EUROPESE RAAD VAN MADRID
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
VAN DECEMBER 1995 TOT HET BESLUIT INZAKE DE DEELNEMENDE LID-STATEN |
||
|
TIJDSCHEMA |
MAATREGELEN |
VERANTWOOR- DELIJKHEID |
|
December 1995 |
Aanneming van het invoeringsscenario, met aankondiging van de uiterste datum voor de voltooiing van de omschakeling (1 juli 2002) en de naam van de nieuwe munt | Europese Raad |
|
31 december 1996 | Specificeren van het regelgevende, organisatorische en logistieke kader waarin ECB/ESCB hun taken in de derde fase moeten vervullen | EMI |
|
Voorbereiding van de wetgeving met betrekking tot ECB/ESCB en invoering van de gemeenschappelijke munt | Commissie, EMI, Raad | |
| Vóór het besluit inzake de deelnemende Lid- Staten |
Overeenstemming van de nationale wetgeving (1) | Lid-Staten |
VANAF HET BESLUIT INZAKE DE DEELNEMENDE LID-STATEN TOT 1 JANUARI 1999 |
||
|
TIJDSCHEMA |
MAATREGELEN |
VERANTWOOR- DELIJKHEID |
| Zo vroeg mogelijk in 1998 | Besluit inzake de deelnemende Lid-Staten | Raad (2) |
| Ten spoedigste na het besluit inzake de deelnemende Lid- Staten | i) Benoeming van de Directie van de ECB | Lid-Staten (3) |
| ii) Vaststelling van de datum voor de invoering van Euro-bankbiljetten en -munten | ECB ; Raad (4) | |
| iii) Begin aanmaak van Euro-bankbiljetten | ESCB | |
| iv) Begin slaan van Euro-munten | Raad en Lid-Staten (4) | |
| Tot 1 januari 1999 | Slotvoorbereiding ECB/ESCB | Raad |
| i) Aanneming van afgeleide wetgeving, waar onder : verdeelsleutel voor inschrijving op kapitaal ; verzamelen van statistische gegevens ; minimumreserves ; raadpleging van de ECB ; boeten en sancties voor bedrijven ; | ECB/ESCB | |
| ii) ECB/ESCB operationeel maken (instelling ECB ; aanneming regelgevend kader ; testen van kader voor monetair beleid, enz.) | ||
|
TIJDSCHEMA |
MAATREGELEN |
VERANTWOOR- DELIJKHEID |
| 1 januari 1999 | Onherroepelijke vaststelling van de omrekeningskoersen en inwerkingtreding van wetgeving met betrekking tot de invoering van de Euro (rechtsstatus, continuïteit van contracten, afronden, enz.) | Raad (5) |
| Vanaf 1 januari 1999 | i) Vaststelling en uitvoering van het gemeen schappelijk monetair beleid in Euro | ESCB |
| ii) Uitvoeren van valutamarktoperaties in Euro | ESCB | |
| iii)Werking van het TARGET-betalingssysteem | ESCB | |
| iv) Uitgifte van nieuwe overheidsschuldbewijzen in Euro | Lid-Staten | |
| 1 januari 1999 tot uiterlijk 1 januari 2002 | i) Uitwisseling van bankbiljetten in valuta's met onherroepelijk vastgestelde omreke ningskoersen tegen pari-waarden | ESCB |
| ii) Toezicht op omschakelingsontwikkelingen in het bankwezen, en in de financiële sector | ESCB en overheid van de Lid-Staten en de Gemeenschap | |
| iii) Begeleiden van de gehele economie bij een ordelijke omschakeling | ESCB en overheid van de Lid-Staten en de Gemeenschap | |
1 JANUARI 2002 TOT UITERLIJK 1 JULI 2002
|
||
|
TIJDSCHEMA |
MAATREGELEN |
VERANTWOOR- DELIJKHEID |
| Uiterlijk 1 januari 2002 | i) Begin circulatie van Euro-bankbiljetten en uit circulatie nemen van nationale bank biljetten | ESCB |
| ii) Begin circulatie van Euro-munten en uit circulatie nemen van nationale munten | Lid-Staten (6) | |
| Uiterlijk 1 juli 2002 | i) Complete omschakeling bij overheid | Raad ; Lid-Staten (6) ; ESCB |
| ii) Intrekking van nationale bankbiljetten en munten als wettig betaalmiddel | ||
Tenuitvoerlegging van de strategie van de Europese Unie inzake werkgelegenheid
De Europese Raad heeft in Essen en in Cannes bevestigd dat de bestrijding van de werkloosheid en de gelijkheid van kansen de belangrijkste opgaven van de Europese Unie en haar Lid-Staten blijven.
De Raad en de Commissie willen met dit verslag de opdracht vervullen die zij van de Europese Raad hebben gekregen en verslag uitbrengen over de maatregelen van de Lid- Staten ter uitvoering van de richtsnoeren van Essen en de daarbij geboekte vooruitgang. Recente ontwikkelingen op het gebied van beleid en coördinatie hebben de betekenis aangetoond van de op de Europese Raden van Essen (1994) en Cannes (1995) bereikte akkoorden, die hebben geleid tot een grote krachtsinspanning in de Lid-Staten, zowel wat het macro-economische als het structurele beleid betreft.
De werkloosheid in de EU is van een recordhoogte van 11,4 % midden 1994 nu gedaald tot 10,5 % of ongeveer 18 miljoen personen. Deze onaanvaardbaar hoge werkloosheid treft bijna alle Lid-Staten. Zij is voornamelijk het gevolg van een gebrek aan duurzame economische groei gedurende verscheidene jaren, de geringe flexibiliteit van de markten voor produkten en diensten ten gevolge van overregulering en gebrek aan mededinging, alsmede de discrepantie tussen de kwalificaties van de arbeidskrachten en de ten gevolge van technologische en produktiviteitsontwikkelingen gewijzigde behoeften van de arbeidsmarkt, waardoor een kloof is ontstaan tussen de totale arbeidskosten en de produktiviteit.
Op de Europese Raad van Essen in 1994 is overeengekomen dat een gezamenlijke inspanning zal worden gedaan om een proces van structurele hervorming op gang te brengen en te intensiveren teneinde de werking van de arbeidsmarkten te verbeteren. Op die manier zou de capaciteit van de economie om nieuwe banen en nieuwe mogelijkheden te creëren moeten worden verbeterd. Structuurbeleid speelt zelf een rol in het creëren van groei en werkgelegenheid door een hoger niveau van werkgelegenheid zonder ongewenste inflatoire druk mogelijk te maken. Dergelijke structurele beleidsmaatregelen zullen echter alleen ten volle effect sorteren wanneer ze ondersteund worden door een op stabiliteit gericht macro-economisch beleid dat investeringen en nieuwe werkgelegenheid stimuleert. Voldoende economische groei is noodzakelijk om de werkloosheid terug te dringen.
Er zijn duidelijke tekenen dat een groot deel van de werkloosheid een structureel karakter krijgt, met langere periodes van werkloosheid en bijzonder zware gevolgen voor bepaalde categorieën : laag opgeleiden, jongeren en vrouwen. De Raad en de Commissie zijn derhalve van oordeel dat moet worden overwogen om de inspanningen in het kader van de werk gelegenheidsstrategie van Essen nog sterker te concentreren op :
Sedert een paar jaar is het macro-economisch herstel op gang gekomen. De voornaamste factoren die de economische bedrijvigheid beïnvloeden vertonen in het algemeen een positieve ontwikkeling en bieden mogelijkheden voor het voeren van een werkgelegenheidsbeleid :
De huidige tijdelijke verslapping van de bedrijvigheid maakt duidelijk dat de strategie van een op stabiliteit gericht macro-economisch beleid moet worden volgehouden. Momenteel zijn de economische basisvoorwaarden voor continue en sterkere groei aanwezig. Daarvan moet ten volle profijt worden getrokken om de structurele hervormingen door te voeren die nodig zijn om de resultaten van de EU op het gebied van de werkgelegenheid te verbeteren.
Op het niveau van de Lid-Staten zijn er recentelijk grote inspanningen gedaan die hebben geleid tot de aanneming van nationale meerjarenprogramma's waarin de voornaamste bestaande en geplande maatregelen om de werkgelegenheidsstrategie van Essen ten uitvoer te leggen, op een samenhangende wijze worden gepresenteerd.
De meerjarenprogramma's zijn in de Lid-Staten uitvoerig besproken. De voorbereiding ervan heeft de dialoog bevorderd tussen de bestuurlijke instanties die belast zijn met werkgelegenheid of sociale zaken en met het economisch en begrotingsbeleid. In sommige gevallen waren de sociale partners hierbij betrokken. Op zichzelf is dit breed overleg reeds een belangrijk resultaat van de Essen-strategie.
Er is een groot aantal maatregelen genomen om de vijf in Essen vastgestelde prioriteiten voor het arbeidsmarktbeleid te verwezenlijken. De Commissie en de Raad hebben daarover gedetailleerde verslagen opgesteld. Vooral de inspanningen op de volgende gebieden zijn belangrijk :
De sociale partners hebben opnieuw bevestigd dat zij achter de globale richtsnoeren voor het economisch beleid en de prioriteiten op het gebied van structureel arbeidsmarktbeleid staan. Zij hebben een belangrijke rol gespeeld bij de verwezenlijking van recente maatregelen op dit gebied, vooral door middel van overeenkomsten betreffende opleiding, arbeidsorganisatie en arbeidstijd, loonmatiging en de inpassing van specifieke probleemgroepen op de arbeidsmarkt. Zij hebben zich ertoe verbonden hun inspanningen op dit vlak te intensiveren.
De toegevoegde waarde van de Europese Unie bij de tenuitvoerlegging van de strategie van Essen blijkt uit de intensivering van de uitwisseling van informatie en ervaringen tussen de Lid-Staten in het kader van de ECOFIN-Raad en de Raad Sociale Zaken, in samenwerking met de Commissie. Er is vooruitgang geboekt op het gebied van een sterkere coördinatie van het macro-economisch en structuurbeleid.
Tenslotte leveren ook de programma's voor het gebruik van de middelen van de structuur fondsen in de periode 1994-1999, die in partnerschap tussen de Lid-Staten en de Europese Commissie zijn tot stand gekomen, een nuttige bijdrage aan de verwezenlijking van de prioriteiten van Essen.
Bepaalde specifieke aspecten van het werkgelegenheidsbeleid zijn grondiger doorgelicht
De Raad en de Commissie hebben op verzoek van de Europese Raad bepaalde aspecten van het werkgelegenheidsbeleid grondig doorgelicht.
De weerslag van de belastingstelsels en de steunregelingen op de bereidheid om banen te creëren en werk te aanvaarden en het verband tussen economische groei en milieu zijn door de ECOFIN-Raad en de Commissie bestudeerd.
Op de Top van Cannes wees de Europese Raad erop dat de Europese Unie, als economisch geheel, extra speelruimte en een specifieke toegevoegde waarde biedt om duurzame werkgelegenheid te scheppen. De Commissie maakte een eerste analyse van de wijze waarop macro-economische en structurele beleidskeuzen dankzij een betere coördinatie elkaar gunstig kunnen beïnvloeden. Zij zal haar eindrapport in 1996 aan de Europese Raad voorleggen.
De Europese Raad onderstreepte ook de bijdrage van het midden- en kleinbedrijf tot de werkgelegenheid en verzocht het beleid op dit gebied en de middelen om het doeltreffender te maken, te bestuderen. De Commissie heeft hierover een verslag opgesteld.
De betrokkenheid en de bijdrage van de sociale partners zijn voor dit proces op alle niveaus van wezenlijk belang en wenselijk in elke fase van de verwezenlijking van de strategie van Essen.
4. De geïntegreerde aanpak van het werkgelegenheidsbeleid, die met name gebaseerd is op de koppeling tussen het macro-economische en structurele werkgelegenheidsbeleid moet worden voortgezet en versterkt zodat de synergie van deze beide beleidsvormen zo groot mogelijk is.
5. De huidige hervormingen moeten verder worden doorgezet wil het huidige economische herstel een wezenlijke verbetering van de werkgelegenheidssituatie in de Europese Unie opleveren. Het gunstige klimaat dat door de economische expansie is gecreëerd biedt een unieke kans om nieuwe vooruitgang te boeken en zowel de werkgelegenheid te vergroten als de structurele werkloosheid aanzienlijk terug te dringen. Vooral op de volgende gebieden moeten maatregelen worden genomen en geïntensiveerd :
-De globale richtsnoeren voor het economisch beleid moeten op samenhangende en vastberaden wijze ten uitvoer worden gelegd. Met name bij loonstijgingen moet naar prijsstabiliteit en rentabiliteit van investeringen worden gekeken, en begrotingstekorten moeten verder worden teruggedrongen tot ze op middellange termijn duidelijk onder de referentiewaarde van Maastricht (drie procent van het BBP) zakken. Met een dergelijk beleid worden de voorwaarden gecreëerd voor verdere dalingen van de reële rentevoeten en voor een stijging van werkgelegenheid scheppende investeringen.
De tenuitvoerlegging van de vijf prioriteiten van Essen dient te worden voortgezet en geïntensiveerd door middel van meerjarenprogramma's waarin de nadruk wordt gelegd op de volgende punten :
Er moet een evaluatie komen van de gevolgen van gerichte verlagingen van de sociale- zekerheidsbijdragen op de werkgelegenheid. Het selecteren van sectoren moet worden aangegrepen om vooral de aanwerving van moeilijk plaatsbare arbeidskrachten aan te moedigen, om het scheppen van banen te bevorderen, met name op de nieuwe sociale en plaatselijke gebieden, en om bijkomende aanwervingen door de bedrijven te stimuleren.
- De overgang van een passief naar een actief arbeidsmarktbeleid moet worden aangemoedigd en geïntensiveerd om met name de kansen op de arbeidsmarkt van zeer kansarme groepen te vergroten alsook de stimulans voor werkgevers om hen aan te werven. Daartoe moeten werkgelegenheidsbureaus ertoe worden aangezet om hun taak als arbeidsbemiddelaar beter te vervullen, en enige concurrentie kan daarbij van pas komen. Het verstrekken van informatie aan werkzoekenden en werkgevers moet worden geïntensiveerd. Er moet worden voorzien in technische en financiële bijstand bij het actief zoeken naar een baan.
Voorts moeten de stelsels voor werkloosheidsuitkeringen verder worden verbeterd zodat elke aanzet om niet te gaan werken wordt weggewerkt zonder afbreuk te doen aan het hoge niveau van sociale bescherming. De beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt moet strikter worden gecontroleerd. Bijstandsregelingen die raakvlakken vertonen met stelsels van werkloosheidsuitkeringen moeten worden herzien om "verdoken" transfers van werklozen van het ene stelsel naar het andere te voorkomen.
-Er moeten meer inspanningen worden gedaan ten gunste van groepen die uitzonderlijk hard door werkloosheid worden getroffen :
. jongeren : de Lid-Staten en de sociale partners moeten de weg banen voor hun integratie op de arbeidsmarkt. Alle jongeren moeten het onderwijs, de opleiding en de beroepservaring krijgen die nodig is om werk te kunnen vinden ;
. langdurig werklozen : de Lid-Staten en de sociale partners moeten een actiever beleid voeren om langdurige werkloosheid te voorkomen. Alle werklozen moeten kansen tot herscholing of herintegratie krijgen voor zij als langdurig werklozen worden beschouwd.
Oudere werknemers moeten de kans krijgen om hun beroepservaring en werkkracht ten volle te benutten. Zij moeten in aanmerking komen voor opleiding en daartoe worden aangemoedigd ;
. vrouwen : bevordering van gelijke kansen op alle domeinen van het overheidsbeleid met gevolgen voor de werkgelegenheid, een actief beleid van desegregatie op de arbeidsmarkt, waarbij een nieuwe visie op deeltijdse arbeid als overgangsmaatregel wordt aangehangen, en verzoening van gezins- en arbeidsleven voor mannen en vrouwen.
6. De Structuurfondsen moeten systematischer worden aangewend als mechanisme ter ondersteuning van de strategie van Essen.
7. De uitwisselingen en samenwerking die op communautair niveau tot stand zijn gekomen in de follow-up van de conclusies van Essen getuigen van de toegevoegde waarde van een gemeenschappelijke strategie en van een dialoog over werkgelegenheid.
Om deze werkwijze aan te moedigen, moet een stabiele structuur worden opgezet om de Raad (Sociale Zaken) in partnerschap met het Comité voor economische politiek bij te staan in werkgelegenheidskwesties.
De analyse van de met werkgelegenheid gerelateerde beleidsgebieden is een essentieel hulpmiddel in dit proces. Aanbevolen wordt om vanaf 1996 op basis van geharmoniseerde statistieken en verdere kwalitatieve criteria een reeks gemeenschappelijke indicatoren ter ondersteuning van deze analyse te ontwikkelen.
Dit proces moet de komende jaren vooral door de nationale meerjarenprogramma's verder worden ontwikkeld.
De Europese Raad van eind 1996 moet een gelegenheid worden om, op basis van een gezamenlijk verslag van de Raad (Ecofin en Sociale Zaken) en de Commissie, de vooruitgang te beoordelen die op het gebied van de bovenstaande beleidsaanbevelingen is geboekt en de samenwerking op dit gebied te verstevigen. In deze context moet daarbij speciale aandacht gaan naar de jongeren, de langdurig werklozen en de gelijkheid van kansen.
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
verwijzend naar de informele bijeenkomst van de Ministers van Justitie en van Binnenlandse Zaken van de Lid-Staten van 14 oktober 1995 te La Gomera,
CONSTATEERT dat het terrorisme
IS VAN MENING dat de bestrijding van het terrorisme, één van de zwaarste vormen van criminaliteit, onder de aangelegenheden van gemeenschappelijk belang in het Verdrag betreffende de Europese Unie als prioritair is aangemerkt,
VERKLAART dat een efficiënte preventie en bestrijding van daden van terrorisme een ingrijpende coördinatie tussen de Lid-Staten vereist en dat met het oog hierop de politiële en justitiële samenwerking moet worden verbeterd door :
De Adviescommissie heeft van de Europese Raad een mandaat gekregen om haar werkzaamheden voort te zetten, om in nauwe samenwerking met de Raad van Europa de haalbaarheid van een Europees Waarnemingscentrum voor uitingen van racisme en vreemdelingenhaat te bestuderen.
Tijdens de tweede helft van 1995 heeft de Adviescommissie in vier vergaderingen onder het Voorzitterschap van de heer KAHN zowel de technisch-wetenschappelijke als de juridisch-institutionele aspecten van het toekomstige Waarnemingscentrum besproken.
De Adviescommissie heeft een tussentijds verslag over haar bevindingen opgesteld ten behoeve van de Europese Raad van Madrid (doc. 12008/95 RAXEN 58). In dat verslag worden de taken van een waarnemingscentrum omschreven, evenals de oplossingen die worden overwogen met betrekking tot de eventuele rechtsgrondslag. De Adviescommissie wil haar studie voor de Europese Raad van juni 1996 beëindigd hebben.
a) Justitiële samenwerking
Op voorstel van het Voorzitterschap heeft de Raad een op artikel K.3 van het VEU gebaseerd ontwerp van een gemeenschappelijk optreden ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat besproken. Met dit ontwerp wordt beoogd om de internationale justitiële samenwerking bij de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat te vergemakkelijken door hetzij te voorzien in een strafbaarstelling van bepaalde racistische of xenofobe gedragingen, hetzij, bij gebrek daaraan en in afwachting van de eventuele aanneming van de nodige bepalingen, af te zien van het beginsel van de dubbele strafbaarstelling. Het vraagstuk van de vorm van het rechtsinstrument en van het eventuele dwingende karakter ervan, alsmede de overige nog niet opgeloste vraagstukken, worden voorgelegd aan de Europese Raad van Madrid (doc. 12089/95 JUSTPEN 163 ).
b) Politiële samenwerking
Op basis van de conclusies van het seminar van Toledo over de opleiding van politiemensen op het gebied van racisme en vreemdelingenhaat (6- 8 november 1995), heeft de Raad (JBZ) aan de bevoegde instanties opgedragen om een op Titel VI van het VEU gebaseerd besluit uit te werken ter verbetering van de opleiding van de docenten van politiescholen en van de basisopleiding van de politiediensten, alsmede tot invoering van een schema voor permanente bijscholing om racistische en xenofobe verschijnselen beter te begrijpen en te analyseren, zodat goed kan worden ingespeeld op concrete situaties (doc. 11727/95 ENFOPOL 148).
Begin december zal in Amsterdam een Europese Conferentie over de multiculturele samenleving worden georganiseerd.
Op voorstel van het Voorzitterschap hebben de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, op 5 oktober 1995 de resolutie aangenomen over sociale en arbeidsaspecten van de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat (doc. 9935/95 SOC 301 RAXEN 42).
In die resolutie wordt de Lid-Staten gevraagd om maatregelen te nemen voor :
Op voorstel van het Voorzitterschap hebben de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, op 23 oktober 1995 de resolutie aangenomen over het antwoord dat het onderwijs moet geven op het probleem van racisme en vreemdelingenhaat (doc. 10621/95 EDUC 76 RAXEN 49). In die resolutie wordt nadrukkelijk gewezen op de belangrijke rol die het onderwijs moet spelen op het gebied van de preventie en de bestrijding van vooroordelen en racistische en xenofobe houdingen.
De Lid-Staten wordt verzocht om onder andere de invoering te bevorderen van nieuwe onderwijsmethodes en -programma's die bijdragen tot de ontwikkeling van ideeën zoals vrede, democratie, eerbied voor en gelijkheid van alle culturen, tolerantie en samenwerking.
De Commissie wordt verzocht om in samenwerking met de Lid-Staten :
A. Aan de hand van de door de Lid-Staten overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Essen opgestelde verslagen en gevolg gevend aan het verzoek van de Europese Raad van Cannes en aan dat van de Raad ECOFIN van 11 juli 1994, heeft de Commissie de balans opgemaakt van de stand van toepassing van artikel 209 A EG en een vergelijkende analyse verricht van de nationale maatregelen ter bestrijding van verspilling en verduistering van communautaire middelen.
De Raad bedankt de Commissie voor de belangrijke vergelijkende analyse- en synthese-arbeid die zij in dit verband verricht heeft en benadrukt dat het een voortgangsverslag betreft, dat als uitgangspunt moet dienen voor de verdere werkzaamheden.
Hoewel de meeste verslagen van de Lid-Staten bevestigen dat het beginsel van gelijkstelling is gerespecteerd, geeft deze vergelijkende analyse denksporen aan voor de toekomstige werkzaamheden op een aantal gebieden waarop nog vorderingen nodig lijken.
B. De Raad is van oordeel dat, om deze vorderingen mogelijk te maken en in de lijn van de conclusies van de Raad ECOFIN van 19 juni 1995, de reflectie in 1996 moet worden voortgezet volgens de hierna aangegeven richtsnoeren, met inachtneming van de respectieve bevoegdheden van de Gemeenschap en de Lid-Staten alsmede hun constitutionele structuren :
1. op het niveau van de Lid-Staten
2. op communautair niveau
3. in partnerschap
1. Volgens artikel 109 J, lid 1, bevatten de verslagen van de Commissie en het EMI een onderzoek naar de verenigbaarheid van de nationale wetgeving van elke Lid-Staat, met inbegrip van de statuten van zijn nationale centrale bank, met artikel 107 en artikel 108 van het Verdrag en de statuten van het ESCB (in artikel 108 wordt bepaald dat de nationale wetgeving uiterlijk op de datum van oprichting van het ESCB verenigbaar moet zijn met het Verdrag en met de statuten van het ESCB).
2. In de samenstelling van Staatshoofden en Regeringsleiders (artikel 109 J, lid 4).
3. Regeringen van de deelnemende Lid-Staten op het niveau van Staatshoofden en Rege ringsleiders, in onderlinge overeenstemming (artikel 109 L, lid 1).
4. Deelnemende Lid-Staten (artikel 105 A, lid 2, en artikel 109 K, lid 4).
5. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen van de deelnemende Lid-Staten.
6. Deelnemende Lid-Staten.