Podatki pośrednie
Nota tematyczna wyjaśnia, jak Unia Europejska koordynuje podatki pośrednie, głównie podatek od wartości dodanej (VAT) i podatki akcyzowe od alkoholu, tytoniu i energii. Podatki te są nakładane na sprzedaż towarów i usług, a nie na dochody i stanowią znaczną część dochodów publicznych we wszystkich państwach członkowskich. UE ustanawia wspólne minimalne stawki i przepisy, aby zapobiegać zakłóceniom rynku wewnętrznego wynikającym z opodatkowania. Niedawne reformy służyły dostosowaniu VAT do gospodarki cyfrowej i wyeliminowanie luki w podatku VAT, tj. utraty dochodów spowodowanej oszustwami i nieprzestrzeganiem przepisów. Inne bieżące działania koncentrowały się również na harmonizacji podatków akcyzowych od alkoholu, tytoniu i energii. Parlament pełni jedynie rolę konsultacyjną w odniesieniu do przepisów dotyczących VAT i podatków akcyzowych.
Podatek od wartości dodanej (VAT)
A. Podstawa prawna
- Art. 113 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
B. Ewolucja
Harmonizacja podatku VAT przebiegała w kilku etapach, aby zapewnić przejrzystość handlu wewnątrzunijnego. W 1970 r. podjęto decyzję o finansowaniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej ze środków własnych Wspólnot (czyli Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej i Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej). Te zasoby miały pochodzić m.in. z wpłat opartych na pewnym odsetku VAT, naliczanych przez zastosowanie standardowej stawki podatkowej do jednakowej podstawy opodatkowania. Przyjęta w 2007 r. dyrektywa VAT (dyrektywa 2006/112/WE) łączy wszystkie wprowadzone zmiany w jeden akt prawny.
W 1985 r. Komisja opublikowała białą księgę w sprawie urzeczywistnienia rynku wewnętrznego, której część III dotyczyła usunięcia barier podatkowych. Konieczność podjęcia działań w dziedzinie VAT wynikała z zasady miejsca przeznaczenia, zgodnie z którą podatek VAT jest pobierany w kraju konsumenta (a nie w kraju produkcji lub sprzedawcy).
W ostatnich latach przeprowadzono dalsze reformy, aby dostosować ramy VAT do gospodarki cyfrowej i zacieśnić współpracę w dziedzinie zwalczania oszustw transgranicznych, co odzwierciedla szerszy program modernizacji fiskalnej UE.
C. Osiągnięcia
1. System VAT
a. System przejściowy
W 1987 r. Komisja zaproponowała przejście na „zasadę opodatkowania w miejscu pochodzenia”, zgodnie z którą transakcje zawierane między państwami członkowskimi obejmują podatek pobrany już w kraju pochodzenia, który można następnie odliczyć jako podatek naliczony. Ponadto Komisja zaproponowała utworzenie systemu rozliczeniowego, aby przesunąć VAT pobrany w kraju pochodzenia do kraju konsumpcji. Propozycje te były jednak nie do przyjęcia dla państw członkowskich. Jako alternatywę przedstawiły one rozwiązanie bazujące na zasadzie opodatkowania w miejscu przeznaczenia w przypadku transakcji z udziałem zarejestrowanych płatników VAT. Stało się to podstawą systemu przejściowego, który wszedł w życie w 1993 r. (dyrektywy 91/680/EWG i 92/111/EWG).
b. Strategia usprawnienia obowiązującego systemu
Od 2000 r. Komisja kontynuowała działania, aby usprawnić ówczesne przepisy przejściowe. Głównym unijnym aktem prawnym dotyczącym VAT jest obecnie dyrektywa VAT. Później, w 2008 r., przyjęto dyrektywy 2008/8/WE i 2008/9/WE. Odtąd podatek VAT od usług świadczonych między przedsiębiorstwami miał być pobierany w kraju świadczenia usług.
W 2005 r. stworzono fundament bardziej jednolitego stosowania przepisów UE (rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011). Wszystkie państwa członkowskie mogą stosować specjalne zasady upraszczające pobieranie VAT. System ten usprawniono dzięki przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 37/2009 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej, aby walczyć z uchylaniem się od opodatkowania w przypadku transakcji wewnątrzwspólnotowych.
c. Działania na rzecz docelowego systemu VAT
Od 2016 r. Komisja pracuje nad zharmonizowanymi i zmodernizowanymi unijnymi ramami VAT. Plan działania z 2016 r. miał doprowadzić do powstania jednolitego unijnego obszaru VAT, aby uprościć handel transgraniczny, ograniczyć oszustwa i dostosować się do gospodarki cyfrowej. Kluczowe środki obejmują pakiet dotyczący VAT w handlu elektronicznym z 2021 r., transgraniczny system VAT dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) obowiązujący od 1 stycznia 2025 r. oraz pakiet dotyczący VAT w epoce cyfrowej (ViDA), który został przyjęty w marcu 2025 r. i będzie stopniowo wdrażany do stycznia 2035 r. (zob. sekcja 4 poniżej).
2. Stawki podatku VAT
Dyrektywa 92/77/EWG, która miała charakter tymczasowy, oraz późniejsza dyrektywa VAT, która ją zastąpiła, przewidywały minimalną stawkę podstawową VAT w wysokości co najmniej 15%, która miała być stosowana przez wszystkie państwa członkowskie do towarów i usług. Jednak do określonych towarów lub usług wymienionych w załączniku III do tej dyrektywy państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone w wysokości co najmniej 5%. Pod pewnymi warunkami stosuje się również kilka wyjątków od tych zasad (np. niższe stawki na inne towary lub usługi). Biorąc pod uwagę potrzebę unowocześnienia i zaktualizowania wykazu towarów i usług kwalifikujących się do stawek obniżonych, dyrektywa zmieniająca obniżone stawki podatku VAT na potrzeby konkretnych celów polityki (dyrektywa Rady (UE) 2022/542) zmienia w szczególności zasady stosowania stawek obniżonych, by odpowiadały konkretnym celom politycznym.
Zgodnie z art. 397 dyrektywy VAT Rada może na wniosek Komisji przyjąć w jednomyślnym głosowaniu środki niezbędne do wdrożenia tej dyrektywy. Na tej podstawie niektóre wytyczne uzgodnione przez Komitet ds. VAT zostały przekształcone w wiążące środki wykonawcze. Środki te, stosowane bezpośrednio bez transpozycji do prawa krajowego, są zebrane w rozporządzeniu wykonawczym dotyczącym podatku VAT (rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011).
3. Przepisy dotyczące VAT w handlu elektronicznym
Aby uprościć pobór VAT i poradzić sobie ze wzrostem transgranicznego handlu elektronicznego, Komisja Europejska wprowadziła mechanizmy punktu kompleksowej obsługi (OSS) i punktu kompleksowej obsługi importu (IOSS) jako część pakietu legislacyjnego dotyczącego VAT w handlu elektronicznym. Wszedł on w życie w lipcu 2021 r.
Dzięki punktowi kompleksowej obsługi przedsiębiorstwa mające siedzibę w UE lub poza nią mogą wypełniać obowiązki związane z VAT podczas wszystkich transakcji sprzedaży w UE za pośrednictwem jednego portalu elektronicznego.
Punkt kompleksowej obsługi importu upraszcza pobór i deklarowanie VAT w przypadku towarów o wartości do 150 EUR, przywożonych z państw spoza UE i sprzedawanych klientom w UE przez internet. W ramach tego systemu sprzedawca rejestruje się do celów VAT w jednym państwie członkowskim UE i pobiera VAT od nabywcy w punkcie sprzedaży, w związku z czym nabywcy nie muszą płacić VAT od przywozu.
4. Ostatnie zmiany
W marcu 2025 r. Rada przyjęła pakiet dotyczący VAT w epoce cyfrowej (ViDA), aby zmodernizować system VAT, usprawnić jego funkcjonowanie dla przedsiębiorstw oraz zwiększyć odporność na oszustwa dzięki zastosowaniu i propagowaniu cyfryzacji (w tym wymogów dotyczących sprawozdawczości w czasie rzeczywistym i fakturowania elektronicznego). A konkretnie: nowe przepisy mają umożliwić do 2030 r. pełną cyfryzację obowiązków sprawozdawczych związanych z VAT dla firm, które sprzedają towary i usługi przedsiębiorstwom w innym państwie członkowskim UE. Wprowadzono w nich również szczególne zasady VAT dla gospodarki platform. Środki te będą wdrażane stopniowo i mają być w pełni egzekwowane od stycznia 2035 r. Po ich przyjęciu Komisja opublikowała we wrześniu 2025 r. również oficjalną strategię wdrażania, potwierdzając, że pakiet ViDA wszedł w aktywnie zarządzaną fazę realizacji.
Kolejną ważną zmianą jest nowa transgraniczna procedura VAT dla MŚP, która jest stosowana od 1 stycznia 2025 r. Zgodnie z nią kwalifikujące się małe przedsiębiorstwa mające siedzibę w jednym państwie członkowskim mogą korzystać ze zwolnienia z VAT w innym państwie członkowskim, pod warunkiem że nie przekraczają ogólnounijnego progu obrotu rocznego wynoszącego 100 000 EUR ani odpowiedniego progu krajowego. Procedura ta ma również obniżyć koszty przestrzegania przepisów dzięki jednorazowej rejestracji, pojedynczym sprawozdaniom kwartalnym i uproszczonym fakturom.
Oprócz tego środki te mają wyeliminować lukę w podatku VAT w UE. Zgodnie ze sprawozdaniem Komisji z 2025 r. w sprawie luki w przestrzeganiu przepisów dotyczących VAT w UE luka ta wyniosła w 2023 r. 9,5% łącznych zobowiązań z tytułu VAT. Jednocześnie Komisja nadal podkreśla (w kontekście reformy ViDA), że według ostrożnych szacunków jedną czwartą brakujących dochodów można bezpośrednio przypisać oszustwom związanym z podatkiem VAT w handlu wewnątrzunijnym. Ponadto przepisy dotyczące VAT w UE mogą nadal stanowić obciążenie dla przedsiębiorstw, zwłaszcza dla MŚP, przedsiębiorstw scale-up i przedsiębiorstw prowadzących działalność transgraniczną.
W najnowszym orzecznictwie doprecyzowano również wykładnię unijnych przepisów dotyczących podatku VAT. W wydanym w styczniu 2026 r. wyroku w sprawie Agrupació de Neteja Sanitària Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że przepisy krajowe nie mogą wymagać, do celów zwolnienia z VAT niezależnych grup osób, aby świadczone usługi były bezpośrednio i wyłącznie związane z działalnością zwolnioną z podatku VAT. Wyrok ten jest istotny, ponieważ potwierdza, że państwa członkowskie nie mogą nadmiernie zawężać zakresu zwolnień z VAT określonych w prawie Unii.
D. Aktualne stanowiska Parlamentu Europejskiego w sprawie VAT
24 listopada 2016 r. Parlament przyjął rezolucję w sprawie planu działania Komisji w sprawie VAT, w której z zadowoleniem przyjął zamiar zaproponowania ostatecznego systemu VAT i dodatkowych środków na rzecz zwalczania nadużyć finansowych. W marcu 2019 r. na podstawie prac Komisji Specjalnej ds. Przestępstw Finansowych, Uchylania się od Opodatkowania i Unikania Opodatkowania (TAX3) Parlament przyjął sprawozdanie, w którym poruszono szereg kwestii związanych z VAT. W rezolucji z 15 lutego 2022 r. w sprawie wpływu krajowych reform podatkowych na gospodarkę UE Parlament wezwał państwa członkowskie do osiągnięcia kompromisu w sprawie solidnej, kompleksowej i ambitnej reformy w dziedzinie podatków pośrednich, w szczególności w odniesieniu do podatku VAT. Wezwał również Komisję, by przedstawiła konkretne propozycje promujące szybszy system wymiany informacji na temat wewnątrzunijnych transakcji podlegających podatkowi VAT i zapewniające interoperacyjność tego systemu z mechanizmami krajowymi. Ponadto zaapelował do Komisji i państw członkowskich o przeanalizowanie i wymianę najlepszych praktyk stosowanych w tych państwach członkowskich, którym udało się uniknąć dużej luki w podatku VAT.
W rezolucji z 10 marca 2022 r. Parlament wydał szereg skierowanych do Komisji zaleceń w sprawie sprawiedliwego i prostszego opodatkowania wspierającego strategię odbudowy gospodarczej. Wezwał Komisję, by znacznie zmniejszyła lukę w VAT w całej Unii, zwłaszcza w kontekście po pandemii COVID-19, i zaproponowała konkretne środki, w tym w celu zlikwidowania luki w podatku VAT związanej ze zwolnieniem dotyczącym transgranicznego handlu unijnego. Inne zalecenia dotyczyły fakturowania elektronicznego w całej UE oraz potrzeby przeanalizowania możliwości technologicznych (na przykład sztucznej inteligencji), by można je było zastosować do sprawozdawczości VAT w czasie rzeczywistym lub zbliżonym do rzeczywistego w transakcjach między przedsiębiorstwami, z uwzględnieniem wymogów ochrony danych i poufności.
W listopadzie 2023 r. odbyły się kolejne konsultacje. Parlament przyjął swoje stanowisko w sprawie wniosku Komisji dotyczącego VAT w epoce cyfrowej na podstawie sprawozdania przygotowanego przez parlamentarną Komisję Gospodarczą i Monetarną. Zatwierdził wniosek Komisji z zastrzeżeniem zmian i zwrócił się do Komisji, by po 31 grudnia 2027 r. przeprowadziła niezależne badanie oceniające, czy przepisy dotyczące podmiotów uznawanych za dostawców (tj. podatnika obsługującego interfejs elektroniczny ułatwiający dostawę towarów) są skuteczne, a jeżeli tak, by wskazała nowe sektory w podobnej sytuacji. Komisja ma przedłożyć to badanie Parlamentowi i Radzie. W lutym 2025 r. ponownie skonsultowano się z Parlamentem po tym, jak Rada złożyła poprawki do pierwotnej wersji nowej dyrektywy VAT.
Po dalszych konsultacjach w lutym 2025 r. Parlament zatwierdził zmieniony pakiet ViDA 12 lutego 2025 r., a Rada przyjęła go 11 marca 2025 r.
Podatek akcyzowy od alkoholu, tytoniu i energii
A. Podstawa prawna
Art. 113 TFUE, a w dziedzinie opodatkowania energii również art. 192 TFUE dla realizacji celów określonych w art. 191 TFUE.
B. Cele
Stawki i struktury podatku akcyzowego różnią się w poszczególnych państwach członkowskich, co ma wpływ na konkurencję. Ogromne różnice w wysokości stawek podatkowych nakładanych na dany produkt mogą być przyczyną przepływu towarów uwarunkowanego względami podatkowymi, a także utraty dochodów lub nadużyć. Od początku lat 70. XX wieku podejmowano próby ujednolicenia struktur i stawek podatkowych. Dotychczasowe postępy są jednak ograniczone.
C. Osiągnięcia
1. Ogólne przepisy
Standardowe przepisy mające zastosowanie do wszystkich wyrobów objętych podatkiem akcyzowym na mocy prawa UE określono w dyrektywie ustanawiającej ogólne zasady dotyczące podatków akcyzowych (dyrektywa Rady (UE) 2020/262, która od 13 lutego 2023 r. uchyliła i zastąpiła dyrektywę Rady 2008/118/WE). Dyrektywa ta zawiera szereg środków służących usprawnieniu i uproszczeniu procesów obejmujących interakcje związane z wywozem i przywozem wyrobów podlegających akcyzie, interakcje między przedsiębiorstwami i sytuacje nadzwyczajne. Umożliwiła cyfryzację nadzoru nad przemieszczaniem między państwami członkowskimi towarów, w przypadku których podatek akcyzowy pobrano już w państwie członkowskim wysyłki (zapłacony podatek akcyzowy). Podobnie jak w przypadku towarów objętych zawieszeniem poboru akcyzy przemieszczanie między państwami członkowskimi odbywa się od 13 lutego 2023 r. na podstawie wymiany wiadomości elektronicznych za pośrednictwem skomputeryzowanego systemu kontroli przemieszczania wyrobów akcyzowych. Pozostałe przepisy dotyczące dostosowania do procedur celnych weszły w życie w lutym 2024 r.
Dyrektywa ta ma również zwiększyć swobodę przepływu wyrobów akcyzowych dopuszczonych do konsumpcji na jednolitym rynku, a zarazem zagwarantować, że państwa członkowskie będą pobierały prawidłowy podatek, oraz dostosować unijne procedury akcyzowe i celne.
2. Alkohol
W przypadku alkoholu podstawowym problemem dotyczącym opodatkowania jest stopień konkurencji pomiędzy różnymi wyrobami. Komisja i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej tradycyjnie stoją na stanowisku, że wszystkie napoje alkoholowe są mniej lub bardziej zamienne i dlatego są dla siebie konkurencją. Dyrektywę 92/83/EWG określającą rodzaje produktów objętych podatkiem akcyzowym oraz metodę ich opodatkowania przyjęto dopiero w 1992 r. Później przyjęto jeszcze jeden ważny akt ustawodawczy – dyrektywę w sprawie minimalnych stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (dyrektywa 92/84/EWG), w której określono minimalne stawki dla każdej kategorii napojów alkoholowych i stawki obniżone dla niektórych regionów Grecji, Włoch i Portugalii. Oznacza to, że państwa członkowskie mogą swobodnie stosować stawki podatku akcyzowego powyżej tych minimalnych poziomów opodatkowania według ich własnych potrzeb.
29 lipca 2020 r. Rada przyjęła zbiór nowych przepisów – dyrektywę w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (dyrektywa Rady (UE) 2020/1151), zmieniającą dyrektywę 92/83/EWG. Ma ona zastosowanie od 1 stycznia 2022 r. Nowe przepisy opracowano po przeprowadzonej przez Komisję ocenie dyrektywy 92/83/EWG.
3. Wyroby tytoniowe
Od 2011 r. dyrektywa w sprawie opodatkowania wyrobów tytoniowych (dyrektywa Rady 2011/64/UE) określa minimalne stawki podatku akcyzowego stosowane do wyrobów tytoniowych. Wbrew pierwotnym propozycjom Komisji określono w niej jedynie stawki minimalne. Opodatkowaniu podlegają różne kategorie wyrobów tytoniowych. Podatki od papierosów muszą obejmować stawkę proporcjonalną (ad valorem) oraz specyficzny podatek akcyzowy. Pozostałe produkty tytoniowe są obłożone podatkiem akcyzowym typu ad valorem, specyficznym lub tak zwanym mieszanym podatkiem akcyzowym.
19 października 2020 r. Komisja ogłosiła zamiar przeglądu dyrektywy w sprawie opodatkowania wyrobów tytoniowych. Obowiązujące zasady są obecnie poddawane przeglądowi, aby ustalić, czy są nadal adekwatne do celu zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego i wysokiego poziomu ochrony zdrowia. Komisja uważa, że minimalne stawki określone w dyrektywie w sprawie opodatkowania wyrobów tytoniowych nie są już skuteczne, ponieważ wiele państw członkowskich opodatkowuje większość wyrobów tytoniowych powyżej tych poziomów, oraz że dyrektywa nie obejmuje w pełni kilku nowych rodzajów wyrobów tytoniowych. Te braki w istniejących ramach przyczyniły się do nadmiernych zakupów transgranicznych, w związku z czym we wniosku z 16 lipca 2025 r. dotyczącym dyrektywy Rady Komisja zaktualizowała dyrektywę w sprawie opodatkowania wyrobów tytoniowych w drodze wyraźnego uwzględnienia e-papierosów, podgrzewanego tytoniu i woreczków nikotynowych, podwyższenia i harmonizacji stawek minimalnych we wszystkich państwach członkowskich, powiązania stawek z inflacją i siłą nabywczą oraz ściślejszego monitorowania surowca tytoniowego za pośrednictwem systemu przemieszczania wyrobów akcyzowych (EMCS), aby ograniczyć oszustwa transgraniczne i nielegalny handel.
4. Wyroby energetyczne (oleje mineralne, gaz, prąd, energia ze źródeł alternatywnych, paliwo lotnicze)
Podstawową strukturę podatku akcyzowego od olejów mineralnych we Wspólnocie ustalono w 1992 r. Podobnie jak w przypadku wyrobów alkoholowych i tytoniowych również tutaj ustalono jedynie stawki minimalne wbrew pierwotnym planom przewidującym pełną harmonizację. W 1997 r. Komisja zaproponowała szereg podatków akcyzowych od produktów energetycznych, w tym olejów mineralnych, gazu i energii elektrycznej. Wnioski te przyjęto, lecz z licznymi zmianami (dyrektywa 2003/96/WE, odstępstwa w dyrektywach 2004/74/WE i 2004/75/WE).
Paliwo lotnicze jest zwolnione z podatku akcyzowego, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest wykorzystywane do prywatnych lotów rekreacyjnych. Zwolnienie to jest zawarte w art. 14 ust. 1 lit. b) dyrektywy w sprawie opodatkowania energii (dyrektywa Rady 2003/96/WE). Państwa członkowskie mogą jednak opodatkować paliwo lotnicze wykorzystywane w lotach krajowych oraz, za pośrednictwem umów dwustronnych, paliwo na potrzeby lotów wewnątrzunijnych. W takich przypadkach państwa członkowskie mogą zastosować stawkę opodatkowania niższą od stawki minimalnej określonej w dyrektywie w sprawie opodatkowania energii.
W 2001 r. zaproponowano środki promujące biopaliwa (w tym możliwość zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego). Przyjęto je w 2003 r. dyrektywą 2003/30/WE.
5. Najnowsze inicjatywy dotyczące opodatkowania energii
Europejski Zielony Ład to pakiet inicjatyw politycznych stworzonych, by skierować UE na drogę transformacji ekologicznej, a ostatecznie – ku osiągnięciu neutralności klimatycznej do 2050 r. Komisja opublikowała go w grudniu 2019 r., a Rada Europejska odnotowała na swoim szczycie, który odbył się pod koniec tego samego miesiąca. Pakiet „Gotowi na 55” ma przekuć ambicje Zielonego Ładu w konkretne przepisy. Obejmuje on szereg wniosków służących dostosowaniu przepisów UE do celów klimatycznych UE, w tym przegląd dyrektywy w sprawie opodatkowania energii. Wniosek ma zapewnić większą spójność z innymi obszarami polityki UE i przyczynić się do osiągnięcia średnio- i długoterminowych celów Unii w dziedzinie energii i klimatu dzięki lepszemu odzwierciedleniu wpływu różnych źródeł energii na klimat oraz zachęcaniu konsumentów i przedsiębiorstw do zmiany zachowań.
Rada poddaje ten projekt szczegółowej analizie. Do kwestii budzących największe kontrowersje wśród państw członkowskich należą zakres indeksacji stawek minimalnych oraz opodatkowanie transportu lotniczego i morskiego. W grudniu 2024 r. Rada oceniła dotychczasowe postępy. Odnotowała przy tym, że negocjacje zmierzają do osiągnięcia równowagi między celami klimatycznymi, szczególnymi potrzebami państw członkowskich a konkurencyjnością UE. Konieczne są jednak dalsze wysiłki, aby osiągnąć jednomyślne porozumienie.
D. Bieżące stanowiska Parlamentu Europejskiego w sprawie opodatkowania energii
W odniesieniu do wniosku Komisji z lipca 2021 r. dotyczącego zmiany dyrektywy w sprawie opodatkowania energii sprawozdawca Komisji Gospodarczej i Monetarnej (ECON) przedstawił 28 lutego 2022 r. projekt sprawozdania, do którego następnie można było składać poprawki. Prace nad tym dossier są trudne ze względu na jego politycznie drażliwy charakter i możliwy wpływ na ceny konsumpcyjne. Przed końcem poprzedniej kadencji parlamentarnej nie udało się zakończyć prac nad tą procedurą, w związku z czym wznowiono je w 10. kadencji, sporządzono nowe sprawozdanie i przedłożone je komisji ECON.
Ogólnie opodatkowanie pośrednie w UE koncentruje się obecnie na wdrażaniu istniejących reform i dopilnowaniu, aby nowe ramy VAT i akcyzy skutecznie wspierały transformację ekologiczną i cyfrową.
Tę notę tematyczną przygotował Departament Tematyczny ds. Gospodarki i Wzrostu Parlamentu Europejskiego. Więcej informacji na ten temat można znaleźć na stronie internetowej Podkomisji do Spraw Podatkowych (FISC).
Alessia CAPPELLETTI / Jost Angerer