisaari, die een mandaat had gekregen van de Europese Unie, heeft de staatshoofden en regeringsleiders die te Keulen bijeen zijn verslag uitgebracht over de missie die hij in Belgrado met de heer Tsjernomyrdin, speciaal gezant van de President van de Russische Federatie, heeft volbracht.

De staatshoofden en regeringsleiders hebben de twee gezanten hun hoge waardering betuigd voor het welslagen van hun demarche. Zij hebben er akte van genomen dat de Joegoslavische autoriteiten het vredesplan waarin de eisen van de internationale gemeenschap opgenomen en verduidelijkt zijn, onvoorwaardelijk hebben aanvaard.

De staatshoofden en regeringsleiders erkennen dat thans de voorwaarden vervuld zijn om tot een definitieve politieke oplossing te komen, waarvan de eerste fase bestaat in het begin van de contro leerbare terugtrekking van alle Servische strijdkrachten uit Kosovo en de stopzetting van de lucht aanvallen. Zij wensen dat dit proces onverwijld van start gaat.

Daarom onderstrepen zij dat dringend een resolutie van de VN-veiligheidsraad moet worden aange nomen die voorziet in de vorming van een internationale veiligheidsmacht en de instelling van het voorlopig internationaal civiel bestuur.

Zij hebben besloten dat onverwijld een ontwerp-resolutie zal worden opgesteld zodat die onmiddellijk kan worden toegezonden aan de landen die lid zijn van de Veiligheidsraad.

[Top] [Previous]

BIJLAGE VI - AAN DE EUROPESE RAAD IN KEULEN VOORGELEGDE DOCUMENTEN

  • Verslag over het Europees werkgelegenheidspact
    (8705/99)
  • Bijdrage aan het verslag van het voorzitterschap over het Europees werkgelegenheidspact
    - Ontwerp-memorandum van het voorzitterschap «Jongeren en Europa: onze toekomst«
    (8288/99 + COR 1(d))
  • Voorstel voor een resolutie van de Raad betreffende gelijke kansen op werk voor mensen met een handicap
    8296/99)
  • Mededeling van de Commissie over het communautair beleid ter ondersteuning van de werk gelegenheid
    (7827/99)
  • Europees Werkgelegenheidspact
    - Bijdragen van de lidstaten
    (8906/99)
  • Verslag van de Commissie "Europa als economische entiteit" - verslag 1999
    (8746/99)
  • Verslag van de Commissie over de vooruitgang die is geboekt in de uitvoering van het proces van Luxemburg: gemeenschappelijke indicatoren en levenslang leren
    (8745/1/99 REV 1)
  • Ontwerp-verslag van de Raad (ECOFIN) voor de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeenschap
    (8586/99)
  • Mededeling van de Commissie: Uitvoering van het kader voor financiële markten: actieplan
    (8329/99)
  • Conclusies van de Raad inzake het verslag van de Commissie inzake de uitvoering van het actieplan voor financiële diensten
    (8616/99)
  • Voortgangsverslag van de Raad (ECOFIN) aan de Europese Raad: versterkte samenwerking inzake het belastingbeleid
    (8484/1/99 REV 1)
  • Rapport aan de Europese Raad over verbeteringen in de werking van het internationale financiële stelsel
    (8460/1/99 REV 1)
  • Verslag van de Commissie over investeringen in infrastructuur in de Europese Unie
    (8453/99)
  • Voortgangsverslag van de Commissie over de integratie van het milieubeschermingsbeleid in de andere communautaire beleidsterreinen
    (8850/99)
  • Mededeling van de Commissie over de uitvoering van het Kyoto-Protocol
    (8830/99)
  • Nota van het voorzitterschap over de mensenrechten
    (8727/99)
  • Verslag van het voorzitterschap over het Europees beleid inzake veiligheid en defensie
    (8239/1/99)
  • Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over het stabilisatie- en associatieproces voor de landen van Zuidoost-Europa
    (8858/99)
  • Mededeling van de Commissie over de bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en anti semitisme in de aspirant-lidstaten
    (8831/99)
  • Verslag van de Commissie: Het milleniumprobleem: Stand van de voorbereiding van de belangrijkste infrastructuren van de EU met het oog op het millenniumprobleem
    (8996/99)

© Europees Parlement: 1999