EUROPESE RAAD
WENEN
11 EN 12 DECEMBER 1998

CONCLUSIES VAN HET VOORZITTERSCHAP: BIJLAGEN

[Top] [Next]

BIJLAGE I

Resolutie van de Europese Raad

Op de drempel van de 21e eeuw, nauwelijks twee generaties na het einde van een verwoestende oorlog, kunnen de volkeren van ons continent terugzien op een geslaagd Europees eenwordingsproces zonder weerga.

Het historische moment dat wij thans met de invoering van de Europese eenheidsmunt beleven, doet ons beseffen dat de loop van de geschiedenis vaak door de inzet van individuele personen op beslissende wijze bepaald kan worden.

In bijzondere mate geldt dit voor Dr. Helmut Kohl en het werk dat hij in de afgelopen 16 jaar als bondskanselier verricht heeft.

Diepgaand beïnvloed door zijn ouders en de ervaringen in zijn jeugdjaren tijdens en kort na de oorlog, heeft hij immer op onwankelbare en geloofwaardige wijze aan zijn vroeg verworven fundamentele overtuigingen vastgehouden. Vooral zijn onwrikbare geloof in de vredestichtende kracht van een steeds hechtere economische en politieke unie van Europa en in de in dat kader mogelijke hereniging van zijn vaderland is tijdens zijn ambtstermijn door de historische gebeurtenissen bewaarheid. Met eenzelfde overgave heeft hij zich ervoor ingezet om een einde te maken aan de rampzalige verdeeldheid van ons continent.

In zijn onvermoeibare streven naar de hoofddoelen van zijn politiek heeft hij zich nooit door tegenslagen, twijfel of tegenstand uit het veld laten slaan.

Met zijn betrouwbaarheid, eerlijkheid, standvastigheid, hartelijkheid en inlevingsvermogen is Dr. Helmut Kohl ook voor ons, zijn collega's, een persoonlijk voorbeeld van een geslaagd en toch menselijk gebleven politicus geworden. Niet het minst in die eigenschappen ligt het geheim van zijn grote prestaties voor Europa en de Europese integratie.

Het smeden van de Duitse eenheid en de bevestiging van de Europese eenwording tot en met de economische en monetaire unie vormen het levenswerk van Dr. Helmut Kohl.

Voor dat levenswerk spreken wij, de staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie en de voorzitter van de Europese Commissie, tegenover hem onze oprechte dank en diepe bewondering uit.

Daarom heeft de Europese Raad van Wenen besloten

Bondskanselier in ruste Dr. Helmut Kohl

Lid van de Duitse Bondsdag

de titel

"Ereburger van Europa"

te verlenen.

Wenen, 11 december 1998

______________

[Top] [Previous] [Next]

BIJLAGE II

VERSLAG AAN DE EUROPESE RAAD BETREFFENDE DE STAND VAN
DE VOORBEREIDING VOOR DE DERDE FASE VAN DE EMU, IN HET BIJZONDER
DE EXTERNE VERTEGENWOORDIGING VAN DE GEMEENSCHAP

  1. Na verscheidene jaren van intensieve voorbereiding is de Europese Unie klaar om de derde fase van de EMU in te gaan op 1 januari 1999. Elf lidstaten zullen de euro als hun valuta aannemen. Er is veel vooruitgang gemaakt op het gebied van de convergentie. Tevens heeft de Ecofin-Raad het kader ontwikkeld voor een goed functionerende economische en monetaire unie dat het Stabiliteits- en groeipact en procedures voor de coördinatie van het economisch beleid omvat, dat ter goedkeuring aan de regeringsleiders en staatshoofden zal worden voorgelegd (zie bijlage). Een onopgeloste kwestie waarover nog geen besluit is genomen betreft de externe vertegenwoordiging van de Gemeenschap. Op de Europese Raad van december 1997 hebben de regeringsleiders en staatshoofden een impuls aan de besprekingen daarover gegeven en in Cardiff hebben zij de Raad verzocht de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de lidstaten van de eurozone doeltreffend extern vertegenwoordigd worden.
  2. Bij zijn werkzaamheden in verband met de externe vertegenwoordiging heeft de Raad veel hulp gekregen van de Commissie en het ESCB/ECB op hun respectieve bevoegdheidsterreinen. In het bijzonder ontving hij een voorstel van de Commissie betreffende "de vertegenwoordiging en standpuntbepaling van de Gemeenschap op internationaal niveau in het kader van de Economische en Monetaire Unie".
  3. De externe vertegenwoordiging in de derde fase van de EMU zal veranderingen meebrengen in de huidige organisatie van internationale fora. Derde landen en instellingen zullen derhalve overreed moeten worden de door de Europese Unie voorgestelde oplossingen te aanvaarden. De Raad is van mening dat een pragmatische aanpak waarbij de aanpassing van bestaande regels en praktijken tot een minimum wordt beperkt, de grootste kansen op welslagen heeft, uiteraard op voorwaarde dat die aanpak een resultaat oplevert waarin de rol van de euro naar behoren wordt erkend.
  4. Krachtens het Verdrag moet een onderscheid worden gemaakt tussen de vertegenwoordiging:
  • van de Gemeenschap op internationaal niveau bij aangelegenheden die van bijzonder belang zijn voor de EMU (artikel 109, lid 4) en
  • bij aangelegenheden die niet tot de bevoegdheden van de Gemeenschap behoren maar ten aanzien waarvan het voor de lidstaten dienstig kan zijn tot gemeenschappelijke standpunten te komen.

5. Aangaande het eerste streepje van punt 4 - de vertegenwoordiging van de Gemeenschap op internationaal niveau bij aangelegenheden die van bijzonder belang voor de EMU zijn - is de Raad van mening dat getracht moet worden spoedig pragmatische oplossingen met de internationale partners te vinden, die echter geleidelijk moeten worden ontwikkeld op basis van de volgende beginselen:

  • de Gemeenschap moet met één stem spreken;
  • de Gemeenschap moet vertegenwoordigd zijn op Raads-/ministerieel niveau van de centrale bank (1);
  • de Commissie moet zodanig bij de externe vertegenwoordiging van de Gemeenschap worden betrokken dat zij in staat is de rol te vervullen die het Verdrag haar toekent. (2)

Aangaande het tweede streepje - aangelegenheden die niet tot de bevoegdheid van de

Gemeenschap behoren - achtte de Raad het nuttig om voor de externe vertegenwoordiging pragmatische oplossingen te ontwikkelen.

6. Bij de ontwikkeling van pragmatische oplossingen heeft de Raad zijn aandacht gericht op drie belangrijke terreinen:

  • vertegenwoordiging bij de G7-groep van ministers van Financiën en Bankpresidenten
  • vertegenwoordiging bij het Internationaal Monetair Fonds
  • samenstelling van Ecofin-delegaties voor missies in derde landen.

1. Vertegenwoordiging bij de G7-groep van Ministers van Financiën en Bankpresidenten

7. Wat de deelneming van de Europese Centrale Bank aan de vertegenwoordiging van de Gemeenschap bij de G7-groep van ministers van Financiën en Bankpresidenten betreft, hebben de niet-Europese partners reeds aanvaard dat de president van de ECB de vergaderingen van de Groep bijwoont voor besprekingen die verband houden met de EMU, b.v. multilateraal toezicht, wisselkoersaangelegenheden, en voor de goedkeuring van de relevante onderdelen van de afgegeven verklaring.

8. Wat de vertegenwoordiging van de Gemeenschap op ministerieel niveau bij EMU-aangelegen heden betreft, kwam de Raad overeen aan de andere G7-partners in overweging te geven dat de voorzitter van Ecofin of, indien de voorzitter uit een lidstaat komt die niet tot de eurozone behoort, de voorzitter van de Euro-11 Groep aan de bespreking deelneemt. Indien de voorzitter uit een land van de eurozone komt dat niet tot de G7 behoort, zou hij naast de drie aanwezige Ecofin-leden uit de eurozone aan de vergadering deelnemen.

In een overgangsfase zal een van de ministers die tot de Eurozone behoren en die permanent bij de G7-groep betrokken zijn, de voorzitter van de Ecofin/Euro-11 omwille van de continuïteit bij toerbeurt voor een jaar bijstaan.

9. Wat de deelneming van Commissie aan de vertegenwoordiging van de Gemeenschap betreft, kwam de Raad overeen om de andere G7-partners in overweging te geven dat een Commissievertegenwoordiger deel zou uitmaken van de delegatie van de Gemeenschap om de Euro-11 ministers bij te staan.

10. In het licht van de besluitvorming over de vorige punten zal de aanwezigheid bij voorbereidende bijeenkomsten (plaatsvervangers) nader worden bekeken. De Raad was het erover eens dat voorbereiding van EMU-aangelegenheden in de Euro-11 Groep vóór de vergaderingen integraal deel moet uitmaken van de vertegenwoordiging van de Gemeenschap in de G7-groep. Tevens wees hij op de noodzaak van een efficiënt communicatienetwerk tussen zijn leden.

Daartoe zal worden onderzocht of het mogelijk is een modern netwerk van communicatie middelen (audio- en videoconferenties) te vormen tussen de vijftien ministers van Economische Zaken en Financiën, de Europese Commissie, de ECB en het secretariaat van het Economisch en Financieel Comité om daar vervolgens snel werk van te maken. Dit kan uiteraard niet dienen voor het nemen van bindende wetgevingsbesluiten.

11. De oplossingen die worden gevonden voor de G7-groep van ministers van Financiën en Bankpresidenten, zullen een aanzet bieden voor oplossingen voor andere fora.

12. De Raad erkent dat de G7-groep vaak internationale aangelegenheden zal bespreken die verdergaan dan de bevoegdheid van de Gemeenschap en dan het bijzondere belang van de 11 lidstaten van de Eurozone, en van belang zijn voor alle lidstaten. Ook voor deze aangelegenheden, die onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, kan het dienstig zijn om gemeenschappelijke opvattingen te formuleren en naar voren te brengen. De besprekingen en de formulering van gemeenschappelijke opvattingen over thema's zoals Rusland en het internationale financiële stelsel tijdens recente Ecofin-vergaderingen, kunnen hierbij model staan. Deze gemeenschappelijke opvattingen zullen hoe dan ook ter grondslag liggen aan standpunten die in de G-7 of andere groepen moeten worden ingenomen.

2. Vertegenwoordiging in het Internationaal Monetair Fonds

13. De Raad is van oordeel dat voor de presentatie van aangelegenheden die van bijzonder belang zijn voor de EMU, eventueel pragmatische oplossingen moeten worden gezocht, waarvoor geen wijziging van de Overeenkomst betreffende het Internationaal Monetair Fonds vereist is:

  • er is al een eerste noodzakelijke stap gedaan: het College van Bewindvoerders van het IMF heeft ermee ingestemd, een vertegenwoordiger van de ECB als waarnemer tot het college toe te laten;
  • voorts zouden de standpunten van de EG/EMU door het bevoegde lid van het kabinet van de bewindvoerder uit de lidstaat die als voorzitterschap van de Euro-11 fungeert, bijgestaan door een vertegenwoordiger van de Commissie, worden voorgelegd aan het College van Bewindvoerders van het IMF.

3. Samenstelling van de Ecofin/Euro-11-delegaties voor missies in derde landen

14. De samenstelling van de Ecofin/Euro-11-delegaties voor missies in derde landen kan afhangen van de omstandigheden en het beoogde doel. Het is aan de voorzitter van de Raad/Euro-11 om de nodige regelingen te treffen.

[Top] [Previous] [Next]

Bijlage bij BIJLAGE II

VERSLAG AAN DE EUROPESE RAAD OVER DE COÖRDINATIE VAN HET ECONOMISCH BELEID

De behoefte aan coördinatie van het economisch beleid

  1. De overgang naar de derde fase van de Economische en Monetaire Unie zal de banden tussen de economieën van de lidstaten van de eurozone nauwer aanhalen. Deze staten zullen één enkel monetair beleid en één enkele wisselkoers hebben. Het economisch beleid en de loonpolitiek blijven echter een nationale verantwoordelijkheid, onverminderd de bepalingen van artikel 104 C van het Verdrag en het Stabiliteits- en Groeipact. Voorzover de nationale economische ontwikkelingen een effect hebben op de inflatievooruitzichten in de eurozone, zullen zij de monetaire situatie in die zone beïnvloeden. Dit is de fundamentele reden waarom voor de overgang naar een eenheidsmunt het toezicht en de coördinatie, door de Gemeenschap, van het economisch beleid van de lidstaten van de eurozone moeten worden geïntensiveerd. Bovendien moet de nauwe coördinatie gericht zijn op een passend evenwicht in de beleidsmix om zo bij te dragen tot de verwezenlijking van de in artikel 2 van het Verdrag genoemde doelstellingen van de Gemeenschap.
  2. Ook zal er sprake zijn van een sterke economische en monetaire interdependentie met de niet-deelnemende lidstaten; zij nemen immers alle deel aan de interne markt. De noodzaak om een grotere convergentie en een vlotte werking van de interne markt te waarborgen vereist daarom dat alle lidstaten worden betrokken bij de coördinatie van het economisch beleid. Bovendien zal de interdependentie nog groter worden voor lidstaten die niet tot de eurozone behoren maar wel deelnemen aan het nieuwe wisselkoersmechanisme.

Overeenstemming over de coördinatie van het economisch beleid

3. De Raad Ecofin erkende de behoefte aan een versterkte economische coördinatie tussen de lidstaten en besprak deze kwestie uitvoerig in zijn verslag aan de Europese Raad van Luxemburg in december 1997, die het verslag bekrachtigde en een resolutie aannam over onder meer de coördinatie van het economische beleid in de derde fase van de EMU. Bovendien heeft de Europese Raad van Cardiff in juni ll., vanuit de overweging dat de voordelen van de EMU en de Europese interne markt alleen ten volle aan alle burgers van Europa ten goede kunnen komen via een strategie ter bevordering van de werkgelegenheid door vergroting van het concurrentievermogen en de economische en sociale samenhang in een kader van macro-economische stabiliteit, de voornaamste bestanddelen bepaald van de strategie van de Europese Unie voor verdere economische hervormingen ter bevordering van groei, welvaart, werkgelegenheid en sociale integratie, en zich verheugd getoond over de vastberadenheid waarmee de lidstaten een doeltreffende coördinatie van hun economisch beleid nastreven.

Gebieden van het economisch beleid die voor coördinatie in aanmerking komen

4. Ondertussen liggen bijna alle aspecten van de coördinatie van het economisch beleid vast en worden ze beproefd. De getroffen regelingen blijken succesvol, vooral sinds de Raad heeft geopteerd voor een volwaardig jaarlijks coördinatieproces. Met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel gaat de aandacht daarbij geheel uit naar nationale economische ontwikkelingen en beleidsmaatregelen, waaronder de loonpolitiek, met het oog op de bijdrage die zij leveren tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Gemeenschap. Dit proces is vooral gericht op de beleidsaspecten die van invloed kunnen zijn op de monetaire en financiële situatie in de gehele euro-zone, de omrekeningskoersen van de euro, de vlotte werking van de interne markt alsmede het investeringsklimaat, de werkgelegenheidssituatie en de voorwaarden voor economische groei in de Gemeenschap. Dit behelst:

  • het nauwlettend volgen van de macro-economische ontwikkelingen in de lidstaten teneinde duurzame convergentie te waarborgen,
  • het nauwlettend volgen van de wisselkoersontwikkelingen van de euro en van andere Europese valuta omdat die over het algemeen als het resultaat van alle andere economische beleidsmaatregelen moeten worden beschouwd,
  • een versterkt toezicht op de begrotingssituatie en het begrotingsbeleid overeenkomstig het Verdrag en het Stabiliteits- en groeipact,
  • het volgen van de nominale en reële loonontwikkelingen onder verwijzing naar de globale richtsnoeren voor het economisch beleid,
  • het grondig bestuderen van de nationale actieplannen voor de werkgelegenheid (NAP's), die inzonderheid gericht zijn op het actieve arbeidsmarktbeleid in overeenstemming met de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid en de uitwisseling van beste praktijken,
  • het volgen van de structurele beleidsmaatregelen van de lidstaten op de arbeidsmarkt, de goederenmarkt en de dienstenmarkt, en van kosten- en prijstendensen, inzonderheid voorzover zij van invloed zijn op de kansen om duurzame niet-inflatoire groei en nieuwe werkgelegenheid tot stand te brengen.

Nadere bepalingen betreffende de coördinatie van het economisch beleid

5. De Raad zal de Verdragsinstrumenten voor de coördinatie van het economisch beleid volledig en effectief toepassen. De activiteiten van de Raad worden toegespitst op de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, die overeenkomstig artikel 103, lid 2, zijn vastgesteld. Zij zullen worden uitgebouwd tot een doeltreffend instrument om duurzame convergentie van de lidstaten te waarborgen. In het kader van het multilaterale toezicht, bedoeld in artikel 103, lid 3, moeten het economisch beleid en de economische ontwikkelingen in de verschillende lidstaten en de Gemeenschap op de voet worden gevolgd en afgewogen worden tegen de globale richtsnoeren voor het economisch beleid.

Indien nodig zal de Raad overeenkomstig artikel 103, lid 4, aanbevelingen aan een lidstaat doen, wanneer het economisch beleid van die lidstaat niet strookt met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid of de goede werking van de EMU in gevaar kan brengen.

6. Teneinde rekening te houden met de bijzondere coördinatiebehoeften van de lidstaten die deelnemen aan de eurozone werd de Euro-11 Groep opgericht, die verscheidene keren met vrucht heeft vergaderd. In september 1998 werden ook de niet aan de eurozone deelnemende lidstaten uitgenodigd om zaken van gemeenschappelijk belang te bespreken.

7. De harmonische economische ontwikkeling van de Gemeenschap in de derde fase van de EMU vereist tevens een permanente en vruchtbare dialoog tussen de Raad en de Europese Centrale Bank, waarbij de Commissie wordt betrokken en de onafhankelijkheid van het ESCB in al haar aspecten wordt geëerbiedigd. De Raad en de Euro-11 Groep hebben reeds een aanvang gemaakt met die dialoog en staan klaar om die dialoog indien nodig verder uit te bouwen.

8. De Raad ECOFIN heeft de Europese sociale partners uitgenodigd om ter stimulering van die vruchtbare dialoog op gezette tijden van gedachten te wisselen, alsmede om hen te informeren over het op stabiliteit gerichte macro-economische beleidskader.

Uitvoering van de nieuwe regelingen voor de coördinatie van het economisch beleid

9. Naast de gewone werkzaamheden betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, heeft de Raad deze lente een aanvang gemaakt met een grondige evaluatie van de nationale actieplannen voor werkgelegenheid. Op aanwijzing van de Europese Raad van Cardiff zal de Raad voorts een vereenvoudigde procedure instellen volgens welke de lidstaten en de Commissie, voor de gebieden die tot hun respectieve bevoegdheid behoren, aan het einde van elk jaar korte verslagen over de producten- en de kapitaalmarkten zullen uitbrengen. Deze procedure, waarbij het subsidiariteitsbeginsel volledig wordt geëerbiedigd, zal een steun zijn voor de uitwisseling van beste praktijken en de aanvulling van de informatie die reeds beschikbaar is in de nationale actieplannen voor de werkgelegenheid en de stabiliteits- /convergentieprogramma's. De procedure wordt dit jaar voor het eerst toegepast.

10. Overeenkomstig de verklaring van 1 mei heeft de Raad deze zomer de huidige en toekomstige ontwikkelingen van het begrotingsbeleid van de lidstaten grondig bestudeerd. De Raad onderzoekt thans of de stabiliteits- en convergentieprogramma's stroken met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, de voorschriften van het Stabiliteits- en groeipact en de verbintenissen die de Raad in de verklaring van 1 mei is aangegaan.

11. De resultaten van de analyse van die verschillende verslagen moeten in aanmerking worden genomen bij de jaarlijkse bijwerking van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid, en ertoe bijdragen dat die tot een doeltreffend instrument worden dat een centrale plaats inneemt in de economische coördinatie.

12. De inspanningen moeten worden voortgezet om de richtsnoeren volledig uit te voeren en terdege rekening te houden met het nieuwe beleidskader na de overgang naar de derde fase van de EMU. Het streven naar een doeltreffende coördinatie van het economisch beleid vereist een actievere betrokkenheid van alle deelnemers aan dit proces, waaronder de ministers van de Euro-11 Groep, de Raad en de staatshoofden en regeringsleiders.

[Top] [Previous] [Next]

BIJLAGE III

CONCLUSIES VAN DE RAAD OVER DE UITBREIDING VAN DE EUROPESE UNIE

(Raad Algemene Zaken, 7 december 1998)

De Raad is ingenomen met de eerste regelmatige voortgangsverslagen van de Commissie op basis van de conclusies van de Europese Raden van Luxemburg en Cardiff. De Raad neemt er nota van dat de beoordeling van de Commissie gebaseerd is op dezelfde objectieve toe- tredingscriteria die gedefinieerd zijn door de Europese Raden van Kopenhagen en Madrid en gehanteerd zijn in de adviezen die de Commissie in juli 1997 heeft uitgebracht, en is van mening dat de door de Commissie toegepaste methode een objectieve, evenwichtige en correcte analyse van de vorderingen mogelijk maakt. De Raad is verheugd over de aanzienlijke vooruitgang die de kandidaat-lidstaten hebben geboekt bij hun voorbereiding op het lidmaatschap en moedigt hen aan hun inspanningen gedurende het gehele toetredingsproces voort te zetten. Hij constateert dat, hoewel de vooruitgang bij de overname van het acquis per land en per sector sterk uiteenloopt, het verschil tussen de landen waarmee onder- handelingen aangeknoopt zijn en de andere kandidaten over het algemeen kleiner is geworden. De Raad neemt ook nota van de standpunten van de Commissie over de verschillende vooruitgang van een aantal landen, waaronder enkele landen waarmee onderhandelingen gestart zijn, met betrekking tot het voldoen aan de criteria van Kopenhagen. De Raad neemt nota van de opmerkelijke vooruitgang die Letland en Litouwen hebben geboekt, en van de nieuwe situatie die in Slowakije is ontstaan na de verkiezingen en die een goed voorteken is voor de integratie van dat land in de Europese stucturen. Hij neemt tevens nota van de door Bulgarije geboekte vooruitgang en de hervormingsinspanningen die Roemenië zich momenteel getroost. Hij moedigde alle kandidaten aan hun voorbereiding voor het lidmaatschap te intensiveren. De analyse van de Commissie aangaande Turkije wordt gedeeld door de Raad, die erop wijst dat Turkije bijzondere inspanningen moet leveren om de rechtsstaat te bewerkstelligen in een democratische samenleving, in overeenstemming met de criteria van Kopenhagen en met de relevante conclusies van de Europese Raden; hij bena- drukt ook het belang van een verdere ontwikkeling van de betrekkingen met dit land op een stevige en zich gestaag ontwikkelende basis. In dit proces bevestigt de Raad het belang van een Europese strategie voor Turkije. De Raad verklaart andermaal veel belang te hechten aan de behandeling van de minderheden, een gebied dat permanente aandacht verdient. De Raad onderstreept dat de onderlinge aanpassing van de wetgevingen moet worden versneld en gepaard moet gaan met het ontwikkelen van de daarmee corresponderende uitvoerings- capaciteit. De omzetting van het acquis is op zich niet toereikend, maar moet gevolgd worden door een doeltreffende uitvoering en handhaving. Daarom is de ontwikkeling van admini- stratieve en justitiële capaciteit een cruciaal aspect in de voorbereiding van de toetreding, en is het bestaan van geloofwaardige en goed functionerende structuren en instellingen een absolute voorwaarde voor toekomstig lidmaatschap. De Raad wijst er met name op dat er vóór de toetreding speciale aandacht moet worden besteed aan de doeltreffende toepassing van alle elementen van het acquis van de interne markt, waaronder de invoering van een goed werkend systeem voor de controle op staatssteun. Er moet beleid worden ontwikkeld om de economische en sociale convergentie te stimuleren. Ander sectoren die aandacht behoeven zijn milieu, kernenergie, alsmede justitie en binnenlandse zaken. In deze context memoreert de Raad het fundamentele belang van de versterkte pretoetredingsstrategie voor de landen van Midden- en Oost-Europa en de speciale pretoetredingsstrategie voor Cyprus. De taak van de instanties van de Associatie-overeenkomsten bij het toezicht op de aanneming en uitvoering van het acquis wordt bevestigd. De Raad moedigt de Commissie aan zich erop te blijven toeleggen om kandidaat-lidstaten waarmee nog geen onderhandelingen aangeknoopt zijn, te helpen hun voorbereiding op het lidmaatschap te intensiveren, en moedigt deze landen aan om ten volle gebruik te maken van de inhaalfaciliteit. Hij spreekt er zijn voldoening over uit dat de kandidaat-lidstaten van Midden- en Oost-Europa en de Unie zich dankzij de toetredings-partnerschappen op de prioriteiten kunnen richten en die met de beschikbare middelen kunnen verwerkelijken. Deze aanpak zal vanaf 2000 versterkt worden doordat twee nieuwe pretoe- tredingsinstrumenten beschikbaar worden, hetgeen de noodzaak van een duidelijk verband tussen middelen en prioriteiten nog zal vergroten. De Raad is verheugd over de uitbreiding van het mandaat van het Bureau voor de uitwisseling van informatie over technische bijstand (TAIEX) tot het gehele acquis. De Raad neemt er met voldoening nota van dat de Europese Conferentie, waartoe in Luxemburg besloten is, in de twee eerste bijeenkomsten al een goed functionerend multilateraal forum in het kader van het uitbreidingsproces is gebleken. De Raad neemt nota van het voornemen van de Commissie om volgend voorjaar een geactualiseerde versie voor te leggen van haar positieve advies van 1993 over de toetredingsaanvraag van Malta, met het oog op een passende follow-up door de Raad. De Raad onderschrijft in het algemeen het verslag van de Commissie, met inbegrip van de analyse in het overzichts- document. De Raad neemt er nota van dat de Commissie wil voorstellen vóór eind 1999 onderhandelingen met Letland aan te gaan, als het elan van de hervormingen volgehouden wordt. Hij neemt er ook nota van dat de Commissie van mening is dat zij door de opmerkelijke vooruitgang die Letland heeft geboekt een opening van de onderhandelingen moet kunnen voorstellen als de recente besluiten in de praktijk getoetst zijn. Voorts neemt hij nota van het standpunt van de Commissie dat de nieuwe situatie in Slowakije na de verkiezingen het openen van onderhandelingen dichterbij brengt op voorwaarde dat de regelmatige, stabiele en democratische werking van de Slowaakse instellingen bevestigd wordt. De Raad juicht het voornemen van de Commissie toe om hem volgend jaar nieuwe voortgangsverslagen voor te leggen. In dit stadium doet de Raad aan de Europese Raad echter geen aanbevelingen om de toetredingsonderhandelingen uit te breiden.

[Top] [Previous]

BIJLAGE IV

AAN DE EUROPESE RAAD VAN WENEN VOORGELEGDE DOCUMENTEN

· Resolutie van de Europese Raad waarbij de titel van Ereburger van Europa wordt verleend aan de voormalige Bondskanselier Dr. Helmut Kohl, lid van de Duitse Bondsdag
(SN5336/3/98 REV 3)

· Verslag aan de Europese Raad betreffende de stand van de voorbereiding voor de derde fase van de EMU, in het bijzonder de externe vertegenwoordiging van de eurozone
(13693/98)

· Rapport van de Raad (ECOFIN) aan de Europese Raad te Wenen over de versterking van het internationale financiële stelsel
(13692/98)

· Voortgangsverslag van de Raad (ECOFIN) aan de Europese Raad over versterkte samenwerking inzake het belastingbeleid
(13349/98)

· Gezamenlijk rapport over de werkgelegenheid 1998
(13720 + ADD 1 + COR 1 (en))

· Ontwerp-werkgelegenheidsrichtsnoeren voor de lidstaten voor 1999
(13721/98)

· Rapport van de Commissie betreffende de wijze waarop de vergelijkbaarheid van de statistische gegevens voor het volgen en evalueren van de vooruitgang in het kader van de Europese werkgelegenheidsstrategie kan worden vergroot, opgesteld met het oog op de Europese Raad in Wenen
(13931/98)

· Omgaan met veranderingen: eindrapport van de werkgroep op hoog niveau inzake de economische en sociale gevolgen van de industriële verandering
(13947/98)

· Mededeling van de Commissie: overheidsinvesteringen in het kader van de economische strategie
(13914/98)

· Werkgelegenheid in de informatiemaatschappij
(13907/98)

· Mededeling van de Commissie: de aanpak in de Europese Unie van het millenniumprobleem
(13560/98)

· AGENDA 2000: Verslag van de Raad aan de Europese Raad
( 13621/98 AGENDA 229)
ADD 1 Interinstitutioneel akkoord
ADD 2 Structuurfondsen
ADD 3 Landbouw
ADD 4 Pre-toetreding
ADD 5 Trans-Europese netwerken en Garantiefonds

· Uitbreiding: Conclusies van de Raad van 7 december 1998 over de uitbreiding van de Europese Unie
(13944/98)

· Integratie van milieuoverwegingen en duurzame ontwikkeling in het gemeenschappelijk landbouwbeleid
(13091/98)

· Follow-up van de conclusies van de Europese Raad van Cardiff: verslag aan de Europese Raad van Wenen over de integratie van milieu en duurzame ontwikkeling in het vervoers-beleid van de Gemeenschap
(13811/98)

· Verslag aan de Europese Raad over de integratie van milieuoverwegingen en duurzame ontwikkeling op het gebied van het energiebeleid
(13805/98)

· GBVB: gemeenschappelijke strategieën
(13943/98)

· Verslag van de Raad Algemene Zaken aan de Europese Raad over subsidiariteit
(13951/98)

· Verslag van de Commissie: de wetgeving verbeteren 1998 - een gedeelde verantwoordelijkheid
(13940/98)

· Voortgangsverslag van de Raad Algemene Zaken aan de Europese Raad over verbetering van de werking en de werkmethodes van de Raad
(13952/98)

· Actieplan van de Raad en de Commissie over hoe de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam inzake de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid het best kunnen worden uitgevoerd
(13844/98)

· Verslag over drugs en daarmee verband houdende problemen
(13884/98)

· Voortgangsverslag over de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit
(11571/4/98 REV 4)

· Mededeling van de Commissie: een noordelijke dimensie voor het beleid van de Unie
(13768/98)

Top of page

NOTES

(1) Artikel 6, lid 1, van het ESCB/ECG-protocol bepaalt: "Op het terrein van de inter nationale samenwerking met betrekking tot de aan het ESCB opgedragen taken besluit de ESCB hoe het ESCB wordt vertegenwoordigd.". In artikel 6, lid 3, wordt hieraan toegevoegd: "Artikel 6.1 en (...) laten artikel 109, lid 4, van het Verdrag, onverlet.".

(2) Punt 10, laatste zin van de Resolutie van de Europese Raad van Luxemburg.


© European Parliament: 1999