Parlament Europejski w działaniu
Najważniejsze
wydarzenia 1999-2004

 
Parlament Europejski (PE)
Reforma UE
Rozszerzenie
Prawa obywatelskie
Wymiar Sprawiedliwości
i Sprawy wewnętrzne
Stosunki zewnętrzne
Środowisko
i ochrona konsumenta
Transport /
Polityka regionalna
Rolnictwo / Rybołówstwo
Polityka gospodarcza
i walutowa
Strategia lizbońska
Usługi finansowe
Demokratyczna kontrola EBC
Płatności ponadgraniczne
Polityka społeczna
i zatrudnienia / Prawa kobiet
Rynek wewnętrzny / Przemysł / Energia / Badania i Rozwój
 

EPP-ED PSE Group ELDR GUE/NGL The Greens| European Free Alliance UEN EDD/PDE


Usługi finansowe: Postęp na drodze do jednolitego rynku

Lepiej działające rynki finansowe mają kluczowe znaczenie dla gospodarczej przyszłości Europy. Na przestrzeni ostatnich kilku lat Parlament Europejski zatwierdził cały szereg ustaw mających na celu integrację sektora usług finansowych w Państwach Członkowskich, jednocześnie starając się pogodzić dwa odmienne cele: zwiększenie konkurencji w sektorze i lepszą ochronę inwestorów. Parlament uważnie rozpatrzył argumenty instytucji finansowych i przedstawicieli konsumentów, co w końcowym efekcie pozwoliło opracować bardziej wyważone i funkcjonalne prawo.

Zintegrowane na skalę europejską rynki finansowe powinny przynieść korzyści firmom, inwestorom i konsumentom. Przedsiębiorstwom łatwiej będzie pozyskać kapitał w innych Państwach Członkowskich, a pracownicy będą mogli należeć do funduszy emerytalnych zarządzanych przez firmy z innych Państw Członkowskich. Zwiększona konkurencja obniży koszt pozyskania kapitału, a to z kolei powinno przyczynić się do wzrostu gospodarczego i zwiększenia zatrudnienia. Otwarcie rynku wymaga jednak równoległego wzmocnienia nadzoru i ramowych uregulowań prawnych w celu zapobieżenia jego destabilizacji i nadużyciom. Przypuszcza się, że integracja rynków finansowych Unii Europejskiej w ciągu 10 lat zwiekszy PKB o 1.1% (130 miliardów euro) iazatrudnienie o 0.5%. Integracja rynków kapitałowych powinna spowodować spadek kosztu pozyskania kapitału o 0.5%.

W maju 1999 roku, na skutek interwencji Parlamentu, Komisja przedstawiła Plan Działania w Zakresie Usług Finansowych proponujący 42 posunięcia zmierzające do integracji narodowych rynków finansowych w jednolity unijny rynek. Posiedzenie Rady Europejskiej w Lizbonie wyznaczyło termin realizacji tego planu na rok 2005 i prawie wszystkie posunięcia zostały już zrealizowane. Parlament, popierając wysiłki zmierzające do otwarcia rynków, domagał się jednocześnie lepszej ochrony inwestorów. W jednej kwestii, mianowicie w sprawie przejmowania firm, Parlament uznał, że projekt nie uwzględniał w dostatecznym stopniu implikacji dla niektórych Państw Członkowskich - w szczególności dla Niemiec - i odrzucając go, wymógł jego całkowitą zmianę.

Już obecnie odczuwamy wpływ nowej legislacji. W sektorze finansowym rozpoczął się proces racjonalizacji i restrukturyzacji. Intensyfikacji uległ transgraniczny handel produktami finansowymi, a instytucje finansowe zwiększyły swą obecność w innych Państwach Członkowskich. Rozszerzenie wachlarza możliwości inwestowania i oszczędzania zmniejszyło zależność przedsiębiorstw od kredytów bankowych.

Zwalczanie insider trading

Jedna z dyrektyw zatwierdzonych przez Parlament miała na celu inkryminację manipulacji rynkami finansowymi, takich jak składanie zleceń zakupu mających za cel stworzenie fikcyjnego popytu oraz rozpowszechnianie fałszywych informacji lub plotek z zamiarem wpłynięcia na poziom cen. Dyrektywa ta zakazuje również osobom posiadającym poufne informacje zawierania transakcji w instrumentach finansowych, na których ceny informacje te mogą mieć wpływ. Te uregulowania, istotne z punktu widzenia podniesienia zaufania inwestorów do bardziej otwartego sektora usług finansowych, muszą zostać wprowadzone w życie przez Państwa Członkowskie do października 2004 roku.

Celem innej dyrektywy jest ułatwienie przedsiębiorstwom pozyskiwania kapitału w innych Państwach Członkowskich poprzez wprowadzenie obowiązującego na całym terytorium Unii dokumentu (lub „paszportu") dla emitentów obligacji, dzięki któremu prospekt emisyjny zatwierdzony w jednym Państwie Członkowskim byłby ważny we wszystkich pozostałych. Z myślą o przeszkodach administracyjnych, na które napotkać mogą małe przedsiębiorstwa, Parlament wprowadził do ustawy zapis o ich szczególnym traktowaniu: emisje akcji o wartości mniejszej niż 2.5 mln euro rocznie nie podlegają nowemu prawu. Również zapis, że emitenci obligacji o znacznej wartości nominalnej będą mieli prawo wyboru instytucji nadzorującej emisję, jest wynikiem nalegań Parlamentu. Państwa Członkowskie muszą dostosować swe prawodawstwo do lipca 2005 roku.

Celem innej dyrektywy regulującej świadczenie usług inwestycyjnych jest stworzenie płynnego, konkurencyjnego i przejrzystego rynku realizacji zleceń kupna lub sprzedaży akcji. Banki i firmy inwestycyjne będą mogły wewnętrznie bilansować zlecenia kupna i sprzedaży, lub realizować je ze środków własnych, bez konieczności korzystania z kontrolowanego rynku. W takich krajach jak Wielka Brytania, gdzie praktyki te są już dozwolone, duże instytucje i firmy inwestycyjne rozliczają wewnętrznie pomiędzy 15 i 30% zleceń. Otwarciu rynków towarzyszą ostrzejsze wymogi w zakresie przejrzystości cen. Parlament odegrał istotną rolę w wyjaśnianiu zagadnień związanych z oryginalną propozycją i dostosowaniem jej do potrzeb różnych sytuacji rynkowych poprzez wprowadzenie rozróżnienia pomiędzy zawodowymi i indywidualnymi inwestorami i wprowadzenie udogodnień dla firm zajmujących się wyłącznie realizacją zleceń.

Dyrektywa dotycząca przejrzystości ustala minimalne wymagania w zakresie informacji, które muszą być publikowane przez wszystkie europejskie spółki dopuszczone do obrotu publicznego. Celem jej jest zwiększenie zaufania do spółek, których akcje znajdują się w obrocie publicznym w innych krajach, co jest warunkiem zachęcenia do transgranicznych inwestycji finansowych. Roczne bilansy spółek zawierać będą audytowane sprawozdania finansowe, sprawozdanie zarządu i oświadczenie osoby odpowiedzialnej za zawarte w nich informacje. Półroczne sprawozdania są nadal obowiązkowe, ale mniej skomplikowane niż sprawozdania roczne. Na żądanie Parlamentu sprawozdania kwartalne nie będą obowiązkowe.

Oferty wykupu akcji: trudny orzech do zgryzienia

Celem tej dyrektywy było wprowadzenie jednolitych unijnych przepisów regulujących przejmowanie większościowych udziałów w spółkach znajdujących się w obrocie publicznym. Dyrektywa ta zawiera wspólną definicję uczciwej ceny i ostre wymogi w zakresie informacji. Głównym problemem była ochrona interesów udziałowców mniejszościowych.

Dyrektywa ta ma długą historię. W roku 2001, po ponad 12 latach negocjacji, Parlament bardzo nikłą większością głosów odrzucił porozumienie zawarte z Radą, które nie uwzględniało znacznych różnic w prawie spółek pomiędzy Państwami Członkowskimi. Deputowani którzy głosowali na "nie" uznali, że kompromis nie gwarantuje równych praw wszystkim zainteresowanym. Ograniczał on zastosowanie środków obronnych, przyjętych na wielu rynkach, między innymi w Niemczech, ale pozostawiał przyjętą w krajach skandynawskich możliwość emisji akcji uprzywilejowanych w prawach głosu, co jest de facto środkiem obronnym.

Po odrzuceniu pierwszej propozycji Komisja przedłożyła nowy projekt, który również nie znalazł uznania w oczach deputowanych i został poważnie zmieniony w procesie negocjacji pomiędzy Parlamentem i Radą. Ostateczny kompromis zawarty w grudniu 2003 roku uznaje różnice w narodowych legislacjach i praktykach rynkowych i przyznaje Państwom Członkowskim prawo do niestosowania niektórych przepisów. W praktyce oznacza to, że Państwa Członkowskie mogą nadal zezwalać spółkom na stosowanie środków obronnych. Dyrektywa ta zajmuje się również sprawą akcji z uprzywilejowanym prawem głosu, które Komisja pominęła.

Następnym posunięciem zmierzającym do ochrony inwestorów była dyrektywa o ostrożnościowym nadzorze konglomeratów finansowych. Zamknie on lukę w istniejącym prawodawstwie, które nie obejmuje transakcji w obrębie takich grup. Zmniejszy to ryzyko trudności finansowych tych konglomeratów, zdefiniowanych jako spółki, których co najmniej 40 % aktywów stanowią udziały instytucji finansowych. Niektóre z nich należą największych grup finansowych na świecie i kryzys dotknąłby nie tylko indywidualnych inwestorów, ale cały sektor finansowy. Dyrektywa ta dotyczyć będzie sprawozdań za rok finansowy poczynając od 1 stycznia 2005 roku.

Celem innej dyrektywy jest stworzenie rynku wewnętrznego pośrednictwa w ubezpieczeniach. Od grudnia 2003 roku broker ubezpieczeniowy zarejestrowany w jednym Państwie Członkowskim ma prawo oferować swe usługi na terenie innych państw. Obecnie połowa polis ubezpieczeniowych sprzedawana jest przez pośredników, ale tylko nieliczni z nich oferują swe usługi poza granicami swych krajów.

Warto jeszcze wspomnieć o postępie poczynionym w zakresie zakładowych funduszy ubezpieczeniowych. Nowa dyrektywa zezwala funduszom emerytalnym zarejestrowanym w jednym z Państw Członkowskich zarządzać - poczynając od połowy 2005 roku - zakładowymi funduszami emerytalnymi przedsiębiorstw mających siedzibę w innych Państwach Członkowskich bez konieczności dodatkowej rejestracji. Ułatwi to, na przykład pracownikom przedsiębiorstw międzynarodowych, przekazywanie udziałów w funduszach emerytalnych z jednego państwa do drugiego.



  
Sprawozdawcy :
  
Rynki finansowe: insider trading i naduzycia rynkowe: Robert Goebbels (PES, L)
Rynek kapitalowy: prospekt emisyjny papierów wartosciowych: Christopher Huhne (ELDR, UK)
Uslugi inwestycyjne i regulowane rynki: Theresa Villiers (EPP-ED, UK)
Papiery wartosciowe: emitenci handlujacy na regulowanym rynku, wymogi przejrzystosci: Peter Skinner (PES, UK)
Prawo spólek: oferty wykupu akcji, ochrona akcjonariuszy, prawo zatrudnionych do informacji: Klaus-Heiner Lehne (EPP-ED, D)
Prawo spólek: oferty wykupu akcji: Klaus-Heiner Lehne (EPP-ED, D)
Rynki i instytucje finansowe: stabilnosc, ostrozne uregulowania, pewnosc obrotu prawnego: Alain Lipietz (Greens/EFA, F)
Ubezpieczenia: swobodny wybór lokalizacji, uslugi posredników, ochrona konsumentów: Luis Berenguer Fuster (PES, E)
Instytucje dostarczajace pracownicze swiadczenia emerytalne, fundusze emerytalne: Othmar Karas (EPP-ED, A)
  
Dziennik urzedowy - postanowienia koncowe:
  
Rynki finansowe: insider trading i naduzycia rynkowe
Rynek kapitalowy: prospekt emisyjny papierów wartosciowych
Uslugi inwestycyjne i regulowane rynki
Papiery wartosciowe: emitenci handlujacy na regulowanym rynku, wymogi przejrzystosci - tekst przyjety przez Parlament
Prawo spólek: oferty wykupu akcji, ochrona akcjonariuszy, prawo zatrudnionych do informacji - tekst przyjety przez Parlament
Prawo spólek: oferty wykupu akcji
Rynki i instytucje finansowe: stabilnosc, ostrozne uregulowania, pewnosc obrotu prawnego
Ubezpieczenia: swobodny wybór lokalizacji, uslugi posredników, ochrona konsumentów
Instytucje dostarczajace pracownicze swiadczenia emerytalne, fundusze emerytalne

 

 

 
  Publishing deadline: 2 April 2004